گوهرشناس نیست در این شهر....
تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم
در آستان مرگ که زندان زندگی است
تهمت به خویشتن نتوان زد که زیستم
پیداست کز گلاب سرشکم که من چو گل
یک روز خنده کردم و عمری گریستم
طی شد دو بیست سالم و انگار که دویست
چون بخت و کام نیست چه سود از دویستم؟
گوهرشناس نیست در این شهر شهریار
من در صف خزف چه بگویم که چیستم؟
سرودههایی برگزیده
کسی کو عقل دوراندیش دارد
بسی سرگشتگی در پیش دارد
شیخ محمود شبستری
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸
شیطان به موسی :
گفت دائم یاد دار این یک سخن
من نگو تا تو نگردی همچو من
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸
خود را چو یافتی همه عالم از آن توست
چشم از جهان بپوش، طلبکار خویش باش
#صائب_تبریزی
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸
چو زن راه بازار گیرد بزن
وگرنه تو در خانه بنشین چو زن
ز بیگانگان چشم زن دور باد
چو بیرون شد از خانه در گور باد
بوستان سعدی
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸
آنکس که در این زمانه او را غم نیست؛
یا آدم نیست یا که در این عالم نیست!
وای اگر این گلّه روزی رم کند!!
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
گرگها
در این بیابان
حکمرانی میکنند !
در میان گوسفندان
روضهخوانی میکنند !
با لباسی از پَر طاووس و خویی چون غزال
گلّه را
مجذوب رنگ و مهربانی میکنند !
گوسفندان دانشآموزند ،
گُرگان چون مدیر!
از میان گلّه با برخی تبانی میکنند !
از میان گوسفندان
عدّهای مبصر شدند !
تا کلاس بیمعلّم را نگهبانی کنند !
گلّه راضی ، گُرگها راضی ،
رفاقت برقرار!
مبصران در حدِّ عالی پاسبانی میکنند !
گلّه میزایید و میزایید تا نسلی دگر !
در حریم خانه های گرگ دربانی کنند !
داد زد یک روز یک بزغالهای در این کلاس...
چون معلّم نیست
مبصرها سخنرانی کنند !
گفت آن بزغاله این شعر و غذای گرگ شد !
تا که گُرگان مبصران را شام مهمانی کنند !
گلّه از آن روز مجبور است
از شب تا به صبح
از کتاب عبرت بزغاله روخوانی کنند !
وای اگر این گلّه
روزی رم کند از یک خروش !
صد هزاران گرگ را در عید قربانی کنند!
🌹
# عیدانه
🌸🌿🍃🍎🍃🌿🌸
✍ صائب تبریزی حرف قشنگی در موردِ عید میزنه :
بس که بد میگذرد زندگیِ اهل جهان
مردم از عمر چو سالی گذرد،عید کنند ...
ژاپن دوم نشد ایران و......
بس که ما بر پشت هم مُهر خریّت میزنیم
هر که از ره میرسد خواهد سوار ما شود
گر نشیند مرغ آزادی به بام ما یقین
بر سر دستور پختش بین ما دعوا شود
ترسم از این که دموکراسی اگر شد نوبتی
نوبت ما عصر روز آخر دنیا شود
شاه تو بودی و من ملّا نیَم ملّا تویی
پس چه خواهی کشورت بیشاه و بیمُلّا شود
تشنۀ خونت منم تو تشنۀ خون منی
این وسط بدنامیش سهم دراکولا شود
ژاپن دوم نشد ایران ولیکن غم مخور
بخت اگر یاری یاری کند شاید گواتمالا شود!
ابیاتی حکمتآمیز
با یک دو سه نادان که چنین میدانند
از حُمق که دانای جهان آنانند
خر باش که این جماعت از فرط خری
هر کاو نه خر است کافرش میخوانند!
(ابوعلی سینا،370- 428)
**************
عاملان در زمان معزولی
همه شبلی و بایزید شوند
با چون بر سر عمل آیند
همه یا شمر و یا یزید شوند
(نجمالدّین کبری،618 ق)
**************
به روز بیکسی جز سایۀ من نیست یار من
و آن هم میندارد طاقت شبهای تار من
(شیخ احمد سهیلی،قرن 9)
*****************
عشق را طیّ لسانی است که صدساله سخن
یار با یار به یک چشمزدن میگوید
(جمالی دهلوی،942 ق)
*******************
در کارخانهای که ندانند قدر کار
از کار هر که دست کشد کاردانتر است
(صائب تبریزی)
****************
هر کسی از ظنِّ خود شد یار این محنتکده
ای خوش آن یاری کز اسرار درون جویا شود
***************
میخانه اگر ساقی صاحبنظری داشت
میخوردن و مستی ره و رسم دگری داشت
پیمانه نمیداد به پیمانشکنان باز
ساقی اگر از حالت مجلس خبری داشت
***************
دل قوی دار که حق یاور ماست
عشق پیروزی حق باور ماست
(مطهر)
*****************
دل بر گذر قافلۀ لاله و گل داشت
این دشت که پامال سواران خزان است
روزی که بجنبد نفس باد بهاری
بینی که گل و سبزه کران تا به کران است
(#هوشنگ_ابتهاج)
*****************
دیده از دیدار خوبان بر گرفتن مشکل است
هر که ما را این نصیحت میکند بیحاصل است
آن که میگوید نظر در صورت خوبان خطاست
او همین صورت همیبیند ز معنی غافل است
(سعدی)
به نام خداوند عقلآفرین
************
به نام خداوند عقلآفرین
که از عقل،انسان شده برترین
به گیتی هر آن کس ندارد خرد
خردمند او را بشر نشمُرَد
خرد مایۀ فضل انسان بود
خرد فصل انسان به حیوان بود
کسی کز خرد بهره نابُرده است
در آغاز هستی همان مُرده است
و گر بهرهای دارد از عقل و هوش
همۀ شهد خیر جهان کرده نوش
امرِ معروفِ،تو از جاهلی و نادانی است!
چند سال پیش شعری زیبا از سرودههای سیمین بهبهانی مورد توجّه خیلیها قرار گرفت.
از مخاطب عام تا مخاطب خاص، چه شاعر و ادبیاتی چه مذهبی و چه سیاسی.
اما این وسط شاعری به اسم میثم صفرپور جواب تندی علیه شعر خانم بهبهانی نوشتند که خیلیا از خوندنش ناراحت شدن.
ولی مدّتی بعد جناب صادق.ع.بیقرار در جواب اقای میثم صفرپور شعری زیبا سرودند که واقعاً جای تقدیر داره.
در زیر این سه شعر رو به اشتراک گذاشتم.
امیدوارم از خوندنشون لذّت ببرید...
شعر سیمین بهبهانی
من اگر کافر و بیدین و خرابم؛ به تو چه؟؟؟
من اگر مست می و شرب و شرابم ؛ به توچه؟؟؟
تو اگر مستعد نوحه و آهی٬ چه به من؟؟؟
من اگر عاشق سنتور و ربابم ؛ به تو چه؟؟؟
تو اگر غرق نمازی٬چه کسی گفت چرا؟؟؟
من اگر وقت اذان غرقه به خوابم ؛ به تو چه؟؟؟
تو اگر لایق الطاف خدایی٬ خوش باش.
