حکایات‌حکیمانه

امام حسن مجتبی(ع)،عالي ترين الگوي مدارا

مردي از شام مي‌گويد: روزي در مدينه شخصي را ديدم با چهره اي آرام و بسيار نيکو و لباس زيبايي در بَر کرده و بر قاطري که به طرز زيبايي آراسته بود، سوار بود . درباره او پرسيدم . گفتند : حسن بن علي بن ابي طالب است. 

خشمي سوزان سر تا پاي وجودم را فرا گرفت و بر علي بن ابي طالب حسد بردم که چگونه او چنين پسري دارد . پيش او رفته و پرسيدم : 

 آيا تو پسر ابوطالب هستي؟ فرمود من فرزند پسر او هستم. 

آن وقت سيل دشنام و ناسزا بود که از دهن من به سوي او سرازير شد. پس از آن که به ناسزاگويي پايان دادم ، از من پرسيد : آيا غريبي؟ 

گفتم: آري. فرمود : 

با من بيا، اگر خانه نداري به تو مسکن مي‌دهم و اگر پول نداري کمکت مي‌کنم و اگر نيازمندي بي‌نيازت مي‌سازم. 

 من از او جدا شدم،  د رحالي که « و الله ما علي الارض احد احبّ اليّ منه »  .

از او جدا شدم در حالي که در روي زمين کسي محبوب تر از آن حضرت براي من وجود نداشت. 

مهر و مدارا و تكريم شخصيت انسان ها در جلوه هاي گفتاري حضرت

امام مجتبي(ع) در رهنمودهاي روشنگر خود براي امروز نيز ما را به رسميت شناختن حقوق انسان ها و شهروندان جامعه فرامي خواند:

« اعرف الناس بحقوق اخوانه وأشدهم قضاء لها، اعظمهم عند الله شأنا، ومن تواضع في الدنيا لاخوانه فهو عند الله من الصديقين ومن شيعة علي بن ابي طالب »
.
والاترين مقام نزد خداوند، از آن کسي است که بيشتر از همه به حقوق مردم آشنا باشد و در اداي آن حقوق، بيشتر از همه کوشا باشد . و کسي که در برابر برادران ديني خود تواضع کند، خداوند او را از صديقين و شيعيان اميرالمومنين عليه السلام قرار مي دهد .
(حیا امام حسن بن علی ، ج 1 ، ص 319) 

 روحانی مچکریم !/طنز

ماهی گیری پس از صید ماهی به خانه بازگشت تا آن را بپزد.
اما دید نه روغن دارد،نه آرد، نه گاز ‌،نه نمک…و نه ادویه!
برگشت ماهی را به آب انداخت.
ماهی سرش را از آب بیرون آورد و فریاد زد:
روحانی مچکریم !

 جايگاه شاه و گدا

🍂مردي وارد داروخانه شد و با لهجه اي ساده گفت:
کرم ضد سيمان دارين؟
🍂متصدي داروخانه با لحني تمسخر آميز گفت:
بله که داريم کرم ضد تير آهن و آجرم داريم حالا خارجي مي خواي يا ايراني؟
خارجيش گرونه ها گفته باشم!
🍂مرد نگاهي به دستانش کرد و روبه روي فروشنده گرفت و گفت:
از وقتي کارگر ساختمون شدم، دستام زبر شده نمي تونم دخترمو نوازش کنم...
اگه خارجيش بهتره، خارجيشو بده !
لبخند روي لبان متصدي يخ زد!!!
🍂واقعا چه حقير و کوچک است آن که به خود مغرور است.
چراکه نمي داند بعد از بازي شطرنج ،شاه و سرباز را در يک جعبه مي گذارند...
انسانيت و تقواست که سرنوشت ساز است ...
🍂جايگاه شاه و گدا و دارا و ندار همه " قبر "است...
مواظب باشيم که «تقوا»با يک «تق» «وا» نرود!!!!!
براي رسيدن به کبريا بايد نه "کبر"داشت نه"ريا"!!!!

🔴 خاطره «محمد قاضی» مترجم نامدار 

و یکی از دبیران بازنشسته آموزش و پرورش

 "سال تحصیلی ۵۵ - ۵۴ دو سال بود به عنوان معلم استخدام شده بودم. محل خدمتم یکی از روستاهای دور افتاده سنندج بود. حقوق خوبی می‌گرفتم. بلافاصله پس از استخدام به صورت قسطی یک ماشین پیکان خریدم. در مسیرم از سنندج تا روستا و برعکس گاهی افرادی را که کنار جاده منتظر ماشین بودند سوار می‌کردم. بعضی‌ها پولی می‌دادند.
یک‌روز که به دبستان رسیدم، مدیر سراسیمه و وحشت‌زده من را به جای خلوتی برد و یک نامه به من داد که رویش دو تا مهر محرمانه خورده بود. من و مدیر تعجب کردیم که این چه نامه‌ی محرمانه‌ای است؟؟ من که کاری نکرده‌ام؟؟ مدیر گفت نامه را باز کن ببینم. نامه را باز کردم متن نامه: 

«جناب آقای ... آموزگار دبستان روستای ... شهر سنندج، بنا بر گزارشات رسیده از اهالی روستا شما اقدام به مسافرکشی نموده و از اهالی پول دریافت می‌کنید. اگر حقوق و مزایای دریافتی شما برای گذران زندگی کافی نیست، باید به اطلاع وزارت فرهنگ برسانید، جناب عالی با انجام مشاغلی (مسافرکشی) که برخلاف شأن معلم و قشر فرهنگی اجتماع است، شأن و جایگاه فرهنگ و فرهنگیان را خدشه‌دار می‌نمایید. اگر پس از دریافت این نامه همچنان به شغل دوم ادامه دهید، استعفای خود را بنویسید.
امضا: مدیرکل استان... »
نفس راحتی کشیدم و به مدیر قول دادم که هرگز از مسافرانی که در بین راه سوار می‌کنم پولی نگیرم و مسئله نامه محرمانه هم حل شد."
زمانى كه معلم عزت و احترام داشت...

@bidarirohani

#جالب_خواندنی

از شایعه بترسید!

دکتر الهی قمشه‌ای:

700 سال پیش در اصفهان مسجدی می ساختند.
کار تمام شده بود و کارگران در حال انجام خرده کاری های پایانی بودند.
پیرزنی از آنجا رد می شد .
ناگهان پیرزن ایستاد و گفت: به نظرم مناره مسجد کج است!

کارگران خندیدند ولی معمار با صدای بلند فریاد زد: ساکت !
 چوب بیاورید . کارگر بیاورید . چوب را به مناره تکیه دهید . حالا همه باهم . فشااار دهید . فشااااااااااار !!!
و مرتب از پیرزن می پرسید: مادر ،درست شد؟

بعد از چند دقیقه پیرزن گفت درست شد و دعا کنان دور شد .
کارگران گفتند: مگر می شود مناره را با فشار صاف کرد ؟

 معمار گفت : نه ! ولی می توان جلوی شایعه را گرفت !
اگر پیرزن می رفت و به اشتباه به مردم می گفت مناره کج است و شایعه کج بودن مناره بالا می گرفت . دیگر هرگز نمی شد مناره را در نظر مردم صاف کرد.
ولی من الان با یک چوب و کمی فشار ، مناره را برای همیشه صاف کردم!!!

از شایعه بترسید !
در تجارت و کسب و کارتان ، حتی در زندگیتان از شایعه بترسید !
اگر به موقع وارد عمل شوید براحتی مناره زندگیتان صاف خواهد شد..

#تاریخ_معاصرایران 👇👇👇
📚https://t.me/joinchat/AAAAAEEhqxyFmzRqfJG52Q

🌺 داستانک

صبح جمعه مثل خیلی از جمعه ها آفتاب نزده, تو کوه های درکه به همراه پسردایی ها و دختردایی ها در حال بالا رفتن بودیم.
بابا خیلی ما رو بالا می برد گاهی حسابی از نفس می افتادیم.
بالا رفتن خیلی سخت بود. سخت تر از اون فکر کردن به این بود که این همه راه رو باید برگردی پایین. پامونو کاملا سست می کرد.
اما وقتی می رسیدیم بالای کوه منظره شهر دیدنی بود. تمام شهر زیر پامون  بود. خونه ها اندازه یه آجر, بزرگ و کوچکیش فرقی نداشت. ماشینا که اصلا معلوم نبودن.
بابا ما رو تا جایی بالا می برد که کوه خلوت خلوت می شد. سکوت کوه پر از ابهت بود که با سر و صدای ما بچه ها  به هم می خورد.
یک ساعتی بالای کوه می نشستیم و خاک بازی می کردیم. بعد به سمت پایین کوه راه می افتادیم.
در مسیر رستوران هایی بودن که صبحانه می فروختند.
حسن خیلی دوست داشت تو اون رستوران ها صبحانه بخوریم.
من ولی صبحونه خونه رو ترجیح می دادم.
یه بار که حسن خیلی اصرار کرد بریم رستوران، بابا قبول کرد ;همه بچه ها رفتیم روی تخت نشستیم.
رستوران کنار دره بود. از روی تخت دره ی پر دار و درخت خیلی زیبا خودشو نشون می داد.
چند تا پرنده هم آواز می خوندن من خودمو جای پرنده ها تصور می کردم و همراهشون تو خیالم پرواز می کردم.
حسن تخت بغلی رو دید که املت سفارش دادن. گفت من املت می خوام. همه بچه ها هم گفتند ماهم املت می خواهیم. منم پرنده ها رو رها کردم و با بچه ها هم صدا شدم.
بابا املت سفارش داد با نون تازه.
تو اون خنکی صبح حسابی چسبید.
صبحانه مون تازه تموم شده بود که صدایی بلند شد. دو نفر روی تخت بغلی دعواشون شده بود. با صدای بلند به هم ناسزا می گفتند و توهین می کردند. حرفای بدی بهم می زدن. بابا لبشو گاز گرفت و یه لااله الا الله گفت و بلند شد.
رفت سمت اون دو نفر. بلند گفت: 

آقایون ،یه لحظه گوش بدید .کلمات  هدیه های خدا هستند که فقط نصیب انسان شده، از کلمات برای آرامش هم استفاده کنیم. چرا توهین؟!
اون دو نفر از تعجب  خشک شده بودند .انگار این جملات بابا براشون عجیب بود. همه رستوران پر از سکوت شد.
ولی من می دونستم این حرف از حرفای آقابزرگه!

"بیانات استاد"

@mrshkyaddasht

پیرمردی بود که از راه کفاشی گذر عمر می کرد.
او همیشه شادمانه آواز می خواند، کفش وصله می زد و هر شب با عشق و امید نزد خانواده خویش باز می گشت.

و امّا در نزدیکی بساط کفاش، حجره تاجری ثروتمند و بدعنق بود.
تاجر تنبل و پولدار که بیشتر اوقات در دکان خویش چرت می زد و شاگردانش برایش کار می کردند، کم کم از آوازه خوانی های کفاش خسته و کلافه شد...
یک روز از کفاش پرسید :درآمد تو چقدر است؟
کفاش گفتک روزی سه درهم!
تاجر یک کیسه زر به سمت کفاش انداخت و گفت:
بیا این از درآمد همه ی عمر کار کردنت هم بیشتر است!
برو خانه و راحت زندگی کن و بگذار من هم کمی چرت بزنم؛ آواز خواندنت مرا کلافه کرده...

کفاش شوکه شده بود، سر در گم و حیران کیسه را برداشت و دوان دوان نزد همسرش رفت.
آن دو تا روز ها متحیر بودند که با آن پول چه کنند!
از ترس دزد شب ها خواب نداشتند، از فکر این که مبادا آن پول را از دست بدهند، آرامش نداشتند.
خلاصه تمام فکر و ذکرشان شده بود مواظبت از آن کیسه زر!