من اگر مستحق خشم و عتابم ؛به تو چه؟؟؟
دنیا گر چه سراب است به گفتار شما
من به جِد طالب این کهنه سرابم ؛به تو چه؟؟؟
تو اگر بوی عرق میدهی از فرط خلوص!
و من ار رایحۀ مثل گلابم؛ به تو چه؟؟؟
من اگر ریش٬ سه تیغ کردهام از بهر ادب .
و اگر مونس این ژیلت و آبم ؛ به تو چه؟؟؟
تو اگر جرعه خور باده کوثر هستی!
من اگر دُردکش بادۀ نابم ؛ به تو چه؟؟؟
تو اگر طالب حوری بهشتی٬ خب باش!
من اگر طالب معشوق شبابم ؛ به تو چه؟؟؟
تو گر از ترس قیامت نکنی عیش عیان.
من اگر فارغ از روز حسابم ؛ به تو چه؟
جوابیه میثم صفرپور به سیمین💢
کفر و بیدینیات ای یار , به ما مربوط است,
بشنو این پند گهربار , به ما مربوط است
تو که با لهو و لعب در پی مستی هستی,
میکنی جمع گرفتار , به ما مربوط است...
بیخیالت بشوم بارش طوفان بلا,
میرسد از درو دیوار , به ما مربوط است...
آنچه آمد به سر طایفه نوح نبی ,
میشود واقعه تکرار , به ما مربوط است...
من اگر لایق الطاف خدایم , به تو چه؟
تو کنی جامعه بیمار , به ما مربوط است...
تو اگر می بخوری در پس خانه , چه به من؟
گر بیایی بر انظار , به ما مربوط است...
تو به این کوه گنه عامل شیطان گشتی,
شدهای نوکر دربار به ما مربوط است...
گر نبندیم بر پوزه او قلّاده,
میدرد همچو سگ هار , به ما مربوط است...
گر تو سوراخ کنی کشتی این جامعه را,
میشود غرق به ناچار به ما مربوط است...
مست کن لیک نبینم که تو مستی کردی,
اربده , کوچه و بازار؟ به ما مربوط است...
تو که با چنگ و ربابت همۀ مردم را,
میکنی مستعد نار , به ما مربوط است...
به جهنّم که خودت را بکشی در خانه,
در خیابان بزنی دار به ما مربوط است...
دین من داده اجازه که دخالت بکنم,
تا نبینم زتو آزار , به ما مربوط است...
امر معروف کنم , نهی ز منکر بپذیر,
تا ابد , ترمز اشرار , به ما مربوط است..
💢حالا بشنوید
جوابیۀ "صادق.ع.بیقرار به میثم صفرپور:
بشنو این شعر، صفرپور ،به تو مربوط است
لحن تند و کمی ناجور، به تو مربوط است
کفر و بیدینیِ سیمین و من و آن، چه به تو؟
شهوتِ زاهدِ مغرور، به تو مربوط است
اگر از ساز نداری دل خوش، خب تو نرقص
رقصِ با سازِ خودت جور، به تو مربوط است
مستی و عیش و کمی باده تو را حاجت نیست
کِیف با منقل و وافور ، به تو مربوط است
اگر از شعر رسد بارش طوفان بلا
مُردن و خفتنِ در گور، به تو مربوط است
قصّۀ نوح نبی، وَهمِ قشنگی است ولی...
قصّۀ "هالهای از نور"، به تو مربوط است
"ریش در ریش به اندیشۀ ما زخم زدید"
ملّتی گُنگ و کَر و کور،به تو مربوط است
تو اگر لایق الطاف خدایی ،خوش باش
باغ و فاحِشکدۀ حور،به تو مربوط است
در و دربار که دستِ تو و همکیشان است
نوکر و ناظر و منظور، به تو مربوط است
تو دم از پوزه و قلّاده زدی؟ شرمت باد
پوزه و گرمیِ آخور، به تو مربوط است
چهارده قرن شده کشتیِ این جامعه غرق
قایقِ صید و پُر از تور، به تو مربوط است
میکنم مست ببینی که چه بیآزارم
اذیت و اربده و زور، به تو مربوط است
تو که بیزار ز چنگی و ربابی ، چه به من؟
به عزا ، عرعرِ شیپور، به تو مربوط است
من اگر خانه بمیرم چه به تو؟ ...در کوچه...
کُشتن مردمِ رنجور ، به تو مربوط است
دین تو داده اجازه که دخالت بکنی؟؟؟
دخل در مقبره و گور، به تو مربوط است
امرِ معروفِ،تو از جاهلی و نادانی است
رسمِ اعراب شَل و کور ، به تو مربوط است
قاب حقیقت
شهر در التهاب میسوزد
در دلم خون ناب میسوزد
خشمها خوشه کرده بَر داده
دشت با التهاب میسوزد
آب،آتشکُش است لیک اینجا
دیدهها غرق آب میسوزد
وعدههای دروغ میپوسد
چشمههای سراب میسوزد
خون به رگهای خلق میجوشد
همچو جام شراب میسوزد
هیبت شب شکسته میلرزد
خرمن ماهتاب میسوزد
کارد بر استخوان رسیده کنون
جگر شیخ و شاب میسوزد
پردههای نفاق بگسسته
کُفر هم بینقاب میسوزد
از شرار قیام کوخنشین
کاخها با شتاب میسوزد
بس سوال از«چرا»و«چون»انباشت
خرمنش بیجواب میسوزد
ظلم بس بیحساب بود اکنون
بیحساب و کتاب میسوزد
اشک در دیدهها ز بس خشکید
خشک و تر بیحساب میسوزد
پارسایان ز بس خراب شدند
پارسای خراب میسوزد
شعلهها سرکشیده بر افلاک
پر و بال عقاب میسوزد
ابر از خشم شعله میبارد
تودههای سحاب میسوزد
چون تبه شد ز باب تا محراب
اهل محراب و باب میسوزد
بس به جای مدد، ستم دیدم
سینهام چون کباب میسوزد
دل چو آتشفشان شرر بارد
کوه صبرم مذاب میسوزد
غنچهها ناشکفته پرپر شد
خونشان در گلاب میسوزد
اشکها شطِّ خون شده جاری است
شطِّ پر پیچ و تاب میسوزد
«حق»فقط حرف خطِّ قابشده است
چون عمل نیست قاب میسوزد
بس لقبها تهی شد از معنی
لفظ «شیخ» و «جناب»میسوزد
همه گفتند«خوب »و «بد»کردند
همه کس در عذاب میسوزد
بس حقیقت نهفته در هر قاب
قاب هم در نقاب میسوزد!
#شفیعی_مطهر
برای دستیابی به دانلود رایگان کتابها و دیگر آثار این قلم در
کانال گزینگویههای مطهر،لطفا روی لینک زیر کلیک فرمایید.