تا این که پس از مدتی کفاش کیسه ی زر را برداشت و به نزد تاجر رفت.
کیسه ی زر را به تاجر داد و گفت :
بیا!
سکه هایت را بگیر و آرامشم را پس بده!

عبدالله بن مسعود از اصحاب پیغمبر در کتاب پیکار صفین می گوید: 

پیش از آغاز جنگ نزد علی (ع) رفتم و به او گفتم : 

در این جنگ من و قبیله‌ام نمی‌دانیم کدام گروه حق است و کدام گروه باطل ، ما در همین میان چادر می‌زنیم و پس از اطمینان، به گروه حق یاری خواهیم رساند ...

امام به این فرد اعتراض نمی‌کند و حتی به نمی‌گوید مگر نمی دانی من در حاضر خلیفۀ مسلمین هستم و معاویه از بیعت سر باز زده پس حق و باطل این جنگ مانند روز روشن است.

امام پاسخ می دهد : عبدالله، این عین درک صحیح از دین و عین بصیرت است اما پس از اطمینان بلافاصله به سوی گروه حق بشتابید .

#سوره_زمر آيه ۱۷-١٨:
آن ها كه تمام سخنان را مى ‌شنوند و از آن میان بهترین را پيروى مى كنند، كسانى هستند كه خداوند هدايتشان كرده است .

🏷اساسا دیکتاتوری از جایی شروع می شود که فرد یا گروهی خود را  حق مطلق می دانند و تلاش می کنند تا با این معیار #متوهم به قضاوت دیگران نشسته و حکم صادر کنند.

در حکومت ۵ ساله #علی هیچ گاه پیش نیامد که فردی به دلیل انتقاد از حکومت یا اندیشه‌اش به زندان بیفتد ،حتی خوارج هم تا شمشیر دست نگرفتند و به جنگ مسلحانه نپرداختند، امام نه آنان را زندانی کرد و نه حقوقشان از را بیت‌المال را قطع کرد ...

#کانال_اندیشه_خاتمی 👇
🆑 @andishe_azady

سحرگاه یکشنبه ۲۱ بهمن ماه ۱۳۵۲ است. صدام حسین ملعون ، حمله عظیم و گسترده ای را به نیت اشغال استان خوزستان به داخل خاک ایران آغاز می کند.
محمدرضا شاه، در مسکو مهمان شوروی است. ناگهان به ستاد ارتش شاهنشاهی ایران و دولت خبر می رسد ارتش عراق به ۳ جزیره‌ ایرانی‌ تنب بزرگ ، کوچک و ابوموسی‌ و همچنین به قسمت‌های دیگر نواحی مرزی کشورمان در جنوب تهاجم آورده است.

در مسکو نیمه شب است. در تهران آفتاب تازه در حال طلوع است که بلافاصله جلسه ای بین بزرگان ارتش و دولت برگزار می شود. هنوز بسیاری از افسران ارشد ستاد و ژنرال های فرماندهی ستاد مشترک در خواب هستند. رئیس ستاد ارتش تیمسار ارتشبد بهرام آریاناست.
ارتشبد آریانا گفت: "وقت دفاع از میهن و دادن جوابی سنگین به دشمن متجاوز است. صدام باید بداند دست به عملی‌ بسیار احمقانه زده است، چون ارتش  ایران نمی نشیند تا تماشا کند که او بیاید هر کاری دلش می‌خواهد بکند. این ایران کنونی ما، ایران ۱۳۰۰ سال پیش نیست؛ ما به اعراب باج نمی دهیم..."
واحد‌های ارتش  ایران مانند سیلاب وارد عراق شده، چندین لشکر زرهی و مکانیزه عراق را در هم کوبیده و هر مقاومتی را از بین می برند. ساعت ۹ صبح است. فقط ظرف ۳ ساعت، بصره شهر دوم و استراتژیک عراق فتح می شود!! هدف بعدی مستقیما بغداد است!! زره پوش‌ها، تانک‌ها، کماندوها و سربازان دلیر ایران زمین با سرعتی برق آسا و باور نکردنی در راه بغداد هستند!! پشتیبانی نیروی هوایی‌ شگفت آور است! درمدّت کوتاهی نیروی دریایی‌ و تمام جان بر کفان ارتش ایران وارد عمل می شوند. با نظمی شگرف و با قدرتی چون شیر، بغداد، پایتخت دشمن تازی، را هدف دارند.
در بغداد افسانه ای وجود داشت که دیوار دفاعی هوایی‌ بغداد همان است که در مسکوی شوروی وجود دارد. اگر هر غریبه ای به هر صورت وارد آسمان بغداد شود در بیرون این دیوار نابود می گردد!
ارتشبد محمد خاتم فرمانده نیروی هوایی‌  ایران بی شک از برترین خلبانان عصر خویش است ( اجرای نمایش هوایی او و گذر از زیر پلی که شاه ایران و مهمانان خارجی او بر روی آن پل نشسته بودند زبانزد تمام مردان آن دهه ها است).
ارتشبد خاتم خود شخصاً لباس خلبانی به تن می کند. هواپیمای فانتوم او از پایگاه هوایی بوشهر غرش کنان بلند می شود ، هدف: "بغداد، عراق!!"
فانتوم مسلح فرمانده نیروی هوایی ارتش  ایران، با شجاعتی بی نظیر در باند فرودگاه بغداد می‌نشیند، و دوباره اوج گرفته غرش کنان بلند می شود. (این حرکت دراصطلاح نظامی "تاچ کردن" نامیده می شود و بد‌ترین اهانت به نیروی هوایی‌ یک کشور بیگانه است.")
در راه بازگشت به ایران زمین، ارتشبد خاتم دیوار صوتی را برفراز کاخ صدام حسین می شکند و وحشتی عظیم در دل او ایجاد می کند.
شاه که خبر به گوشش رسیده، با نگرانی از مسکو به ارتشبد آریانا تلفن می کند و پس از پرس و جو از اوضاع، به او می گوید: "بزودی تو را در تهران می بینم..."
ارتشبد آریانا به شاه چنین پاسخ می دهد: 

"اعلی حضرت ۲۴ ساعت دیگر تشریف بیاورند بغداد با هم ناهار خواهیم خورد!!!"
شاه پاسخ می دهد: "دست نگهدارید، بغداد را اشغال نکنید، نمی خواهم جنگی شروع شود که جوانان کشورم کشته شوند."
فردای آن روز محمدرضا شاه،  طی بیانیه ای در تهران اعلام می کند: 

"پنجمین ارتش قدرتمند جهان در حالی وارد عمل شد و تجاوز را دفع کرد که اکثر افسران ارشد ستاد و ژنرال های فرماندهی ستاد مشترک در تهران هنوز در خواب بودند!!"

منبع:خاطرات حسین فردوست

ﺩﺭ ﺷﻬﺮﯼ ﺩﺭ ﺁﻣﺮﯾﻜﺎ، ﺁﺭﺍﯾﺸﮕﺮﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﻛﺮﺩ ﻛﻪ ﺳﺎل ها ﺑﭽﻪﺩﺍﺭ ﻧﻤﯽﺷﺪ!
ﺍﻭ ﻧﺬﺭ ﻛﺮﺩ ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﭽﻪﺩﺍﺭ ﺷﻮﺩ، ﺗﺎ ﯾﻚ ﻣﺎﻩ ﺳﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﺸﺘﺮﯾﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺍﯾﮕﺎﻥ ﺍﺻﻼﺡ ﻛﻨﺪ!
ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻭ ﺑﭽﻪﺩﺍﺭ ﺷﺪ!

ﺭﻭﺯ ﺍﻭﻝ ﯾﻚ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﻓﺮﻭﺵ ﺍﯾﺘﺎﻟﯿﺎیی ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﺷﺪ . ﭘﺲ ﺍﺯ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻛﺎﺭ، ﻫﻨﮕﺎمی که ﻗﻨﺎﺩ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﭘﻮﻝ ﺑﺪﻫﺪ، ﺁﺭﺍﯾﺸﮕﺮ از گرفتن پول امتناع کرد و ﻣﺎﺟﺮﺍی نذرش ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺖ.

 ﻓﺮﺩﺍﯼ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﻭﻗﺘﯽ ﺁﺭﺍﯾﺸﮕﺮ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﻐﺎﺯﻩﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻛﻨﺪ، ﯾﻚ ﺟﻌﺒﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﻭ ﯾﻚ ﻛﺎﺭﺕ ﺗﺒﺮﯾﻚ ﻭ ﺗﺸﻜﺮ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﻗﻨﺎﺩ ﺩﻡ ﺩﺭ ﺑﻮﺩ!
ﺭﻭﺯ ﺩﻭﻡ ﯾﻚ ﮔلﻓﺮﻭﺵ ﻫﻠﻨﺪﯼ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻛﺮﺩ ﻭ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﻛﻪ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺣﺴﺎﺏ ﻛﻨﺪ، ﺁﺭﺍﯾﺸﮕﺮ ﻣﺎﺟﺮﺍ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺖ.

ﻓﺮﺩﺍﯼ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﻭﻗﺘﯽ ﺁﺭﺍﯾﺸﮕﺮ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﻐﺎﺯﻩﺍﺵ ﺭﺍﺑﺎﺯ ﻛﻨﺪ، ﯾﻚ ﺩﺳﺘﻪ ﮔﻞ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﯾﻚ ﻛﺎﺭﺕ ﺗﺒﺮﯾﻚ ﻭ ﺗﺸﻜﺮ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﮔﻞ ﻓﺮﻭﺵ ﺩﻡ ﺩﺭ ﺑﻮﺩ!
‌
ﺭﻭﺯ ﺳﻮﻡ ﯾﻚ تاجر ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻛﺮﺩ…
ﺩﺭ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺁﺭﺍﯾﺸﮕﺮ ﻣﺎﺟﺮﺍ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺖ ﻭ ﺍﺯ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﭘﻮﻝ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﻛﺮﺩ!

ﺣﺪﺱ ﺑﺰﻧﯿﺪ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﻭﻗﺘﯽ ﺁﺭﺍﯾﺸﮕﺮ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﻐﺎﺯﻩﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻛﻨﺪ، ﺑﺎ ﭼﻪ ﻣﻨﻈﺮﻩﺍﯼ ﺭﻭبه رﻭ ﺷﺪ؟

ﭼﻬﻞ ﺗﺎ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺩﻡ ﺩﺭ ﺻﻒ ﻛﺸﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩن ﻭ ﻏﺮ میزﺩن که این مرتیکه چرا دیر کرد...!؟😂

⭕️

ﺍﺯ ﺑﻮﺩﺍ ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ:
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ دعا ﺑﻪ درگاه ﺧﺪﺍوند،ﭼﻪ به دﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﯼ؟
ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ: ﻫﻴﭻ...! اﻣﺎ ﺑﻌﻀﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻡ مثل:
ﺧﺸﻢ، نگرانی، ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ، ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ، ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻋﺪﻡ ﺍﻣﻨﯿﺖ، ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﭘﯿﺮﯼ ﻭ ﻣﺮﮒ...
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ به دﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﺎلمان ﺧﻮﺏ می شوﺩ، ﮔﺎﻫﯽ با ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩن ها، خیال ﺁﺳﻮﺩﻩ تری داریم...

 کاوه یا اسکندر؟!

موج ها خوابيده‌‏اند، آرام و رام،

طبل توفان از نوا افتاده است.

چشمه های شعله ور خشكيده اند،

آب‌‏ها از آسيا افتاده است.

در مزار آباد شهر بی ‏تپش

واي جغدی هم نمي‌‏آيد به گوش

دردمندان بی‌‏خروش و بي‌‏فغان

خشمناكان بی فغان و بی خروش

آه ها در سينه ها گم كرده راه،

مرغكان سرشان به زير بال‌‏ها.