جام طهور
یک بوسه اگر از رخ دلدار بگیرم
کام دل خود بیش ز صد بار بگیرم
این آب حیات است تویی خضر خجسته
یا رب مددی در همه دیدار بگیرم
امروز به فردا مفکن وعدۀ دیدار
باید به وفا از تو وفادار بگیرم
اکنون که چو مه در شب من جلوه نمودی
خواهم که به هر شب ز تو دیدار بگیرم
یا رب مددی «زهره» و این جام طهورت
پیمانه ز دست همه اغیار بگیرم
(زهره دهقانپور)
مرغ نر را خروس میگویند!!
دکتر محسن رضایی!!! معاون محترم اقتصادی جناب رئیسی فرموده اند:
اگر مشکلات اقتصادی حل شود، وضعیت اقتصاد کشور بهبود پیدا میکند*!!!
*برای ثبت در تاریخ! دو اظهارنظر دیگر هم امروز منتشر ش*د:
۱.*زاکانی شهردار تهران: تا زمانی که حمل و نقل شخصی وجود دارد، ترافیک هم وجود خواهد داشت*
۲.*فاطمی امین وزیر صمت: وقتی قیمت دلار افزایش پیدا میکند قیمت خودرو نیز بالا میرود. اگر دلار پایین بیاید قیمت خودرو نیز کاهش پیدا میکند*
"*ماهم می گوییم*"
مرغ نر را خروس میگویند
زن نو را عروس میگویند
نمد سبزوار از پشم است
زیر ابروی مردمان چشم است
آنچه در چشم میرود خواب است
آنچه در جوی میدود آب است
از كرامات شيخ ما چه عجب
پنجه را باز كرد و گفت یه وجب
از کرامات شيخ ما اين است
شيره را خورد و گفت شیرین است
چند کرامات دیگری دارد
ابر را دید و گفت میبارد
در سمرقند گربه دم دارد
در بخارا الاغ سُم دارد
دست دارای پنج انگشت است
متضادّ جلو، همان پشت است
*سیستم حکمرانی فعلی واقعاً به مثابه یک کمدی گریهآور عمل میکند. استاندار تهران روی آنتن زنده میگوید ادارات تهران به علّت مشکل گاز با یک سوم کارمندان کار خواهد کرد.
مجری میپرسد: وقتی سازمانی باز است و گرمایش آن فعّال، چه فرقی دارد چند کارمند حاضر باشند؟ استاندار میگوید: گرمایش باید خاموش و کارمندان صرفاً با لباس گرم کار کنند.
مجری میگوید: اگر بناست گرمایش خاموش باشد چه فرقی دارد کل کارمندان حاضر باشند یا یک سوم؟*
ای خدایی که خالق همه هستی
فقط بگو اینها را از کجا آوردهای مرسی
🌺 انسان به چه دلیل رنج میبرد ؟
🌾انسان به دلیل تمنّاهایش رنجور است
به تعبیر مولانا (خوشی باید بیپشیمانی باشد، و شادیها بیسبب)
تمنّای مالکیت چیزی که:
اساساً به تملُّک در نمیآید
و تمنّای نگهداشتن ابدی چیزهایی که اساساً ناپایدارند.
هرچه از وی شاد گشتی در جهان
از فراغ او بیندیش آن زمان
زآنچه گشتی شاد بس کس شاد شد
آخر از وی جست و همچون باد شد
پس تو هم بجهد، تو دل بر وی منه
پیش از آن کو بجهد از وی تو بجه
(ناپایداری همه خوشیها) مولانا
مهمترین این چیزها
نفس است و شخصیت او.
اما همه چیزها گذرایند. همه چیز تغییر میکند ،
مگر خود تغییر.
در واقع ، هیچ چیز وجود ندارد
زیرا هر چیزی ، یک روند و جریان است
به محض آنکه کسی تلاش میکند چیزی را تملُّک کند ، آن چیز لیز میخورد و میرود .
خود مالک نیز مدام لیز میخورد و میرود !
علّت دلمردگی و علت رنجوری،
همین توهُّمات است .
اینها را خوب بشناس
اگر این حقیقت را بفهمی
هیچ گاه رنجور نمیشوی
زیرا با فهم این نکته
ریشه را از زمین بیرون کشیدهای
🖊 کانال رسمی یادداشت شریف ۳۰ دیماه ۴۰۱ با برداشت از متن (دخل و تصرف) در یادداشت کانال واتساپی عصیانگر
https://t.me/mrshkyaddasht
باید بچشد عذاب تنهایی را...
گه مُلحد و گه دهری و کافر باشد
گه دشمن خلق و فتنهپرور باشد
باید بچشد عذاب تنهایی را
مردی که ز عصر خود فراتر باشد
در ایران دو چیز است ناموس ما...
🎋👑🎋
رضا خان شهنشاه ایرانیان
شبی بود مهمان عثمانیان
🎋👑🎋
گهِ خواب همتای ترکش بگفت
گزین کن زما دختری بهر خفت
🎋👑🎋
بود خاک ترکیه خاک بهشت
زن و مرد غلمان و حوری سرشت
🎋👑🎋
رضا خان به او گفت ای سرفراز
سپاس از مرام تو مهماننواز
🎋👑🎋
ولی عذر خواهم به لبیک تو
که حرمتشکن نیست هم پیک تو
🎋👑🎋
اگر آفتی خصم مردانگی است
همان هیزچشمی و زنبارگی است
🎋👑🎋
ره معرفت نیست بهر هوس
شود تیره و تار بین دوکس
🎋👑🎋
مرنج از صریح البیانی من
که مشهور از آنم به هرانجمن
🎋👑🎋
گر امشب پذیرم زتو دختری
تو هم خواهی از من چنین گوهری
🎋👑🎋
گر این کار نزد شما بخششی ست
در ایران من نام آن جاکشی ست
🎋👑🎋
در ایران دو چیز است ناموس ما
که آن را پرستند مثل خدا
🎋👑🎋
یکی عفّت دختران و زنان
دگر خاک پاک وطن بیگمان
🎋👑🎋
که در پایشان جانسپردن بجاست
و جان نیز خود تحفهای بیبهاست
🎋👑🎋
شهنشاه ترکان چون اینها شنید
مرام رضا شاه را شد مرید
🎋👑🎋
بگفتا ندیدم کسی بیسواد
که شد درسآموز صد اوستاد
🎋👑🎋
کنون فهم کردم که تفسیر چیست
و آن شیر و خورشید و شمشیر چیست
🎋👑🎋
از این پس دو کشور چو یک خانهاند
دگر با روادید بیگانهاند
🎋👑🎋
دریغا که دیگر رضا شاه نیست
ز غیرت بجز حسرت و آه نیست
🎋👑🎋
به یک جمله کوته کنم گفتگو
که دانا کشد بار کوهی به مو
🎋👑🎋
چو آن شیر و خورشیدمان پاک شد
جهاد نکاح سهم این خاک شد
فکری به حالِ آن خریّت کن...
خرها ز پالاندوزشان رنجیده بودند
از بس که بد میدوخت،تن ساییده بودند
با هم دعا کردند یا رب یک نظر کن
دوزندهای دیگر بیاید، فکر خر کن
از قلب صاف و سادهشان فیالفور اثر کرد
او رفت، پالاندوزِ دیگر هم بتر کرد
با هر دعا پالانگری دیگر میآمد
زخم و خراشِ تازهای بر خر میآمد
یا جنسِ کم، یا خشک و نامرغوب میشد
یا این که نخ بد بود و نا مطلوب میشد
بار دگر گفتند: یارب دفع شر کن
از گُرده تا ران زخم شد،رحمی به خر کن
اسبی که این بزم دعا را دید، خندید
با شیههای گفتا، دهانهاتان ببندید
تا تو سواری میدهی، پالان همین است
صد سال پالان گر بیاید، این چنین است
با وعده میآیند و پالان میفروشند
بارت کنند و شیرۀ جانت بدوشند
خواهی رها گردی اگر از زخمِ پالان
فکری به حالِ آن خریّت کن الاغجان!
تنهایی!
گر چه در چشمِ خلایق خسته و کمطاقتیم...
خلوتی داریم و حالی خوش که با آن راحتیم...!
#هادی_معراجی
.
به قول سیمین بهبهانی
گذشتم از سرِ عالم، کسی چه میداند...
که من به گوشهی خلوت، چه عالمی دارم...!
برو به بیت بعد که میگه
همدم شبهای تنهایی ما جز آه نیست
کَس نمیگیرد سراغ از خلوت دلتنگها
محمدعلی مقیمی
اصن جناب معینی کرمانشاهی کارو جمع کرد و فرمود:
دم به دم تنگ كنم دايرهی خلوت خويش
تا بدانجا كه دهم دل به دل صحبت خويش
دوری و دوستی و حرف كم و رنجش كم
با چنين شيوه توان داشت نگه عزّت خويش!
زود رنجيدن اگر جرم منِ سادهدل است
جمع ياران ابدی باد و مرا عزلت خويش
- چرا مردم قفس را آفریدند؟
چرا مردم قفس را آفریدند؟
چرا پروانه را از شاخه چیدند؟
چرا پروازها را پر شکستند؟
چرا آوازها را سر بریدند؟
پس از کشف قفس، پرواز پژمرد
سرودن بر لب بلبل گره خورد
کلاف لاله سر در گم فرو ماند
شکفتن در گلوی گُل گره خورد
چرا نیلوفر آواز بلبل
به پای میلههای سرد پیچید؟
چرا آواز غمگین قناری
درون سینهاش از درد پیچید؟
چرا لبخند گل پرپر شد و ریخت؟
چه شد آن آرزوهای بهاری؟
چرا در پشت میله خطخطی شد
صدای صاف آواز قناری؟
چرا لای کتابی، خشک کردند
برای یادگاری پیچکی را؟
به دفترهای خود سنجاق کردند
پر پروانه و سنجاقکی را؟
خدا پر داد تا پرواز باشد
گلویی داد تا آواز باشد
خدا میخواست باغ آسمانها
به روی ما همیشه باز باشد
خدا بال و پر و پروازشان داد
ولی مردم درون خود خزیدند
خدا هفت آسمان باز را ساخت
ولی مردم قفس را آفریدند
- قیصر امینپور
ـــــــــــــــــ
@andishe_azady
goo.gl/Zkz733
چوپانی این گله به گرگان بسپردند
🥀 @Dr_Shareiaty
❗️هر وعده که دادند به ما باد هوا بود
هر نکته که گفتند غلط بود و ریا بود
چوپانی این گله به گرگان بسپردند
این شیوه و این قاعدهها رسم کجا بود؟
رندان به چپاول سر این سفره نشستند
اینها همه از غفلت و بیحالی ما بود!
خوردند و شکستند و دریدند و تکاندند
هر چیز در این خانه بیبرگ و نوا بود
‼️گفتند چنینیم و چنانیم دریغا....
اینها همه لالایی خواباندن ما بود!
🔻ایکاش در دیزی ما باز نمیماند
یا کاش که در گربه کمی شرم و حیا بود.🔻
👤ايرجمیرزا
🥀 @Dr_Shareiaty
هشیار شدم بازنشستم کردند!
در مدرسه برده گچ به دستم کردند
مست از می بادۀ الستم کردند
تا مست بُدم دست به دستم کردند
هشیار شدم بازنشستم کردند!
قدر شکستهنوشي!
جامي شکسته ديدم در بزم مي فروشي
گفتم بدين شکسته چون باده ميفروشي؟
خنديد و گفت زين جام جز عاشقان ننوشند
مستِ شکسته داند قدر شکستهنوشي!
@
تأمُّلی در نوشتجات استاد علیرضا شفیعیمطهر
از :دائرهالمعارف روشنگری
این اولین مطلبی است که ما از علیرضا شفیعیمطهر تصادفاً خواندهایم و قصد تأمل بر روی آن داریم.
ایشان در معرّفی وبلاکهای خود به ذکر شعری مبادرت میورزند.
ما بهتر است که تأمّلات خود را با تحلیل همین شعر ایشان شروع کنیم که نوعی خودمعرّفی است:
۱
با جور و جمود و جهل باید جنگید
تا پاک شود جهان از این هرسه پلید
یا ریشۀ هر سه را بباید خشکاند
یا سرخ به خون خویش باید غلتید
معنی تحتاللّفظی:
باید بر ضدِّ بیداد و خشکاندیشی و نادانی مبارزه کرد
تا جهان از این سه چیز کثیف پاک شود.
در این مبارزه باید بر سر دو راهی زیر ایستاد:
الف :خشکاندن ریشۀ هر سه
ب : غلتیدن به خون سرخ خویش.
۲
با جور و جمود و جهل باید جنگید
تا پاک شود جهان از این هرسه پلید
شفیعی مطهر شخصیّت کمیاب و کیمیا و نادری است که تسلُّط ستایش
برانگیزی بر کلام دارد.
ما هنوز کسی با این لیاقت قلمی در ایران نمیشناسیم.
استاد شفیعی مطهر به لحاظ فرم تبیین در خطِّ شیخ شیراز میراند.
ولی فقط به لحاظ فرم تبیین.
۳
با جور و جمود و جهل باید جنگید
تا پاک شود جهان از این هرسه پلید
در این بیت استاد شفیعی مطهر حروف سانترال «ج» در واژههای جور و
جمود و جهل و جنگ و جهان و «پ» در واژههای پاک و پلید هستند.
بههمین دلیل این بیت شعر او از شیوایی و دلنشینی خاصّی برخوردار است.
مؤسّس این طرز و طریق و ترفند تبیین، شاید شاعر بیت معروف زیر باشد:
خیزید و خز آرید که هنگام خزان است
باد خنک از جانب خوارزم وزان است.
حروف سانترال شاعر این بیت شیوا «خ» در واژههای خیز و خز و خزان و
خنک و خطّه و خوارزم است.
۴
با جور و جمود و جهل باید جنگید
تا پاک شود جهان از این هرسه پلید
آماج مهم شفیعی مطهر ریشهکن سازی جور و جمود و جهل است.