در سكوت جاودان مدفون شده ست

هر چه غوغا بود و قيل و قال‌‏ها.

آب ها از آسيا افتاده است،

دارها بر چيده ،خون‌‏ها شسته‌‏اند.

جاي رنج و خشم و عصيان بوته‌‏ها

پشكبن های پليدی رسته‌‏اند.

مشت‌‏های آسمان كوب قوی

واشده است و گونه‌‏گون رسوا شده است.

يا نهان سيلی زنان، يا آشكار

كاسه پست گدایی‌‏ها شده است.

خانه خالي بود و خوان بي‌‏آب و نان،

وآنچه بود، آش‌‏دهن سوزي نبود.

اين شب‌ ا‏ست، آري، شبي بس هولناك؛

ليك پشت تپه هم روزي نبود.

باز ما مانديم و شهر بي تپش

وآنچه كفتارست و گرگ و روبه است.

گاه مي گويم فغاني بركشم،

باز مي بينم صدايم كوته است.

باز مي بينم كه پشت ميله ها

مادرم استاده، با چشمان تر.

ناله اش گم گشته در فريادها،

گويدم گویی كه: «من لالم، تو كر.»

آخر انگشتی كند چون خامه‌‏ای،

دست ديگر را بسان نامه ای.

گويدم «بنويس و راحت شو ـ » به رمز،

« ـ تو عجب ديوانه و خودكامه اي.»

من سری بالا زنم ، چون ماكيان

از پس نوشيدن هر جرعه آب.

مادرم جنباند از افسوس سر،

هر چه از آن گويد، اين بيند جواب.

گويد «آخر . . . پيرهاتان نيز . . . هم . . .»

گويمش «اما جوانان مانده‌‏اند.»

گويدم «اين‌‏ها دروغند و فريب.»

گويم «آن ها بس به گوشم خوانده‌‏اند.»

گويد «اما خواهرت، طفلت، زنت . . .؟»

من نهم دندان غفلت بر جگر.

چشم هم اينجا دم از كوری زند،

گوش كز حرف نخستين بود كَر.

گاه رفتن گويدم ـ نوميدوار

وآخرين حرفش ـ كه: «اين جهل است و لج،

قلعه‌‏ها شد فتح؛ سقف آمد فرود . . .»

و آخرين حرفم ستون است و فرج.

مي‌‏شود چشمش پر از اشك و به خويش

مي‌‏دهد اميد ديدار مرا.

من به اشكش خيره از اين سوي و باز

دزد مسكين برده سيگار مرا.

آب‌‏ها از آسيا افتاده؛ ليك

باز ما مانديم و خوان اين و آن.

ميهمان باده و افيون و بنگ

از عطاي دشمنان و دوستان.

آب‌‏ها از آسيا افتاده؛ ليك

باز ما مانديم و عدل ايزدي.

و آنچه گویي گويدم هر شب زنم:

«باز هم مست و تهي دست آمدي؟»

آن كه در خونش طلا بود و شرف

شانه‌‏اي بالا تكاند و جام زد.

چتر پولادين ناپيدا به دست

رو به ساحل‌‏هاي ديگر گام زد.

در شگفت از اين غبار بي سوار

خشمگين، ما ناشريفان مانده‌‏ايم.

آب‌‏ها از آسيا افتاده؛ ليك

باز ما با موج و توفان مانده‌‏ايم.

هر كه آمد بار خود را بست و رفت.

ما همان بدبخت و خوار و بي نصيب.

زآن چه حاصل، جز دروغ و جز دروغ؟

زين چه حاصل، جز فريب و جز فريب؟

باز مي‌‏گويند: فرداي دگر

صبر كن تا ديگري پيدا شود.

كاوه‌‏اي پيدا نخواهد شد، اميد!

كاشكي اسكندري پيدا شود.

مهدی اخوان ثالث (م.امید)

ناصرالدین شاه قاجار در ماه مبارک رمضان نامه ای به مرجع تقلید آن زمان میرزای شیرازی به اين مضمون نوشت :
من وقتی روزه می گیرم ،از شدت گرسنگی و تشنگی عصبانی می شوم و ناخود آگاه دستور به قتل افراد بی گناه می دهم ،لذا جواز روزه نگرفتن مرا صادر بفرماييد!

آیت الله العظمی میرزای شیرازی در جواب ناصرالدین شاه نوشت:

بسمه تعالی
حکم خدا قابل تغییر نیست، لکن حاکم قابل تغییر است. اگر نمی توانی به اعصابت مسلط شوی، از مسند حکومت پایین بیا تا شخص با ایمانی در جایگاه تو قرار گیرد و خون مؤمنین بیهوده ریخته نشود🦋

 
@Dictateurr

🍃❤️🍃

این مشکل خودته ،باید خودت حلش کنی''.

چرچیل می نویسد: وقتی پدرم حمایتش را از من دریغ کرد، تصمیم گرفتم خودم راهی پیدا کنم. اول گفتم یکی یکی می توانم از پس شان بر بیایم .آن ها را تنها گیر می آورم و حسابشان را می رسم، اما بعد گفتم نه آن ها دوباره با هم متحد می شوند و باز من را کتک می زنند. ناگهان فکری به خاطرم رسید.
سه بسته شکلات خریدم و با خودم به مدرسه بردم.
وقتی مدرسه تعطیل شد، به آرامی پشت سر آن ها حرکت کردم.
آن ها متوجه من نبودند. سر یک کوچه ی خلوت صدا زدم.
'' هی بچه ها صبر کنید''! 

بعد رفتم کنار آن ها ایستادم و شکلات ها را از جیبم بیرون آوردم و به هر کدام یک بسته دادم.
آن ها اول با تردید به من نگاه کردند و بعد شکلات ها را از من گرفتند و تشکر کردند.
من گفتم: چطور است با هم دوست باشیم؟ 

بعد قدم زنان با هم به طرف خانه رفتیم.
معلوم بود که کار من آن ها را خجالت زده کرده. پس از آن ما هر روز با هم به مدرسه می رفتیم و با هم برمی گشتیم.
به واسطه ی دوستی من و آن ها تا پایان سال همه از من حساب می بردند و از ترس دوست های قلدرم هیچ کس جرات نمی کرد با من بحث کند.
روزی قضیه را به پدرم گفتم.
پدرم لبخندی زد و دست من را به گرمی فشرد و گفت:
''آفرین، نظرم نسبت به تو عوض شد. اگر آن روز من به تو کمک کرده بودم تو چه داشتی؟ یک پدر پیر غمگین و سه تا دشمن جوان عصبانی و انتقام جو؛ اما امروز تو چه داری؟!
یک پدر پیر خوشحال و سه تا دوست جوان و قدرتمند.
دوستانت را نزدیک خودت نگه دار و دشمنانت را نزدیک تر!

ناصر خسرو در چهل سالگی بود که خواب حج می بینه و مرد دین میشه و به سفر حج میره .
پنج بار به سفر حج میره که جمعا 15سال از عمرش رو در سفر حج گذروند.
پس از 5 سفر ، دیگه به حج نرفت !

مردم به ناصر خسرو گفتن: چرا دیگه به حج نمیری ؟
گفت ؛ در سفر آخرم در راه رفتن به حج در میانه راه یکی از همسفران غذا نداشت و رویش نمی شد تا از کسی غذایی طلب کند، دیدم به یک باره از شدت ضعف در حال موت است؛  خرمایی داشتم به او دادم و حالش بهبودی یافت . . .  در آن لحظه به ناگاه گمان کردم که کعبه را طواف می کنم
و در  همان هنگام بود که این شعر را سرود :

" همه روز روزه بودن همه شب نماز کردن
همه سال حج نمودن سفر حجاز کردن
ز مدینه تا به کعبه سر و پابرهنه رفتن
ز ملاهی و مناهی همه احتراز کردن
شب جمعه ها نخفتن به خدای راز گفتن
به خدا که هیچ کس را ثمر آنقدر ندارد
که به روی نا امیدی در بسته باز کردن "

ابوالفتح خان، خان نبود، دزد بود.
 آفتابه دزدی می‌کرد. می‌رفت و از خانه های مردم آفتابه ها و دمپایی ها را از دم دستشویی ها جمع می‌کرد و می‌برد.

 آن زمان ها دستشویی ها اکثرا توی حیاط خانه ها بود و آفتابه دزدی سر راست ترین و راحت ترین دزدی بود.
حتی صاحب مال هم اگر سر می‌رسید معمولا به صرافت تعقیب دزد و پس گرفتن مالش نمی‌افتاد و معمولا فحشی حواله دزد می‌کرد و ماجرا تمام می‌شد.

هرچه بود ابوالفتح خان که آن زمان به «ابوالفتح آفتابه دزد» معروف بود و هنوز «خان» نشده بود، روزگارش را با آفتابه دزدی و سرقت دمپایی توالت می‌گذراند.

یک روز موقع یکی از سرقت هایش صاحبخانه سر رسید و ابوالفتح که هول شده بود، در داخل مستراح پایش لیز خورد و سرش به سنگ توالت برخورد کرد و همان جا راهی سفر آخرت شد.

بعد از مرگ او فرزندانش برای او مجلس ختم ترتیب دادند و کسی را به عنوان ذاکر آوردند تا از خوبی های پدرشان یاد کند.

منتهی چون مرحوم هیچ خوبی نداشت و همه ی شهر هم او را به آفتابه دزدی می‌شناختند، فرزندان مرحوم پولی اضافه بر نرخ معمول به ذاکر دادند که بگوید ابوالفتح آفتابه هایی را که از در مستراح مردم بر می‌داشت خرج ایتام می‌کرد.

ذاکر هم چنین کرد اما ملت بلند بلند خندیدند که این فلان فلان شده بچه یتیم گیر می‌آورد رحم نمی کرد و این حرف ها را جایی بزنید که کسی این قرمساق را نشناسد.

خلاصه هرچه ذاکر می‌گفت،  ملت که احساس می‌کردند به شعورشان توهین شده است، با خنده و تمسخر و سخنان زشت برخورد می‌کردند، جوری که در نهایت ذاکر قهر کرد و رفت و مردم هم چای و خرما نخورده و «تف به گور ابوالفتح» گویان متفرق شدند.

سالگرد مرحوم ابوالفتح باز فرزندان مرحوم به ذاکر دیگری پول دادند و خواستند کمتر روی آفتابه دزدی مانور دهد و بیشتر فوکوس کند روی بخش کمک به ایتام...

ذاکر هم مقدمه ای چید مبنی بر این که گاهی هدف وسیله را توجیه می‌کند و بعد اشاره مختصری کرد به آفتابه دزدی های مرحوم و بلافاصله رفت و فوکوس کرد روی بخش کمک به ایتام... باز صدای همهمه و پچ پچ در سالن بلند شد و عده ای بر سبیل اعتراض و تمسخر چیزی گفتند، ولی خب یک سال از فوت ابوالفتح گذشته بود و دیگر زیاد کسی به آفتابه های از دست داده اش فکر نمی‌کرد و اعتراض ها به شدت سال پیش نبود.

در این میان بعضی هم فکر می‌کردند از کجا معلوم واقعا ابوالفتح آفتابه دزد، پول دزدی را گاهی صرف کمک به ایتام نمی‌کرده...؟ باری این بار به جز چند نفری که بلند شدند و ناسزاگویان مجلس را ترک کردند، بقیه نشستند و گوش دادند و چای و خرمایی خوردند و فاتحه ای نثار روح ابوالفتح آفتابه دزد کردند.