آماج او نفی جور و جمود و جهل است.
نفی شفیعی مطهر امّا نفی نامعیّن است.
خواننده و شنونده این اندرز و وعظ و ادّعا نمیداند که نفی جور و جمود و
جهل، اثبات چه چیزهایی را به دبنال خواهد داشت.
نفی اصولاً و اساساً باید معیّن باشد.
برای کشف معیّن بودن نفی شفیعی مطهر باید توان تفکّر دیالکتیکی داشت:
۵
با جور و جمود و جهل باید جنگید
تا پاک شودجهان از این هرسه پلید
استاد شفیعی مطهر عملاً و عیناً و جبراً (بالضّروه) دوئالیسمهای زیر را
توسعه میدهد:
دوئالیسم داد و بیداد را دوئالیسم جمود و خلّاقیّت
خشکاندیشی و تراندیشی (نواندیشی) را
دوئالیسم دانایی و نادانی را
۶
هر بیدادی با دادی
هر جمودی با خلّاقیّتی
هم جهلی با علمی
همراه است.
و چه بسا به ضدِّ خود تبدیل میشود و چه بسا از ضدّ خود نشئت میگیرد
و چه بسا در بطن ضدِّ خود پرورده میشود.
۷
ما باید در روند تحلیل نوشتجات ایشان با تعریف روشن او از مفاهیم انتزاعی
فوقالذّکر آشنا شویم.
۸
یا ریشه هر سه را بباید خشکاند
یا سرخ به خون خویش باید غلتید.
شفیعی مطهر سوبژکت تحوّلطلب را بر سر دوراهی غلبه و مرگ قرار میدهد:
سوبژکت مبارزه بر ضدِّ جور و جمود و جهل
یا باید در این نبرد پیروز شود
و یا باید جان بهجانآفرین تسلیم کند.
مبارزه فقط و فقط برای پیروزی است و نه برای تحمیل آلترناتیو و بدیل مترقّیتر.
بعضی از آدمها...
آدمهايى هستند در زندگيتان؛
نميگويم خوبند يا بد..
چگالى وجودشان بالاست...
افکار،
حرفزدن،
رفتار،
محبّت داشتنشان
و هر جزئى از وجودشان امضادار است...
يادت نميرود
"هستنهايشان را.."
بس که حضورشان پر رنگ است.
ردِّ پا حک ميکنند،اينها روى دل و جانت...
بس که بلدند "باشند"...
اين آدمها را، بايد قدر بدانى...
وگرنه دنيا پر است از آن ديگرهاى
بىامضايى که شيب منحنى حضورشان، هميشه ثابت است. . .
بعضی از آدمها ترجمه شدهاند
بعضی از آدمها فتوکپی آدمهای دیگرند.
بعضی از آدمها با چند درصد تخفیف به فروش میرسند.
بعضی از آدمها فقط جدول و سرگرمی دارند
بعضی از آدمها خطخوردگی دارند
بعضی از آدمها را چند بار باید بخوانیم تا معنی آنها را بفهمیم
و بعضی از آدمها را باید نخوانده کنار گذاشت
از روی بعضی از آدمها باید مشق نوشت و از روی بعضی از آدمها جریمه...
"قیصر امینپور"
روزها شحنه و شب بادهفروشند همه
سوگواران تو امروز خموشند همه
که دهانهای وقاحت به خروشند همه
گر خموشانه به سوگ تو نشستند،رواست
زآن که وحشتزده حشر وحوشند همه
آه از این قوم ریایی که در این شهر دوروی
روزها شحنه و شب بادهفروشند همه
هرچه کُنی بکُن مکُن ....
هرچه کُنی بکُن مکُن ترک من ای نگار من
هر چه بَری ببَر مبَر سنگدلی به کار من
هر چه نهی بنه منه پرده به روی چون قمر
هر چه دَری بدَر مدَر پردۀ اعتبار من
هر چه کَشی بکَش مکَش باده به بزم مدّعی
هر چه خوری بخور مخور خون من ای نگار من
هر چه دهی بده مده زلف به باد ای صنم
هر چه هلی بهل مهل پای به رهگذار من
هر چه کُشی بکُش مکُش صید حرم که نیست خوش
هر چه شَوی بشو مشو تشنه به خون زار من
هر چه بُری ببُر مبُر رشتۀ الفت مرا
هر چه کَنی بکَن مکَن خانۀ اختیار من
هر چه روی برو مرو راه خلاف دوستی
هر چه زنی بزن مزن طعنه به روزگار من
#شوریده_شیرازی
شاعر نابینای عهد مشروطه
@danaeeii
بتپرستی مکن، این ملک خدایی دارد
هر که با پاکدلان، صبح و مسایی دارد
دلش از پرتو اسرار، صفایی دارد
زهد با نیّت پاک است، نه با جامهٔ پاک
ای بس آلوده، که پاکیزه ردایی دارد
شمع خندید به هر بزم، از آن معنی سوخت
خنده، بیچاره ندانست که جایی دارد
سوی بتخانه مرو، پند برهمن مشنو
بتپرستی مکن، این ملک خدایی دارد
هیزم سوخته، شمع ره و منزل نشود
باید افروخت چراغی، که ضیایی دارد
گرگ، نزدیک چراگاه و شبان رفته به خواب
بره، دور از رمه و عزم چرایی دارد
مور، هرگز به در قصر سلیمان نرود
تا که در لانهٔ خود، برگ و نوایی دارد
گهر وقت، بدین خیرگی از دست مده
آخر این در گرانمایه بهایی دارد
فرّخ آن شاخک نورسته که در باغ وجود
وقت رستن، هوس نشو و نمایی دارد
صرف باطل نکند عمر گرامی، پروین
آن که چون پیر خرد، راهنمایی دارد
وصیت شاعر
منم رفتم برای دیدن یار / و با خود میبرم صد سینه گفتار
هنوزم صد سخن ناگفته دارم /و دریایی گهر بنهفته دارم
نه گوشی بشنود راز دلم را /نه هوشی که بفهمد مشکلم را
هنوز امید دارم بعد مرگم / سخن گویم ز لای برگ برگم
واژۀ عشق در سرودههای سرایندگان
در شڪار معرفت با عشق پیمان بستہایم
در میان عاشقان ما عاشق دلخستہایم
درجواب بی وفایی مهربانے ڪردهایم !
مهربانے را بہ رسمِ معرفت طِے ڪردهایم
🧐🕳
با عشق ممکن است تمام محالها ..
خطّی کشید روی تمام سوالها
تعریفها معادلهها احتمالها
خطّی کشید روی تساوی عقل و عشق
خطّی دگر به قاعدهها و مثالها
خطّی دگر کشید به قانون خویشتن
قانون لحظهها و زمانها و سالها
از خود کشید دست و به خود نیز خط کشید
خطّی به روی دفتر خطها و خالها
خطها به هم رسید و به یک جمله ختم شد
با عشق ممکن است تمام محالها ...
#فاضل_نظری
لب فروبسته ز دردیم و پشیمانی و غم...
شعری از #فرخی_یزدی
هرکه شد خام به صد شعبده خوابش کردند
هرکه در خواب نشد ، خانهخرابش کردند
پشت دیوار خری داغ نمودند و به ما
وصفی از طعم دلانگیز کبابش کردند
گفته بودند که سازیم وطن همچو بهشت
دوزخـی پر ز بـلایـا و عذابش کردند
بازی اهل سیاست که فریبَست و ریا
خدمت ِ خلق ستمدیده خطابش کردند
اول کار بسی وعدۀ شیرین دادند
آخرش تلخ شد و نقشه بر آبش کردند
آنچه گفتند شود سرکۀ نیکـو و حلال
در نهانخانۀ تـزویـر شـرابـش کردند
ز کـه نالیم که شد غفلت و نادانی ما
آنچه سرمایۀ ایجاد ِ سرابش کردند
لب فروبسته ز دردیم و پشیمانی و غم
گرچه خرسندی و تسلیم حسابش کردند...
#فرخی_یزدی
چند گلبرگ از بوستان سرودههای سرایندگان
تا به جفایت خوشم ترک جفا کردهای
این روش تازه را تازه بنا کردهای
من ز لبت صدهزار بوسه طلب داشتم
هر چه به من دادهای وام ادا کردهای
*****************
تو عهد بستهای که نشانی مرا به خون
من جهد میکنم که به عهدت وفا کنی
*************
تا کی در انتظار قیامت توان نشست
برخیز تا هزار قیامت بپا کنیم
******************
بر برگ گل به خون شقایق نوشتهاند
کان کس که پخته شد می چون ارغوان گرفت
کشور ما ٬شعب ابیطالبه!
یه روز خدا دعاها رو چِک میکرد
میشنیدشونو به اونا فِک میکرد
یکی از امریکا، یکی از ژاپن
یکی از آنگولا، یکی از گابُن
هر کسی یه چیزی میخواست از خدا
یکی شوهر میخواست، یکی هم شفا
یکی میخواست ردیف و پولدار بشه
یکی میخواست صاحب اُسکار بشه
یکی مریض بود و میخواست نمیره
یکی میخواست مرگو بغل بگیره
خدا دیدش این آدمای خاکی
یا که ازش طلبکارن، یا شاکی
اینا که هر کدوم تو یه فازیان
کلٌهم از زندگی ناراضیان
ولی یکی از دعاها عجیب بود
صاحب اون یه آدم غریب بود
غریب که نه، یه آدم ایرونی
از اونایی که حالشو میدونی
دعا میکرد با دست و روی شسته:
خدا جونم خیلی کارِت درسته!
شما دیگه به حال ما فِک نکن
دعای ایرونیا رو چِک نکن
وضع ما ها خوبه و مشکلی نیست
سرخوشیم و غصّه تو هیچ دلی نیست
ایرانو ول کن به اروپا برس
به مردم خوب یو اس آ برس
اینجا بهشته، وضع ما عالیه
جای ملائکه فقط خالیه!
به لطفتون شادیم و غم نداریم
اوضاع ردیفه، هیچی کم نداریم!
خدای مهربون که چاره میساخت
گفت به همه: این به ما تیکه انداخت
ماهو نشون گرفت و سایه شو زد
این ایرونی به ما کنایه شو زد
اون روز دیگه خدا دعایی نشنُفت
ایرونیو صداش زد و بهش گفت:
کشورتون که کشور خوبیه
مملکت باحال و مرغوبیه
تو خاکتون دریای نفت که دارین
انقلاب پنجاه و هفت که دارین!
با کمک ما شاهو کلّه کردین
چراغونی توی محله کردین
درآمد نفت نجومی دارین
دانش هستهای بومی دارین!
کشورتون، کشور چارفصله
از دو طرف به سه تا دریا وصله
اندازه کلِّ جهان گاز دارین
توی خلیج صدتا بارانداز دارین
کشورتون معدن خاویاره
صندوق ارزیتون پر از دلاره
پسته و فرشتون تو دنیا تکه
مظهر خودکفاییتون موشکه!
برای زعفرونتون که بیسته
حتی اوباما توی صف میایسته!
کلّی طلا و آهن و مس دارین
هزار تا عنوان توی گینِس دارین
تنگه هرمز که تو مشتتونه
ملّت در صحنه که پشتتونه
توی فضا صاحب ماهوارهاید
ناقلاها معلومه اینکارهاید!
انرژی هسته ایتون براهه
اینو اگه شکر نکنین گناهه
یارانه تونم سر ماه میریزن
اونایی که ناراضیان، مریضن!
این دیگه ناشکریه که مینالید
باید به سرزمینتون ببالید.
ایرونیه حرف خدا رو شنید
از دو سهجا برق سهفازش پرید!
گفت به خدا یه حرفی تو گلومه
بذار اونم بگم دیگه تمومه
با این همه لطف شما جالبه
کشور ما ٬شعب ابیطالبه!
💕❣️ برايم نم باران بنويس! ❣️💕
چند روز پيش يكي از همكاران تصويري از يك برگۀ دفترچۀ بيمه برايم فرستاد كه روي آن با خط نستعليق يك بيت شعر زيبا خطّاطي شده بود.
آن بيت دلنشين اين بيت بود:
دكتر اين بار برايم نم باران بنويس
دو سه شب پرسهزدن توي خيابان بنويس
من ديدم چه بيت زيبايي است و تصميم گرفتم ابياتي به آن اضافه كنم. حاصل قصيدۀ ذيل شد. نامش را هم گذاشتم كلينيك ويژه!