سال بعد و سال های بعد هر سال در مراسم ختم ابوالفتح، ذاکر از بخش آفتابه دزدی مرحوم سانسور می‌کرد و به بخش کمک به ایتام می‌فزود.
سال چهارم یا پنجم بود که دیگر لقب آفتابه دزد از پسوند اسم مرحوم به کلی افتاد و او را مرحوم ابوالفتح خالی خطابش می‌کردند...  

هشتمین سالگرد او بود که ذاکری در حین ذکر گفتن، سهوا لقب «خان» را به انتهای نام مرحوم اضافه کرد که البته همان جا عده ای که ابوالفتح را می‌شناختند تذکر دادند که ابوالفتح، خان نبود و شغل آزاد داشته است.

در دوازدهمین سالگرد بود که در اعلامیه مراسم ترحیم لقب «خان» به اسم ابوالفتح اضافه شد و چون کسی توجهی نکرد، دیگر این اسم بر سر زبان ها افتاد.

سال پانزدهم در مراسم ترحیم او جوانی بلند شد و با گریه به حضار گفت که وقتی که کودکی یتیم بوده ابوالفتح خان شبانه برایش غذا و لباس می‌آورده و حاضران در مسجد به شدت تحت تاثیر قرار گرفته و گریستند.

بیست سال بعد از فوت ابوالفتح خان در مراسم سالگرد او که دیگر مراسم ترحیم نبود و به نوعی مراسم بزرگداشت ابوالفتح خان شمرده می‌شد، اولین بار صحبت از «افسانه ی ابوالفتح خان» شد... گویا کسی مدعی شده بود که مرگ ابوالفتح خان بر اثر شکستگی پیشانی بوده که بر اثر شیرجه زدن در رودخانه برای نجات جان دخترکی یتیم که در حال غرق شدن بوده است حادث شده است.

در سی‌اُمین سالروز بزرگداشت حماسه ابوالفتح خان و مرگ افسانه وارش
 گفته شد که عده ای او را به خواب دیده اند که با فلان شخصی فالوده می‌خورده..

در پنجاهمین سالروز حماسه ی آن بزرگوار، اسم میدان اصلی شهر به میدان ابوالفتح خان تغییر پیدا کرد.

بله تاریخ هم خیلی جاها به همین نحو دست به دست شده. و دستکاری .خرافات هم همین طور وارد مغز شما شده.
شما چندتا ابوالفتح خان می شناسید؟

در ماه رمضان چند جوان، پیر مردی را دیدند که دور از چشم مردم، غذا می خورد.
به او گفتند: ای پیرمرد، مگر روزه نیستی؟
پیرمرد گفت: چرا روزه‌ام، فقط آب و غذا می خورم!
جوانان خندیدند و گفتند: واقعا؟
پیرمرد گفت:
بله، دروغ نمی گویم، به کسی بد نگاه نمی کنم، کسی را مسخره نمی کنم، با کسی با دشنام سخن نمی گویم، کسی را آزرده نمی کنم، چشم به مال کسی ندارم و...
ولی چون بیماری خاصی دارم، متأسفانه نمی توانم معده را هم روزه دارش کنم.
بعد پیرمرد به جوانان گفت: آیا شما هم روزه هستید؟
یکی از جوانان در حالی که سرش را از خجالت پایین انداخته بود، به آرامی گفت: 

خیر ،ما فقط غذا نمی خوریم !!!

ماه رمضان بر همه آنان که چشم و دل و زبان و رفتار و کردارشان در خدمت خلق خداست و زمین را، آب را، و گل و سبزه و دیگر موجودات را آسیب نمی رسانند، مبارک باد🌙۰

@AR59496

ﺯﻧﯽ ﻋﺎﺩﺕ ﺩﺍﺷﺖ ﻫﺮ ﺷﺐ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ، ﺑﺎﺑﺖ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺧﻮﺷﺤﺎلی هاﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﻨﻮﯾﺴﺪ.

ﯾﮑﯽ ﺍﺯ شب ها ﺍین گوﻧﻪ ﻧﻮﺷﺖ :
ﺧﻭﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺐ ﺻﺪﺍﯼ ﺧﺮﺧﺮ ﺷﻮﻫﺮﻡ ﺭﺍ ﻣﯽﺷﻨﻮﻡ، ﺍﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺍﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ !
ﺧﻭﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﺩﺧﺘﺮﻢ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﺯ ﺷﺴﺘﻦ ﻇﺮف ها ﺷﺎﻛﯽ ﺍﺳﺖ، ﺍﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺧﯿﺎﺑﺎن ها ﭘﺮﺳﻪ نمی زﻧﺪ !
ﺧﻭﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﻣﺎﻟﯿﺎﺕ ﻣﯽﭘﺮﺩﺍﺯﻡ، ﺍﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺷﻐﻞ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻣﺪﯼ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺑﯿﻜﺎﺭ ﻧﯿﺴﺘﻢ !
ﺧﻭﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﻟﺒﺎس هاﯾﻢ ﻛﻤﯽ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ، ﺍﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﻏﺬﺍﯼ ﻛﺎﻓﯽ ﺑﺮﺍﯼﺧﻮﺭﺩﻥ ﺩﺍﺭﻡ !
ﺧﻭﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﺩﺭ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺍﺯ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺍﺯ ﭘﺎ ﻣﯽﺍﻓﺘﻢ، ﺍﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺳﺨﺖ ﻛﺎﺭ ﻛﺮﺩﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻡ !
ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺯﻣﯿﻦ ﺭﺍ ﺑﺸﻮﯾﻢ ﻭ ﭘﻨﺠﺮﻩﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﻤﯿﺰ ﻛﻨﻢ، ﺍﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻦﺧﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﻡ !
ﺧﻭﺷﺤﺎﻟﻢ ﻛﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺑﯿﻤﺎﺭ می شوﻡ، ﺍﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺁﻭﺭﻡ ﻛﻪ ﺍﮐﺜﺮ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺳﺎﻟﻢ ﻫﺴﺘﻡ !
ﺧﻭﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺧﺮﯾﺪ ﻫﺪﺍﯾﺎﯼ ﺳﺎﻝ، ﺟﯿﺒﻢ ﺭﺍ ﺧﺎﻟﯽ می کند، ﺍﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﻋﺰﯾﺰﺍﻧﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﻛﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻢ ﺑﺮﺍﯾﺸﺎﻥ ﻫﺪﯾﻪ ﺑﺨﺮﻡ !
ﺧﻭﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺻﺒﺢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺯﻧﮓ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺷﻮﻡ، ﺍﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻡ!

ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﻬﺮﺍﺏ ﻣﯿﮕﻪ
چشم ها ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﺴﺖ  / ﺟﻮﺭ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﯾﺪ ...

🍃🌸

هر که شد خام، به صد شعبده خوابش کردند
هر که در خواب نشد خانه خرابش کردند

بازیِ اهلِ سیاست که فریب است و دروغ
خدمتِ خلقِ ستمدیده خطابش کردند

اولِ کار بسی وعده ی شیرین دادند
آخرش تلخ شد و نقشِ بر آبش کردند

آنچه گفتند شود سرکه ی نیکو و حلال
در نهانخانه ی تزویر، شرابش کردند

پشتِ دیوار خری داغ نمودند و به ما
وصفِ آن طعم ِدل انگیز ِ کبابش کردند

سال ها هرچه که رِشتیم به امّید و هوس
بر سرِ دارِ مجازات، طنابش کردند

گفته بودند که سازیم وطن همچو بهشت
دوزخی پر ز بلایا و عذابش کردند

زِ که نالیم که شد غفلت و نادانیِ ما
آنچه سرمایه ی ایجاد ِ سرابش کردند

لب فروبسته ز دردیم و پشیمانی و غم
گرچه خرسندی و تسلیم حسابش کردند...!

 #فرخی_یزدی

اگر کسی به یک انسان روشن ضمیر و آگاه توهین کند، او به خودش نمی گیرد.
تو نمی توانی به یک انسان آگاه و بیدار توهین کنی و با فحاشی او را برآشفته سازی.
این غیر ممکن است.
چگونه می توانی به انسانی که توهین را دریافت نمی کند، توهین کنی؟
برای توهین به یک انسان به دو چیز نیاز است:
یکی توهین کننده،
و دیگری  کسی که توهین را به خود می گیرد.
زمانی چند نفر سخت به بودا توهین کردند و ناسزا گفتند. بودا در سکوت گوش داد و گفت:
آیا چیز بیشتری برای گفتن دارید؟
من باید به موقع به دهکده ی دیگر بروم.
مردم در آنجا منتظرم هستند.
آن چند نفر سخت متعجب شدند و گفتند:
ما چیزی برای گفتن نداریم.
ما فقط به تو فحش می دهیم.
بودا خندید و گفت:
برای این کار قدری دیر آمدید.
باید حداقل ده سال زودتر می آمدید.
اکنون من آنقدر احمق نیستم.
شما می توانید توهین کنید، این آزادی شماست.
ولی این که من آن را بپذیرم یا نه، این آزادی من است. و من نمی پذیرم.
و سپس گفت:
در دهکده قبلی که بودم مردم با شیرینی به استقبالم آمدند، من از آن ها تشکر کردم و گفتم من به شیرینی نیاز ندارم و نمی خورم.
فکر می کنید آنان با شیرینی ها چه کردند؟
یکی پاسخ داد:
شیرینی ها را با خود به خانه هایشان برده اند.
بودا گفت:
حالا شما نیز توهین هایتان را با خود به خانه هایتان ببرید. من توهین های شما را قبول نمی کنم. راه دیگری ندارید. باید با خودتان ببرید.

ولی تو هشیار نیستی.
هرکس می تواند دگمه هایت را فشار دهد.
دکمه ای را فشار می دهند، روشن می شوی.
و با دکمه ای دیگر خاموش می شوی.
هرکس می تواند تو را بخنداند و یا به گریه و ناله اندازد. هر کسی هر چقدر احمق هم که باشد قادر است دکمه هایت را فشار دهد و تو را منقلب کند. او فقط باید جای دکمه هایت را بلد باشد.
و تقرببا همیشه دکمه های شما در سر جای خودشان هستند و به ندرت فردی را می توان یافت که دکمه هایش در محل دیگری باشد.

@mrshkyaddasht

گویند در عصر سليمان نبى، پرنده اى براى نوشيدن آب به سمت بركه اى پرواز كرد،
اما چند كودك را بر سر بركه ديد.
پس آنقدر انتظار كشيد تا كودكان از آن بركه متفرق شدند.
همين كه قصد فرود به سوى بركه را كرد، اين بار مردى را با محاسن بلند و آراسته ديد كه براى نوشيدن آب به آن بركه مراجعه نمود .
پرنده با خود انديشيد كه اين مردى باوقار و نيكوست و از سوى او آزارى به من متصور نيست.
پس نزديك شد، ولی آن مرد سنگى به سويش پرتاب كرد و چشم پرنده معيوب و نابينا شد.
شكايت نزد سليمان برد.
پیامبر آن مرد را احضار، کرد، محاكمه و به قصاص محكوم نمود و دستور به كور كردن چشم داد.
آن پرنده به حكم صادره اعتراض كرد و گفت؛
"چشم اين مرد هيچ آزارى به من نرساند، بلكه ريش او بود كه مرا فريب داد و گمان بردم كه ازسوى او ايمنم. پس به عدالت نزديك تر است اگر محاسنش را بتراشيد
تا ديگران مثل من فريب ريش او را نخورند"!