كلينيك ويژه
"دكتر اين بار برايم نم باران بنويس
دو سه شب پرسهزدن توي خيابان بنويس"
دوسه روزي نه!دوسه هفته و شايد هم بيش
"سر" نهادن به در و دشت و بيابان بنويس
عكسي از اين دل پژمرده برايم تو بگير
تستي از سينۀ افسردۀ ياران بنويس
اسكني از دل ريشم بنما جانِ طبيب
عشق تجويز نما، مهر فراوان بنويس
اي حكيم از حسد و حرص تو پرهيزم دهْ
سوپي از سادگي و پاكي انسان بنويس
سايهدستي كه شوم دور ز كين و نخوت
نسخهاي ناب ز بخشيدن آسان بنويس
گاهگاهي تو مرا پيش مشاور بفرست
دست برداشتن از رزق فراوان بنويس
مشي درويشي و آداب قناعت كردن
شادمان زيستن و مسلك رندان بنويس
بنويسيد مرتّب بروم كوه و كمر
گاهگاهي سفر نهر لواسان بنويس
يزد بِنْويس كه با جمع رفيقان بروم
سفر دور نشد گردش تهران بنويس
گر ميسّر نشدم خارجه و هند و فرنگ
بهتر از چين و ختن گردش ايران بنويس
نسخه بنويس هوايي بخورد احساسم
سايۀ نارون و زلف پريشان بنويس
به پريشاني احوال و دل زار نگر
طَرْف باغ و چمن و لاله و ريحان بنويس
فصل گرما چو شود توصيه كن آبتني
كرسي و چاي ذغالي به زمستان بنويس
چو بهار آيد و فصل گل و بلبل گردد
سايۀ نسترن و صوت هَزاران بنويس
گاه تجويز نما سوي خراسان بروم
نسخۀ ويژهاي از مشهد رضوان بنويس
ز گراني خبرت هست حكيم دانا
لطف فرموده مرا نسخۀ ارزان بنويس
شاعرسيد منصور گتميري
آبان ١٣٩٧
❤️💚❤️💚❤️💚❤️💚❤️💚❤️💚❤️
در صورت تمایل کانال موسسه را به دوستان خود نیز معرّفی کنید 👇👇👇
╭┅──────────┅╮
@Kheyriyeh_ValieAsr_Kashan
╰┅──────────┅╯
...سارا زبان ندارد
دارا جهان ندارد، سارا زبان ندارد
بابا ستارهای در هفت آسمان ندارد
کارون ز چشمه خشکید البرز لب فرو بست
حتّی دل دماوند، آتشفشان ندارد
دیو سیاه دربند آسان رهید و بگریخت
رستم در این هیاهو گرز گران ندارد
روز وداع خورشید، زایندهرود خشکید
زیرا دل سپاهان، نقش جهان ندارد
بر نام پارس دریا نامی دگر نهادند
گویی که آرش ما تیر و کمان ندارد
دریای مازنیها بر کام دیگران شد
نادر ز خاک برخیز میهن جوان ندارد
دارا! کجای کاری دزدان سرزمینت
بر بیستون نویسند دارا جهان ندارد
آییم به دادخواهی فریادمان بلند است
اما چه سود، اینجا نوشیروان ندارد
سرخ و سپید و سبز است این بیرق کیانی
اما صد آه و افسوس شیر ژیان ندارد
کو آن حکیم توسی شهنامهای سراید
شاید که شاعر ما دیگر بیان ندارد
هرگز نخواب کوروش ای مهرآریایی
بی نام تو، وطن نیز نام و نشان ندارد
#سیمین_بهبهانی
@riranmaneshpeyk
برج مدخل شهر
شهرداری که بود شهرۀ دهر
برجکی ساخته در مدخل شهر
من ندانم به چه میماند آن
نسبتش چیست به شهر کاشان
شهر ما شهر گل و فرش بوَد
بر سرش سایهای از عرش بوَد
زان همه پول که باد آورده است
خرج بسیار در آنجا کرده است
پول آن را همه مردم دادند
با زکات جو و گندم دادند
#
شهر پاریس که ایفل دارد
برجکی سالم و خوشگل دارد
مرکز گردش توریست شده
نمرهاش در همهجا ببست شده
ولی این برجک بیخاصیّت
با جهانگرد کند ضدّیت
اول شهر توی ذوق زند
طعنه بر مردم خوششوق زند
زیرکی علّت آن را پرسید
فکرها کرد و بدین جای رسید
با زبانی که بیان هنر است
گفت برگشت به عصر حَجَر است!!!
سالها پیش که برج مدخل شهر را ساختند یکی از کسانی که به اعتراض بر خاست و با سرودن شعری نسبت به این برج کپی شده از میدانی بسیار بزرگ در ابوظبی اعتراض کرد، بندۀ حقیر بود.در آن زمان تا توانستم این شعر را در محافل ادبی و عمومی خوانده و تکثیر کردم.آن زمان مثل الان فضای مجازی نبود تا بشود از آن استفاده کرد و به اطّلاع عموم مردم رساند.خوب به خاطر دارم روزی به سراغ مهندس ملکیپور که آن زمان معاون شهردار بود، رفتم و از ایشان پرسیدم:
آیا فضای میدان برای ساختن چنین برجی متناسب بود؟
گفتند: نه!!!ولی تصمیم داریم در آینده فضای اطراف میدان را توسعه بدهیم !!!!
(تو خود حدیث مفصّل بخوان ازین مجمل)!!!!
ای کاش شهردار آن زمان ساختن نمادی برای ورودی شهر را به مناقصه میگذاشت و از طریق هنرمندان،معماران،مهندسان ساختمانی بهره میبرد و سازهای متناسب با ورودی شهر و فضای موجود میساخت.
البتّه آن زمانها شورای شهری نبود و شهرداران به اختیار و سلیقه خود هر تصمیمی که مایل بودند میگرفتند و به کسی هم پاسخگو نبودند.
نزدیک به ۵۰ سال از ساختن برج آزادی تهران میگذرد،و این برج زیبا که هم نماد تهران است هم نماد ایران است را یک مهندس جوان ایرانی به نام حسین امانت که خوشبختانه کاشانی هم هست،از طریق شرکت در مناقصه و برندهشدن از میان دهها شرکت خارجی انتخاب شد که الحق یک اثر جاودانه است و نمادی از شکوه و عظمت ایران.
چه اشکالی داشت که در آن زمان طرح میدان ورودی شهر را به مناقصه میگذاشتند و ساختمانی در خور شهر کاشان میساختند.
ساختمانی که در مدخل شهر ساخته شد هیچ سنخیّتی نسبت با شهر کاشان نداشت و فقط ورودی شهر را کور کرد.
حال که به لطف خدا و همّت شورای شهر و شهردار جدید این ضایعۀ نامتناسب را از میدان ورودی شهر برمیدارند ،باید به مردم کاشان و شهردار آن تبریک گفت و امیدوار بود با ساخت زیرگذری که سالهاست برای آن برنامهریزی شده است با موفّقیّت هر چه تمام پایان بپذیرد.
البته انجام چنین کارهای بیهزینه و مخالفت هم نبوده و نیست و شنیدهها حاکی از آن است که یکی از معترضین چنین پروژهای ،آقای علی هاشمی طاهری ،یکی از اعضای شورای شهر است که معمولا در کارهای اجرایی و فرهنگی رفتار پوپولیستی از خود نشان میدهد و عجیب این که معلوم نیست ایشان بر چه اساس!!!نسبت به شهرداران قبل(پدر و پسر)این قدر متعهّد هستند!!که فریاد بر میدارند چون این بنا کار خاندان رضوی است میخواهند نابود کنند!!؟
خاندان رضوی کیانند؟آقای طاهری!
یک شهر گرفتار ترافیک سنگین شده است و نتیجه کارشناسی بدانجا رسیده است که باید این برج خراب شود و راهی برای عبور و مرور ومعضل ترافیک گشوده شود.شما به عنوان عضو شورای شهر باید از چنین کاری استقبال کنید که مشکلی از مشکلات شهر حل شود. اگر مخالف هم هستید به احترام رای اکثریت لطفا سکوت کنید..