بسم الله الرحمن الرحیم
⭐️🍃⭐️🍃
سلام دوستان عزیز 🍃
⭐️🍃⭐️🍃

⭐️🍃نقل است که روزی بُهلولِ عاقل به حاکمِ زمانش گفت:👇
💖🍃 در دوران حکمرانی تو مردم بسیار فقیر شدند، اما همه دزدان و قاتلان ثروتمندتر شده اند!
👈مردم دیگر حتی پول تهیه غذا و پوشاک ندارند!
💖 اگر یکی از آن ها بمیرد تو با جنازه‌اش چه می‌کنی؟! آن ها که پول کفن و دفن ندارند😢
🕺حاکم دستانش را به سمت آسمان دراز کرد و گفت:👇
👈 برای رضای خداوند بزرگ جنازه را با هزینه خودم کفن می‌کنم و به گور می سپارم...
😢بهلول برآشفت و گفت: امروز که زنده‌اند بر آنان پیراهن بپوشان و آنگاه که مردند آن ها را بی کفن به خاک بسپار!😢

💚یاعلی
💙لینک

🔻نامه ای از خدا!

ﻓﺮﺽ ﮐﻨﯿﺪ ﻣﻦ ﺍﺻﻼ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻡ !
ﺑﺮﻭﻳﺪ ،ﻣﺜﻞ ﺁﺩﻡ ﺯﻧﺪﮔﻴﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﮑﻨﻴﺪ ،
ﺍین قدﺭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﺷﻌﺮ ﺩﺭﺳﺖ ﻧﮑﻨﻴﺪ .
ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ می خواهید ﺳﺮ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﮐﻼﻩ ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﺪ ، ﭼﺮﺍ ﭘﺎی ﻣﻦ ﺭﺍ ﻭﺳﻂ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ؟
ﺍﮔﺮ ﻣﻦ ﺧﺪﺍﻳﻢ ﭼﺮﺍ موسی ﺭﺍ ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ ﺗﺎ ﺷﻨﺒﻪ ﺭﺍ ﺗﻌﻄﻴﻞ ﮐﻨﺪ ، عیسی ﺭﺍ ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ ﺑﮕﻮﻳﻢ ﻳﮏﺷﻨﺒﻪ ﻭ به مسلمان ها ﺑﮕﻮﻳﻢ ﺟﻤﻌﻪ ﺭﺍ؟

ﭼﺮﺍ ﮐﺎﺭی ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻋﻴﺴﻮی ﺷﺮﺍﺑﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻠﻴﺴﺎ یعنی خانه خدا راحت ﺑﻨﻮﺷﺪ! ﻭ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﺟﺎی ﺷﺮﺍﺏ، ﺷﻼﻕ ﺑﺨﻮﺭﺩ؟
ﭼﺮﺍ ﯾﮑﯽ ﭼﺎﺩﺭ ﺳﺮ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻫﯿﭻ ﻧﭙﻮﺷﺪ؟
ﺍﮔﺮ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺧﺪﺍیی که شما می گویید ﺑﻮﺩﻡ، ﭼﺮﺍ باید بگذارم به اسم من ﮐﻠﻴﺪ ﺑﻬﺸﺖ بفرﻭﺷﻨﺪ ؟!
 ﻳﺎ ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻣﻦ ﺟﻬﻨّﻢ کنند ؟
ﺧﺪﺍیی ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻣﺤﺘﺎﺝ ﺑﺎﺷﺪ ، ﺧﺪﺍیی ﮐﻪ ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮﺭﺩ ﺟﻬﻨّﻤﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﺎﻓﺮﻣﺎﻧﺎﻥ ﭘﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ!!
ﺧﺪﺍیی ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺁنﭼﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻦ ﺣﺮﺍﻡ ﮐﺮﺩﻩ ، ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﻭﻋﺪﻩ ﻣﯽﺩﻫﺪ...!!!
 ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ !
ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ايد !!!!!!!!
اگر به دنبال من می گردید مرا در عشق، مهربانی، بخشش ،آگاهی، گذشت، راستگویی و انسانیت پیدا کنید.
 البته اگر .... به دنبال من می گردید !

الهی قمشه‌ای👌

🔴 @molanasrodin 🔴

چقدر عالیه این متن از استاد قمشه ای

🔻نامه ای از خدا...

ﻓﺮﺽ ﮐﻨﯿﺪ ﻣﻦ ﺍﺻﻼ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻡ !
ﺑﺮﻭﻳﺪ ،ﻣﺜﻞ ﺁﺩﻡ ﺯﻧﺪﮔﻴﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﮑﻨﻴﺪ ،
ﺍﻳﻨﻘﺪﺭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﺷﻌﺮ ﺩﺭﺳﺖ ﻧﮑﻨﻴﺪ .
ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ میخواهید ﺳﺮ ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﮐﻼﻩ ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﺪ ، ﭼﺮﺍ ﭘﺎی ﻣﻦ ﺭﺍ ﻭﺳﻂ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ؟
ﺍﮔﺮ ﻣﻦ ﺧﺪﺍﻳﻢ ﭼﺮﺍ موسی ﺭﺍ ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ ﺗﺎ ﺷﻨﺒﻪ ﺭﺍ ﺗﻌﻄﻴﻞ ﮐﻨﺪ ، عیسی ﺭﺍ ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ ﺑﮕﻮﻳﻢ ﻳﮏﺷﻨﺒﻪ ﻭ به مسلمانها ﺑﮕﻮﻳﻢ ﺟﻤﻌﻪ ﺭﺍ؟

ﭼﺮﺍ ﮐﺎﺭی ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻋﻴﺴﻮی ﺷﺮﺍﺑﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻠﻴﺴﺎ یعنی خانه خدا راحت ﺑﻨﻮﺷﺪ! ﻭ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﺟﺎی ﺷﺮﺍﺏ، ﺷﻼﻕ ﺑﺨﻮﺭﺩ؟
ﭼﺮﺍ ﯾﮑﯽ ﭼﺎﺩﺭ ﺳﺮ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻫﯿﭻ ﻧﭙﻮﺷﺪ؟
ﺍﮔﺮ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺧﺪﺍئی که شما میگوئید ﺑﻮﺩﻡ، ﭼﺮﺍ باید بگذارم به اسم من ﮐﻠﻴﺪ ﺑﻬﺸﺖ بفرﻭﺷﻨﺪ ؟!
 ﻳﺎ ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻣﻦ ﺟﻬﻨﻢ کنند ؟
ﺧﺪﺍیی ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻣﺤﺘﺎﺝ ﺑﺎﺷﺪ ، ﺧﺪﺍیی ﮐﻪ ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮﺭﺩ ﺟﻬﻨﻤﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﺎﻓﺮﻣﺎﻧﺎﻥ ﭘﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ،!!
ﺧﺪﺍیی ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺁنﭼﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻦ ﺣﺮﺍﻡ ﮐﺮﺩﻩ ، ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﻭﻋﺪﻩ ﻣﯽﺩﻫﺪ...!!!
 ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺘﻢ !
ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ايد !!!!!!!!
اگر به دنبال من میگردید مرا در عشق، مهربانی، بخشش ،آگاهی، گذشت، راستگوئی و انسانیت پیدا کنید
 البته اگر .... به دنبال من میگردید !

الهی قمشه‌ای👌

🔴 @molanasrodin 🔴

       بگذارید یک حکایت از عهد قدیم و یک حکایت از عهد جدید بگویم و بعد منظورم را از این حکایات بیان کنم:

     یک روز هارون الرشید خلیفه عباسی به باغ وزیر برمکی خود رفت.هارون از دیدن باغ زیبا به وجد آمد و هوس کرد یکی از سیب های درشت و آبدار درخت را بخورد ، لذا به وزیرش گفت:

آن سیب زیبا را برای من بیاور !

وزیر گفت:قربان سیب در جای بلندی است اجازه دهید باغبان را که همین نزدیکی است صدا کنم تا سیب را بکند! 

هارون گفت :نیازی نیست بیا و بر دوش من برو و سیب را بکن!

وزیر گفت:حضرت خلیفه به سلامت باد! من چنین جسارتی نمی کنم! 

هارون گفت :من به تو امر می کنم ،ما با هم این حرف ها را نداریم !!! 

هارون دستانش را قلاب کرد و یحیی برمکی بالا رفت و بر دوش خلیفه هارون الرشید سوار شد وسیب را کند . وقتی سیب را خوردند، هارون خیلی خوشش آمد و گفت:

باغبانت را صدا کن تا او را تشویق کنم و انعام دهم . 

یحیی باغبان را فراخواند،باغبان که از دور ناظر ماجرا بود بر خود لرزید .هارون گفت:

چقدر سیب های خوشمزه ای پرورش داده ای. از من چیزی بخواه تا بهره مندت سازم . 

باغبان گفت:قربان من وظیفه ام را انجام داده ام و چیزی نمی خواهم؛ فقط یک درخواست دارم ! 

هارون گفت :بگو !!! 

او گفت: فقط یک دست خط از شما می خواهم که بنویسید "من برمکی نیستم!!!"

هارون خندید و درخواستش را اجابت کرد. از قضا مدتی بعد هارون به خاطر موضوعی بر جعفر برمکی خشم گرفت و دودمان برمکیان را بر باد داد ،آن ها را قتل عام یا به زندان افکند! هر جا برمکی می دیدند می گرفتند.باغبان باغ را هم گرفتند و گفتند :تو نیز از برمکیانی! او نامه هارون الرشید را نشان داد و جان به سلامت برد. ظریفی از او موضوع را پیرسید و او شرح ماوقع بگفت،ظریف گفت:

چطور این روز را پیش بینی کردی؟

گفت:آنگاه که وزیر بر دوش خلیفه سوار شد و بالا رفت فهمیدم که سقوطش نزدیک است !!!

     اما حکایت دوم: خیلی سال پیش عضو شورایی آموزشی و فرهنگی بودم،رییس سازمان و معاونانش هم با عده ای از مدیران شرکت داشتند. جلسه که به اتمام رسید، دیدم معاون با رییس اش شوخی خارج از عرف می کند.رییس هم لگدی پراند و بر باسن معاونش نشست !!! هر دو قاه قاه خندیدند!!! اطرافیان هاج و واج به این صحنه نگاه می کردند!!! به یاد قصه خلیفه و وزیر برمکی افتادم و به کنار دستی ام گفتم : 

عمر مدیریت اینان به سرآمده!!! 

با تعجب گفت:چرا؟

گفتم:حرمت و حریم رییس و مرئوس شکسته شده!!! 

مدتی بعد نیز همین طور شد.
      حال ای جان برادر ؛ رییس هستی یا مرئوس قدر جایگاهت را بدان و از حریم خارج نشو ، محیط سازمان و اداره و موسسه محیط کار و تلاش و جدیت و انضباط و حریم و حرمت است،رفاقت را در حد مجاز بگذار برای وقتی دیگر!!! مدیریت های رفاقتی و شکستن رییس و مرئوسی و پای بر شانه و لگد بر باسن دوام چندانی نخواهند داشت!!!
     از من گفتن بود. خود دانید؟؟؟!!!

قاسم پزدان پناه

@Sepidar338

در کشور دانمارک با قطار سفر مي کردم. بچه اي بسيار شلوغ مي کرد.
خواستم او را آرام کنم به او گفتم: اگر آرام باشد براي او شکلات خواهم خريد.
آن بچه قبول کرد و آرام شد.
قطار به مقصد رسيد و من هم خيلي عادي از قطار پياده شده و راهم را کشيدم و رفتم.
ناگهان پليس مرا خواند و اعلام نمود: 

شکايتي از شما شده مبني بر اين که به اين بچه دروغ گفته اي.
به او گفته اي شکلات مي خرمT ولي نخريدي!
با کمال تعجب بازداشت شدم!!
در آنجا چند مجرم ديگر بودند مثل دزد و قاچاقچي!
آن ها با نظر عجيبي به من مي نگريستند که تو دروغ گفته اي آن هم به يک بچه!
به هر حال جريمه شده و شکلات را خريدم و عبارتي بر روي گذرنامه ام ثبت کردند که پاک نمودن آن برايم بسيار گران تمام شد!
آن ها گداي يک بسته شکلات نبودند.
آن ها نگران بدآموزي بچه شان بودند و اين که اعتمادش را نسبت به بزرگ ترها از دست بدهد و فردا اگر پدر و مادرش حرفي به او زدند، او باور نکند!

📔 چرا عقب مانده ايم''
@novelart

 
غلامعلی حداد عادل که رییس فرهنگستان ادب است، به جای کلمه ی عربی
«مثلّث»، واژه پارسی "سه بر" را جایگزین کرده و به جای مثلث متساوی الاضلاع،
"سه برِ سه بر برابر" و به جای مثلث متساوی السّاقین هم "سه برِ دو بر برابر" را پیشنهاد داده است.

در ریاضی یک اصل وجود دارد که می گوید:
«اگر دو ضلع نامساوی از یک مثلث متساوی السّاقین با دو ضلع مثلّث دیگر برابر باشد، آن دو مثلث برابرند.»

حالا این اصل رو به زبان پیشنهادی حداد عادل بازگو می کنیم: 📐

 "ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺩﻭ ﺑﺮ ﻧﺎﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺳﻪ ﺑﺮ ﺩﻭﺑﺮ ﺑﺮﺍﺑﺮ ،ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺩﻭﺑﺮ ﻧﺎﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺳﻪ ﺑﺮ ﺩﻭﺑﺮ
 ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺁﻥ ﺩﻭ ﺳﻪ ﺑﺮ ﺩﻭﺑﺮ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺮﺍﺑﺮﻧﺪ." 🤕

اگر هنوز سرپا هستین، و دچار تشنّج نشدین🤯 ﺻﻠﻮﺍﺗﯽ ﻋﻨﺎﯾﺖ ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ😅

ツ @imalonet

👇 خاطرات یک فارغ التحصیل از یوگسلاوی سابق

در یوگسلاوی رسم بود که دانشجویان خارجی پس از فراغت از تحصیل به دیدار رهبر یوگسلاوی برده می شدند و ایشان برایشان سخنرانی می کرد.
مطابق همین رسم ما را هم به دیدار تیتو بردند و ایشان ضمن سخنرانی خاطره ای از دوران انقلاب در یوگسلاوی و پیروزی آن تعریف کرد.
تیتو گفت : چندسال پس از پیروزی انقلاب و استقرار دولت از کا گ ب اطلاع دادند که در کابینه شما یک جاسوس سیا وجود دارد .وی را شناسایی و دستگیر کنید.

تیتو می گوید: تمام تلفن ها و مکاتبات و رفتار افراد کابینه را تحت کنترل قرار دادیم و پس از مدتی مایوس شدیم. هیچ نشانی از جاسوس پیدا نکردیم.
(تیتو با ادعای استقلال از روسیه نمی خواست این جاسوس توسط روس ها شناسایی شود. )

پس از مدتی جستجو، ناامیدانه و عاجزانه درخواست  شناسایی و معرفی جاسوس در کابینه را از روسیه می نماید.

از  "ک گ ب" به وی اطلاع می دهند "معاون اول تو در کابینه جاسوس_سیا است."
تیتو از این خبر متحیر می شود و پس از اتمام یکی از جلسات کابینه از وی می خواهد بماند.
تیتو می گوید:
در یک جلسه دو نفری اسلحه را روی شقیقه معاون اول گذاشتم و از وی سوال کردم آیا تو جاسوس سیا هستی؟
او که متوجه شد قضیه لو رفته است به جاسوسی خود اعتراف نمود.
تیتو از او سوال می کند از چه وقت با سیا  همکاری می کنی؟
پاسخ: از زمان دانشجویی قبل از پیروزی انقلاب در زمان جنگ های چریکی !
س: در این مدت با تمام کنترل های امنیتی، هیچ ارتباطی با سیا، از تو کشف نشد؟
ج : الان هیچ ارتباطی با سیا ندارم.
س: چگونه عضوی هستید که ارتباط ندارید؟
ج: سیا مسئولیتی به من واگذار کرده که وظیفه ام را انجام می دهم.
س: مسئولیت تو چیست؟
ج: به من ماموریت داده شده تا  "در سپردن پست ها به افراد غیر تخصصی عمل کنم " و تا کنون هم این گونه عمل کرده ام!

تیتو می گوید: نگاهی کردم به افراد کابینه و مدیران ارشد دیدم همین طور است!! هیچ کس سر جای خودش نیست !
مثلا طرف دکترای کشاورزی دارد، ولی وزیر نیرو است و یا دیگری برق خوانده، اما وزیر مسکن است!

معاون تیتو می گوید:
 تحلیل سیا این بود که با این روش، انقلاب بدون کودتا و حمله خارجی از درون متلاشی می شود زیرا با این روش هم کشور تخریب می گردد و هم ارزش های ملی و ایدئولوژیکی تباه می شود☟

📚 آرشیو منابع سیاسی
 🆔 @Archpoldeb

خَری به درختی بسته شده بود.
شیطان خر را باز کرد.
خر وارد مزرعه همسایه شد و تر و خشک را با هم خورد.
زن همسایه وقتی خر را در حال خوردن سبزیجات دید ؛تفنگ را برداشت و یک گلوله خرج خر نمود و کشتش.
صاحب خر وقتی صحنه را دید؛ عصبانی شد و زن صاحب مزرعه را کشت.
صاحب مزرعه وقتی با جسد خونین همسرش روبه رو شد،صاحب خر را از پای دراورد!
به شیطان گفتند :چکار کردی؟!!!
گفتک من فقط یک خر را رها کردم!

•هرگاه می خواهی یک مملكت  را خراب کنی؛ خَران را آزاد کن...!
‌‌‌‌‌‌‌‌‌

👨‍✈️سلام.
🆘 چند روز پیش سفری با اسنپ داشتم.( به عنوان مسافر).
اون روز خیلی بدشانسی آورده بودم و ناراحت بودم .
باطری و زاپاس ماشینمو دزد برده بود.
راننده حدودا ۴۰ سال داشت و آرامش عجیبی داشت و باعث شد باهاش حرف بزنم و از بد شانسیم بگم.
هیچی نگفت و فقط گوش می کرد.
صحبتم تموم که شد گفت: 

یه قضیه ای رو برات تعریف می کنم مربوط به زمانی هست که دلار ۱۹ هزار تومنی ۱۲ هزار تومان شده بود.
گفتم :بفرمایید.
برام خیلی جالب بود و برای شما از زبان راننده می نویسم.
🔘یه مسافری بود هم سن و سال خودم ، حدودا ۴۰ساله. خیلی عصبانی بود .
وقتی داخل ماشین نشست، بدون این که جواب سلام منو بده گفت : 

چرا انقدر همکاراتون ......(بوق) هستند.
از شدت عصبانیت چشماش گشاد و قرمز شده بود.
گفتم :چطور شده؟ 

مسافر گفت :۸ بار درخواست دادم و راننده ها گفتن یک دقیقه دیگر می رسند و بعد لغو کردند.
من بهش گفتم :حتما حکمتی داشته و خودتو ناراحت نکن.
🔘این جمله بیشتر عصبانیش کرد و گفت: 

حکمت کیلو چنده و این چیزا چیه کردن تو مختون؟ 

و با گوشیش تماس گرفت. مدام پشت گوشی دعوا می کرد و حرص می خورد.( بازاری بود و کلی ضرر کرده بود).
حین صحبت با تلفن ناگهان ایست قلبی کرد.  من زدم بغل و کنار خیابون خوابوندمش و احیاش کردم.
سن خطرناکی هست و معمولا همه تو این سن فوت می کنن.چون تا به بیمارستان یا اورژانس برسن طول می کشه.
🔘من سر پرستار بخش مغز و اعصاب بیمارستان ..... هستم و مسافر نمی دونست.
خطر برطرف شد و بردمش بیمارستان کرایه هم که هیچی.
دو هفته بعد برای تشکر با من تماس گرفت و خواست حضوری بیاد پیشم.
من اون موقع شیفت بودم و بیمارستان بودم.
تازه اون موقع فهمید که من سرپرستار بخشم.
اومد و تشکر کرد و کرایه رو همراه یه کتاب کادو شده به من داد.
گفتم: دیدی حکمتی داشته؟ خدا خواسته اون ۸ همکار لغو کنن که سوار ماشین من بشی و فوت نکنی.
تو فکر رفت و لبخند زد.
من اون موقع به شدت۴ میلیون پول لازم داشتم و هیچ کسی نبود به من قرض بده.
رفتم خونه و کادو مسافر رو باز کردم.
تو صفحه اول کتاب یک سکه تمام چسبونده بود!
حکمت خدا دو طرفه بود. هم اون مسافر زنده موند و من هم سکه رو ۴۴۰۰فروختم و مشکلم حل شد.
همیشه بدشانسی بد شانسی نیست.
ما از آینده و حکمت خدا خبر نداریم.
🔘اینارو راننده برا من تعریف کرد و من دیگه بابت دزدی باطری و زاپاسم ناراحتیمو فراموش کردم.
من هم به حکمت خدا فکر کردم.

#حکمت خدا🙏🙏
#خداشناسی
Https://telegram.me/Tafackor

« در یکی از روزها بین و نماز ظهر و عصر، فردی به کنار محراب مسجد جامع رفت و مطلبی را به آیت الله منتظری گفت. آقای منتظری که در حال گفتن اقامه برای شروع نماز عصر بود، به بالای منبر رفت رو به نمازگزاران کرد و گفت: 

مردم! همه شما حاج مصطفی کمانچه‌زن را می شناسید، او کسی بود که در عروسی ها و شادی های شما شرکت می کرد و دل شما را شاد می کرد، اکنون او پیر و بیمار و مستأصل شده، به او کمک کنید و او را تنها نگذارید. 

سپس به محراب برگشت و نماز عصر را شروع کرد. از آن لحظه به بعد تا زمان مرگ حاج مصطفی، مردم دسته دسته به منزلش مراجعه و در رفع حوائجش می کوشیدند.
همگان به یاد دارند که در آن زمان به کار بردن آلات موسیقی از نظر علما و اهل منبر ذنب لایغفر بود و بسیاری از آن ها، مردم را از شنیدن الحان موسیقی منع می کردند و چه تعداد رادیو و تلوزیون هایی بود که در خانه هاشکسته شدند!»

(مقدمه ای بر تاریخ و فرهنگ مردم نجف آباد،فضل الله خلیلی،ص328)

ﺍﯾﻦ ﺍلآﻥ مى رود ﻭ ﺑﻘﯿﻪ ﻯ ﮔﻠﻪ ﻭ ﺩﻭﺳﺘﺎنش را مى آورد...

ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ يك ﺭوﺑﺎﺕ ﺟﺮﺛﻘﯿﻞ، ﺗﻮﺭﯼ ﺭا ﺟﺎبه جا ﮐﺮﺩند ﻭ آﻭﺭﺩند در ﮔﻮﺩﺍﻝ ﺩﻭﻡ مخفى اش ﮐﺮﺩند ﻭ ﺑﺎ ﻣﺎﯾﻌﯽ خاص ﺍﺳﭙﺮﯼ ﮐﺮﺩﻧﺪ تا ﺍﺛﺮ ﺑﻮ ﺭا ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ببرند...

ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ همان ﺭﻭﺑﺎﻩ ﻭ ۷-۸ ﺗﺎ ﺭﻭﺑﺎﻩ ديگر آمدند ﺳﺮ ﮔﻮﺩﺍﻝ ﺍﻭﻝ، ﻫﺮچه ﮔﺸﺘﻨﺪ ﻣﺮغ ها ﺭا ﭘﯿﺪﺍ ﻧﮑﺮﺩند؛ ﻫﺮچه ﺯﻣﯿﻦ ﺭا ﺑﻮ ﮐﺮﺩند ﻓﺎﯾﺪﻩ ﻧﺪﺍﺷﺖ؛
آن ۷-۸ ﺗﺎ ﺭفتند ﻭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺑﺎﻩ ﺍﻭﻟﯽ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﮔﺸﺘﻦ ﮐﺮﺩ...

ﺟﺎلب ﺍین ﺑﻮﺩ ﮐﻪ مدام ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ می گشت ﻭ ﺑﻌﺪ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ می آﻭﺭﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺩﻭﺳﺘﺎنش ﮐﻪ ﺩاشتند ﺩﻭﺭ مى شدند ﻧﮕﺎﻩ می کرﺩ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻮ می کشید!!

محققين ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺳﯿﻢ ﮐﻤﯽ ﺭﻭﯼ ﮔﻮﺩﺍﻝ ﺩﻭﻡ ﺭا ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩند ﺗﺎ ﺣﺪﯼ ﮐﻪ ﺭﻭﺑﺎﻩ ﻣﺮغ ها ﺭا ﺩﻳﺪ.
ﺍﯾﻦ ﺩﻓﻌﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮﺩ؛ ﺭﻭﺑﺎﻩ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﺮغ ها ﺭا ﺑﺎ ﺩﻧﺪاﻥ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺮﺩ.

ﺍﯾﻦ ﺗﯿﻢ ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺱ آمدند ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ هماﻥ ﮐﺎﺭ ﺭا ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩند ﻭ ﺗﻮﺭﯼ ﺭا ﺑﻪ ﮔﻮﺩﺍﻝ ﺳﻮﻡ ﺑﺮﺩﻧﺪ و بوى مرغ ها را با اسپرى پاک كردند. ﺭﻭﺑﺎه ها ﻭﻗﺘﯽ دوباره ﺭﺳﯿﺪند ﻫﺮچه ﮔﻮﺩﺍل ها ﺭا گشتند ﻭ ﻫﺮچه ﺯﻣﯿﻦ ﺭا ﺑﻮ ﮐﺸﯿﺪند، ﭼﯿﺰﯼ ﻧﺒﻮﺩ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺭﻓﺘﻨﺪ...
ﺩﻭﺭﺑﻴﻦ ﺭﻭﺑﺎﻩ ﺍﻭﻝ ﺭا نشان ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺩیگر ﺟﺴﺖ ﻭ ﺟﻮ ﻧﮑﺮﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ ﺩﺍﺧﻞ ﮔﻮﺩﺍﻝ ﺩﻭﻡ ﺩﺭﺍﺯ ﮐﺸﯿﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ ماﻧﺪ.ﭼﻨﺪ ﺩﻗﯿﻘﻪ ای ﺻﺒﺮ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺩﯾﺪﻧﺪ ﺧﺒﺮﯼ ﻧﯿﺴﺖ، ﻧﺰﺩﯾﮑﺶ ﺭﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﭼﮏ ﮐﺮﺩند، ﺩﯾﺪند ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺮﺩﻩ...

ﺟﺎﻟﺐ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻻﺷﻪ ﺭﻭﺑﺎﻩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺮﮐﺰ ﺩﺍﻣﭙﺰﺷﮑﯽ ﺑﺮﺩند ﻭ ﮐﻠﯽ آﺯﻣﺎﯾﺶ ﮐﺮﺩند؛ ﺩﯾﺪند ﺩﻗﯿﻘﺎً عکس ها ﻭ آﺯﻣﺎیش ها نشاﻥ مى دهد ﺍﯾﻦ ﺣﯿﻮاﻥ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﯾﮏ ﺷﻮﮎ ﻋﺼﺒﯽ، ﺳﮑﺘﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻣﺮﺩﻩ!

ﺭﻭﺑﺎﻩ ﮐﻪ ﻧﻤﺎﺩ ﻣﮑﺮ ﻭ ﺣﯿﻠﻪ ﮔﺮﯼ ﺩﺭ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ است، ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ مى كند ﺻﺪﺍﻗﺘﺶ ﺑﯿﻦ ﺩﻭﺳﺘﺎنش ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻪ، ﺳﮑﺘﻪ می زند ﻭ می میرد؛ ﺍﺯ ﺧﺠﺎﻟﺖ می میرد...

ﭼﻘﺪﺭ زیادند کسانی كه می آیند ﺭﻭﺯﯼ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﻪ ﺯباﻥ مى آورند، و زمانی که ﺣﺘﯽ ﺩﺭﻭغ هایشان آﺷﮑﺎﺭ مى شود، ﺭﺍﺳﺖ ﺭﺍﺳﺖ ﺭﺍﻩ می روند ﻭ ﺍﺻﻼً ﺧﻢ ﺑﻪ ابرﻭ نمى آورند ﻭ ﺍﺳﻔﻨﺎک تر ﺍین که ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺗﮑﺮﺍﺭ، ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ...

ﭼﻘﺪﺭ زشت است ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮسد ﮐﻪ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﺍﺯ او ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺖ ﺍﺧﻼﻗﯽ ﭘﯿﺸﯽ ﺑﮕﯿﺮند.

ﺍﯾﻦ ﺁﺯﻣﺎﯾﺶ گرچه بى رﺣﻤﺎﻧﻪ ﺑﻮﺩ، ﻭﻟﯽ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ تكان دهنده اى ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﺩﺍﺷﺖ...

(؟)

عباسقلی خان فرد ثروتمند و در عین حال خیّری بود که در مشهد بازار معروفی داشت. مسجد- مدرسه- آب انبار- پل و دارالایتام و اقدامات خیریه دیگری هم از این دست داشته است.

 به او خبر داده بودند در حوزه علمیه‌ای که با پول او ساخته شده، طلبه‌ای شراب می‌خورد!

ناگهان همهمه‌ای در مدرسه پیچید. طلاب صدا می‌زدند حاج عباسقلی است که به مدرسه وارد شده.
در این وقت روز چه کار دارد؟ از بازار به مدرسه آمده است!

عباسقلی خان یک سره به حجره‌ی من آمد و بقیه همراهان هم دنبالش.
داخل حجره همه نشستند. ناگهان عباسقلی خان به تنهایی از جایش بلند شد و کتابخانه کوچک من را نشانه رفت. رو به من کرد و گفت: 

لطفاً بفرمایید نام این کتاب قطور چیست؟ 

گفتم: شاهنامه فردوسی.

دلم در سینه بدجوری می‌زد. سنگی سنگین گویی به تار مویی آویخته شده است. بدنم می‌لرزید.
اگر پشت آن کتاب را نگاه کند، چه خاکی باید بر سرم بریزم؟ عباسقلی خان دستش را آرام به سوی کتاب‌های دیگر دراز کرد…

ببخشید، نام این کتاب چیست؟

بحارالانوار. 

عجب…! این یکی چطور؟ 

گلستان سعدی. 

چه خوب…! این یکی چیست؟ 

مکاسب و این یکی؟! …

لحظاتی بعد، آن چه نباید بشود، به وقوع پیوست. عباسقلی خان، آن چه را که نباید ببیند، با چشمان خودش دید.
کتاب حجیمی را نشان داد و با دستش آن را لمس کرد. سپس با چشمانی از حدقه درآمده به پشت کتاب اشاره کرد و با لحنی خاص گفت:

این چه نوع کتابی است، اسمش چیست؟ 

معلوم بود. عباسقلی خان پی برده بود و آن شیشه لعنتی پنهان شده در پشت همان کتاب را هدف قرار داده بود.

برای چند لحظه تمام خانه به دور سرم چرخید، چشم‌هایم سیاهی رفت، زانوهایم سست شد، آبرو و حیثیتم در معرض گردباد قرار گرفته بود. چرا این کار را کردم؟! چرا توی مدرسه؟! خدایا! کمکم کن، نفهمیدم، اشتباه کردم…

خوشبختانه همراهان عباسقلی خان هنوز روی زمین نشسته بودند و نمی‌دیدند، اما با خود او که آن را در اینجا دیده بود چه باید کرد؟

بالاخره نگفتی اسم این کتاب چیست؟

چرا آقا; الآن میگم. 

داشتم آب می‌شدم. خدایا! دستم به دامنت. در همین حال ناگهان فکری به مغزم خطور کرد و ناخودآگاه بر زبان راندم: یا ستارالعیوب، و گفتم: 

نام این کتاب، «ستارالعیوب» است آقا!

فاصله سؤال آمرانه عباسقلی خان و جواب التماس‌آمیز من چند لحظه بیشتر نبود.

شاید اصلاً انتظار این پاسخ را نداشت. دلم بدجوری شکسته بود و خدای شکسته دلان و متنبه شدگان این پاسخ را بر زبانم نهاده بود. حالا دیگر نوبت عباسقلی خان بود. احساس کردم در یک لحظه لرزید و خشک شد. طوری که انگار برق گرفته باشدش.

شاید انتظار این پاسخ را نداشت. چشم‌هایش را بر هم نهاد. چند قطره اشک از لابه‌لای پلک‌هایش چکید.
ایستاد و سکوت کرد. ساکت و صامت و یک باره کتاب ستارالعیوب (!) را سر جایش گذاشت و از حجره بیرون رفت. همراهانش نیز در پی او بیرون رفتند، حتی آن‌ها هم از این موضوع سر درنیاوردند، و عباسقلی خان هم هیچ‌گاه به روی خودش هم نیاورد که چه دیده است...

اما آن محصلِ آن مدرسه، همان‌دم عادت را به عبادت مبدل کرد. سر بر خاک نهاد و اشک ریخت.

 سالیانی چند از آن داستان شگفت گذشت، محصل آن روز، بعدها معلم و مدرس شد و روزی در زمره بزرگان علم، قصه زندگی‌اش را برای شاگردانش تعریف کرد. «زندگی من معجزه ستارالعیوب است»...

ستارالعیوب یکی از نام‌های احیاگر و معجزه آفرین خدا است و من آزادشده و تربیت‌یافته همان یک لحظه رازپوشی و جوانمردی عباسقلی خان هستم که باعث تغییر و تحول سازنده‌ام شد.

📚«اخلاق پیامبر و اخلاق ما»؛ نوشته استاد جلال رفیع انتشارات اطلاعات صفحه ۳۳۲

💐قـــــــرارگاه فرهنگی نصـــــــــروان💐

https://chat.whatsapp.com/CrXTurfx56G7UtGUugZvRz

ﺳﻔﯿﺮ ﺍﻧﮕﻠﯿﺲ، ﻗﺘﻞ ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺮﺍﻫﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ "ﺣﻘﻮﻕ ﺑﮕﯿﺮﺍﻥ ﺍﻧﮕﻠﯿﺲ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ" ﭼﻨﯿﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ می کند:

ﻗﺎﺋﻢﻣﻘﺎﻡ ﻓﺮﺍﻫﺎﻧﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻭﻃﻦ ﭘﺮﺳﺘﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺨﺮﯾﻢ.
ﻫﺮ ﺭﺷﻮﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﺪﻭ می دﺍﺩﯾﻢ، می گرﻓﺖ، ﺍﻣﺎ ﺁن رﺍ ﺑﻪ ﺷﺎﻩ می دﺍﺩ ...!
ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺎﻣﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﺩﻭﻟﺖ ﻋﺎﻟﯿﻪ ﺍﻧﮕﻠﯿﺲ ﻧﻮﺷﺘﻢ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺸﺘﻦ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﭘﻮﻝ ﮐﺮﺩﻡ ...!
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﭘﻮﻝ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺷﺪ، ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺟﻤﻌﻪ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﻣﻘﺪﺍﺭﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻭ ﻣﻘﺪﺍﺭﯼ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺟﻬﺖ ﻋﻮﺍﻣﻠﺶ ﺑﺪﻭ ﺩﺍﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ:
ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﻭﯼ ﺭﺍ ﺗﮑﻔﯿﺮ ﮐﻨﻨﺪ ...!؟
ﻓﺮﺩﺍ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﻣﺴﺎﺟﺪ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺭﻭﺣﺎﻧﯿﻮﻥ ﺑﺮ ﻣﻨﺒﺮ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﺎﻧﮓ ﺑﺮ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ:
ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﻓﺮ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺍﻭ ﺩﻭﻟﺖ ﺍﺳﻼﻡ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﺯﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ... .
ﺳﺮ ﻭ ﺻﺪﺍ ﮐﻪ ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ ﺷﺎﻩ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻋﺰﻝ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﯾﮏ ﻫﻔﺘﻪ، ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻗﺘﻞ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻭﻃﻦ ﭘﺮﺳﺖ ﺭﺍ ﺍﻣﻀﺎﺀ ﮐﺮﺩ.

ﭘﺲ ﺍﺯ ﻗﺘﻞ ﺁﻥ ﺑﺰﺭگﻣﺮﺩ، ﺳﻮﺍﺭ ﺑﺮ ﺍﺳﺐ ﺷﺪﻡ ﺗﺎ ﻭﺍﮐﻨﺶ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺑﺒﯿﻨﻢ.
ﺩﯾﺪﻡ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺑﻠﻪ ﻓﺮﻭﻣﺎﯾﻪ ﺑﺴﺎﻥ ﺷﺐ ﻋﯿﺪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮐﺸﯿﺪﻩ
ﻭ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﻓﺮ ﻣﻠﺤﺪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺗﺒﺮﯾﮏ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ .

ﺍﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﺭﺍﺋﯿﻦ/ﺣﻘﻮﻕ ﺑﮕﯿﺮﺍﻥ ﺍﻧﮕﻠﯿﺲ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ چاپ 1347

@Akhbar_mvsgh

 دانش آموز نیستند که....(طنز)

معلم یه کرم گذاشت رو میز و یه قطره از مشروبات الکلی ریخت روش. فورا کرم نابود شد !
بعد گفت : دیدید چی به سر کرم اومد ؟
چه نتیجه ای می گیریم ؟؟
همه با هم گفتن : باید مشروبات الکلی بخوریم تا کرم های بدنمون از بین برن !!!😂

معلم دید اینا زبون آدم نمی فهمن ، یه ظرف پر مشروب گذاشت جلوی یه الاغ و به بچه ها گفت : ببینید حتی الاغ هم از این نمی خوره !
چه نتیجه ای می گیریم ؟؟؟
همه با هم گفتن : نتیجه می گیریم هرکی نخوره خره!!
دانش آموز نیستند که هیولان!!  😂

🖊 عالمی مشغول نوشتن با مداد بود.
 کودکی پرسید: چه می نویسی؟
 عالم لبخندی زد و گفت: مهم تر از نوشته هایم، مدادی است که با آن می نویسم.

 می خواهم وقتی بزرگ شدی مثل این مداد بشوی! 

پسرک تعجب کرد! چون چیز خاصی در مداد ندید.
عالم گفت: پنج خصلت در این مداد هست. سعی کن آن ها را به دست آوری.

👌اول: می توانی کارهای بزرگی کنی، اما فراموش نکن دستی وجود دارد که حرکت تو را هدایت می کند و آن دست خداست!

👌دوم: گاهی باید از مداد تراش استفاده کنی، این باعث رنجش می شود، ولی نوک آن را تیز می کند. پس بدان رنجی که می برى از تو انسان بهتری می سازد!

👌سوم: مداد همیشه اجازه می‌دهد برای پاک کردن اشتباه از پاك كن استفاده کنی؛ پس بدان تصحیح یک کار خطا، اشتباه نیست!

👌چهارم: چوب مداد در نوشتن مهم نیست؛ مهم مغز مداد است که درون چوب است؛ پس همیشه مراقب درونت باش که چه از آن بیرون می آید!

👌پنجم: مداد همیشه از خود اثری باقی می گذارد؛ پس بدان هر کاری در زندگی ات مى كنى، ردی از آن به جا مى ماند؛ پس در انتخاب اعمالت دقت کن!

➖➖➖کلام ➖➖➖

عالمی را پرسیدند :
خوب بودن را کدام روز بهتر است؟

عالم فرمود : یک روز قبل از مرگ!
دیگران حیران شدند و گفتند :
ولی زمان مرگ را هیچ کس نمی داند.
عالم فرمود :
پس هر روز زندگی را روز آخر فکر کن
و خوب باش شاید فردایی نباشد ...

📚امثال و حکم
#علی_اکبر_دهخدا

http://t.me/ssaa59
🌴قلم جنوب

🅰️ تقصیر کسی نیست...

از ماست که بر ماست، شعار خودمان بود
آن دزد پدرسوخته یار خودمان بود

راهی که از آن دزد به کاشانۀ ما زد
در اصل همان راهِ فرار خودمان بود

دادیم به او قدرت و توی سرمان زد
این‌ میوۀ ممنوعه ویار خودمان بود

می‌گفت درآرم پدر فقر ولی حیف
چیزی که درآورد دمار خودمان بود

سهم همه را خورد ولی سیر نمی شد..!
بی‌ وقفه سر سفره کنار خودمان بود

گفتند به دشمن بد و بیراه بگویید؛
دشمن ولی از ایل و تبار خودمان بود

گفتند خرش می رود ایشان همه جا خوب
معلوم شد اما که سوار خودمان بود

تقصیر کسی نیست اگر ماست‌مان ریخت
ظرفی که تَرک داشت تغار خودمان بود

◼️🌸◼️🌸◼️🌸◼️🌸◼️🌸◼️🌸
🅜🅞🅗🅰️🅜🅐🅓🅡🅔🅩 🅰️
📜🌼📜🌼📜🌼📜🌼📜🌼📜🌼

(؟)

 اسپینوزا هشت ساله بود که با صحنه‌ای دلخراش روبه رو شد و تا آخر عمر آن‌ را از یاد نبرد:
"مردی در آستانه‌ی کنیسه بر روی زمین دراز کشیده بود و روحانیان به‌هنگامِ خروج از کنیسه به خیابان، او را لگدمال می‌کردند."
باروخ کودکی باهوش و پرسشگر و پرعاطفه بود. از پدرش پرسید:
"گناه او چیست که باید این چنین مجازات شود؟"
پدرش گفت:
"او با بعضی از باورها و دستوراتِ آیینِ ما موافق نبود و از این‌رو از جامعه‌ی مومنان اخراج شد. و اکنون چون احساس تنهایی می‌کند، تقاضامند است که به جامعه‌ی دینداران بازگردد و پذیرفته شود. و پذیرش او مشروط به این است که به چنین مجازاتی تن در دهد."
باروخ هشت ساله از پدرش پرسید:
"آیا می‌توان با "لگد کردن" کسی را مومن بار آورد؟"
پاسخ پدرش منفی بود. و باروخِ کوچک، متفکر و شگفت‌زده و مضطرب و اندوهگین به خانه بازگشت. بیشترِ مردم اقدامِ روحانیان را تایید می‌کردند، و معدودی هم که آن‌را نمی‌پسندیدند؛ از ترس و عافیت‌طلبی و محافظه‌کاری صدایشان در نمی‌آمد...
باروخِ کوچک که شگفت‌زده و اندوهگینِ چگونگیِ رفتارِ روحانیان با مردِ توبه‌کار و لگدمال کردنِ او بود، به‌مناسبتی، واژه‌ی محبت‌آمیزی درباره‌‌ی آن مرد بر زبان آورد؛ ولی یکی از همبازی‌هایش آزرده شد و سیلی محکمی به صورت او نواخت.
روز بعد، تراژدیِ مرد لگدمال شده به اوج خود رسید:
او که پیشتر، از شدتِ تحقیر و کشیدنِ بارِ خفّت، از نظر روحی و روانی از پای درآمده بود؛ با شلیک گلوله‌ای مغز خود را پریشان کرد و به زندگی‌اش پایان داد.
و اسپینوزای کوچک نیز بیش از پیش حیرت‌زد‌ه‌ی معنا و حکمتِ(!) رفتارِ روحانیان با او شد.

اسپینوزا برآن بود کسانی‌که مشتاق‌اند "فیلسوف‌وار" با جهان و طبیعت مواجه شوند و همچون ابلهان به پدیده‌های آن خیره نشوند؛ در نظرِ روحانیان و توده‌ی مردم "بی‌دین و بدعت‌گذار" انگاشته می‌شوند. خودِ او نیز به چنین سرنوشتی دچار شد؛ اما به‌نحوِ شورانگیزی به آموزه‌های فلسفی و اخلاقیِ خود عمیقاً وفادار و پای‌بند و عامل بود، و با آن‌که او مرتد خوانده و تکفیرش کردند...
... با آن‌که اسپینوزا را مرتد خوانده و تکفیرش کردند، و با تمامِ رنج‌ها و محدودیت‌ها و ناکامی‌هایی که بر او تحمیل شد؛ هرگز از تکفیرکنندگانش هیچ‌گونه بغض و کینه‌ای به دل نگرفت و گفت:
"کار من این نیست که خرده‌گیری و نفرین کنم یا کسی را محکوم سازم؛ بلکه وظیفه‌ی من فهمیدن و درک‌کردن است."

 او با فروتنیِ تمام برآن بود آثارش "بخشی از حقیقت" را در بر دارند و معترف بود که حتی بزرگ‌ترین فیلسوفان هم مانند یک زندانی، جهان را از شکافِ دیوارهای وجودِ خویش -که زندانِ تمام مدت عمر است- نظاره می‌کنند.

 اسپینوزا یکی معدود بزرگان تاریخ است که همان‌گونه که سخن گفت و نوشت؛ "زندگی کرد."

مورخ فرانسوی "ارنست رنان" درباره‌ی او گفت: 

"تصور او از خداوند، شاید حقیقی‌ترین تصوری باشد که در ذهنی نقش بسته است".
  در بعد از ظهر یک روز آفتابی و آرامِ فوریه‌ی سال ۱۶۷۷ مرگ به سراغ اسپینوزا آمد. تنها کسی‌که بر بالینش حضور داشت، دکتر "مایر" طبیب و دوست او بود. او در این‌هنگام تنها ۴۴ سال داشت...!

https://t.me/rezamolavi_103

می‌گویند روزی ملک‌الشعرای بهار، در مجلسی نشسته بود و حضار برای آزمایش طبع وی، چهار کلمه را انتخاب کردند تا وی آن ها را در یک رباعی بیاورد.
کلمات انتخاب شده عبارت بودند از: خروس، انگور، درفش و سنگ

ملک الشعرای بهار گفت:

برخاسـت خروس صبح برخیز ای دوست
خون دل انگور فکن در رگ و پوست
عشق من و تو صحبت مشت است و درفش
جور دل تو صحبت سنگ است و سبوست

جوانی خام، که در مجلس حاضر بود گفت:
این کلمات با تبانی قبلی انتخاب شده‌اند. اگر راست می‌گویید، من چهار کلمه انتخاب می‌کنم و شما آن ها را در یک رباعی بیاورید.

سپس این چهار کلمه را انتخاب نمود: آیینه، اره، کفش و غوره.

بدیهی‌ است آوردن این کلمات دور از ذهن، در یک رباعی کار ساده‌ای نبود، لیکن ملک‌الشعرا شعر را این‌گونه گفت:

چون آینه نورخیز گشتی احسنت
چون ارّه به خلق تیز گشتی احسنت
در کفش ادیبان جهان کردی پای
غوره نشده موَیز گشتی احسنت!

@Shazdehk