جواد جهان آرایی
۱۳۹۷ .۹.۲۳
اختلاس و حیله و تزویر و خوی خاوری
صحبت از ایمان و آیین پیامبر میکنند
ادّعای پیروی از راه حیدر میکنند
جای خدمت ثروت خود را فزونتر میکنند
نرخ ما یحتاج مردم صدبرابر میکنند
#واعظان کاین جلوه بر محراب و منبر میکنند
چون به خلوت میروند ان کار دیگر میکنند
رنگ رخسار مرا از پست نیرنگ باز پرس
غارت جیب مرا از قبض برق و گاز پرس
ارزش افکارشان از حرف صد من غاز پرس
معنی زهد و ریا از خواجه شیراز پرس
#مشکلی دارم ز دانشمند مجلس باز پرس
توبه فرمایان چرا خود توبه کمتر میکنند
نقشه بسط مسلمانیشان جنگآوری
غیرت خاک وطن ، قانونشان غارتگری
آیۀ اخلاصشان شد حاصل بیباوری
اختلاس و حیله و تزویر و خوی خاوری
#گوییا باور نمیدارند روز داوری
کاین همه قلب و دغل درکار داور میکنند
ای امید نا امیدان ، ای رحیم و مهربان
قادرا ، حیِّ توانا ، خالق کون و مکان
صاحب عزّ و جلال و شاهد کلّ جهان
ای پناه بیپناهان ، مرهم بیچارگان
#یارب این نو دولتان را بر خر خودشان نشان
کاین همه ناز از علام ترک استر میکنند
تا به کی گرگ هوی از این خلایق میکشد
غم جوانان وطن را هر دقایق میکشد
عاقل وارسته را درد حقایق میکشد
عاقبت قلب مرا داغ شقایق میکشد
# حسن بیپایان او چندان که عاشق میکشد
زمره دیگر به عشق از غیب سر بر میکنند
با شب تار جهالت طائر اندیشه خفت
سجده و سجاده هم شد با سیاست هرسه جفت
مجری عدل و عدالت از ره یارانه گفت
شد "کریمی" آب و برق و نفت هر کاشانه مفت
# صبحدم از عرش میآمد سروشی عقل گفت
قدسیان گویی که شعر حافظ از بر میکنند.
پیرو خورشید یا آيینه باش
..ازفیه ما فیه
در کتاب فیه ما فیه مولانا داستان بسیار تامُّلبرانگیزی به صورت شعر دربارۀ جوان عاشقی است که به عشق دیدن معشوقهاش هر شب از این طرف دریا به آن طرف دریا میرفته و سحرگاهان باز میگشته و تلاطمها و امواج خروشان دریا او را از این کار منع نمیکرد. دوستان و آشنایان همیشه او را مورد ملامت قرار میدادند و او را به خاطر این کار سرزنش میکردند اما آن جوان عاشق هرگز گوش به حرف آنها نمیداد و دیدار معشوق آنقدر برای او انگیزه بوجود میآورد که تمام سختیها و ناملایمات را بجان میخرید.
شبی از شبها جوان عاشق مثل تمامی شبها از دریا گذشت و به معشوق رسید. همین که معشوقۀ خود را دید با کمال تعجُّب پرسید: «چرا این چنین خالی در چهره خود داری!»
معشوقۀ او گفت: «این خال از روز اول در چهرۀ من بوده و من در عجبم که تو چگونه متوجّه نشدهای.»
جوان عاشق گفت: «خیر، من هرگز متوجّه نشده بودم و گویی هرگز آن را ندیده بودم.»
لحظهای دیگر جوان عاشق باز هم با تعجُّب پرسید:
«چه شده که در گوشۀ صورت تو جای خراش و جراحت است؟»
معشوقۀ او گفت: «این جراحت از روز اول آشنایی من با تو در چهرهام وجود داشته و مربوط به دوران کودکی است و من در تعجُّبم که تو چطور متوجّه نشدی!»
جوان عاشق میگوید: «خیر، من هرگز متوجّه نشده بودم و گویی هرگز آن جراحت را ندیده بودم.»
لحظهای بعد آن جوان عاشق باز پرسید: «چه بر سر دندان پیشین تو آمده؟ گویی شکسته است!»
معشوقه جواب میدهد: «شکستگی دندان پیشین من در اتّفاقی در دوران کودکیام رخ داده و از روز اول آشنایی ما بوده و من نمیدانم چرا متوجّه نشده بودی!»
جوان عاشق باز هم همان پاسخ را میدهد. آن جوان ایرادات دیگری از چهرۀ معشوقهاش میبیند و بازگو میکند و معشوقه نیز همان جوابها را میگوید. به هر حال هر دو آنها شب را با هم به سحر میرسانند و مثل تمام سحرهای پیشیین آن جوان عاشق از معشوقه خداحافظی میکند تا از مسیر دریا باز گردد. معشوقهاش میگوید: «این بار باز نگرد، دریا بسیار پر تلاطم و طوفانی است!»
جوان عاشق با لبخندی میگوید:
«دریا از این خروشانتر بوده و من آمدهام، این تلاطمها نمیتواند مانع من شود.»
معشوقهاش میگوید: «آن زمان که دریا طوفانی بود و میآمدی، عاشق بودی و این عشق نمیگذاشت هیچ اتّفاقی برای تو بیفتد. اما دیشب به خاطر هوس آمدی، به همین خاطر تمام بدیها و ایرادات من را دیدی. از تو درخواست میکنم برنگردی زیرا در دریا غرق میشوی.»
جوان عاشق قبول نمیکند و باز میگردد و در دریا غرق میشود.
مولانا پس از این داستان در چندین صفحه به تفسیر میپردازد؛
مولانا میگوید تمام زندگی شما مانند این داستان است. زندگی شما را نوع نگاه شما به پیرامونتان شکل میدهد. اگر نگاهتان، مانند نگاه یک عاشق باشد، همه چیز را عاشقانه میبینید. اگر نگاهتان منفی باشد همه چیز را منفی میبینید. دیگر آدمهای خوب و مثبت را در زندگی پیدا نخواهید کرد و نخواهید دید. دیگر اتّفاقات خوب و مثبت در زندگی شما رخ نخواهد داد و نگاه منفیتان اجازه نخواهد داد چیزهای خوب را متوجّه شوید. اگر نگاه عاشقانه از ذهنتان دور شود تمام بدیها را خواهید دید و خوبیها را متوجّه نخواهید شد. نگاهتان اگر عاشقانه باشد بدیها را میتوانید به خوبی تبدیل کنید.
"مولانا"
عشق را بیمعرفت معنا مکن
زر نداری مُشت خود را وا مکن
گر نداری دانش ترکیب رنگ
بین گلها زشت یا زیبا مکن
خوب دیدن شرط انسانبودن است
عیب را در این و آن پیدا مکن
دل شود روشن ز شمع اعتراف
با کس ار بد کردهای حاشا مکن
ای که از لرزیدن دل آگهی
هیچ کس را هیچ جا رسوا مکن
زر به دست طفل دادن ابلهیست
اشک را نذر غم دنیا مکن
پیرو خورشید یا آيینه باش
هرچه عریان دیدهای افشا مکن ...
☘تعدادی از ابیات که مصراع دوم آنها مشهورتر است:
گر دایرۀ کوزه ز گوهر سازند
از کوزه همان برون تراود که در اوست...
بابا افضل
با سیه دل چه سود گفتنِ وعظ
نرود میخ آهنین در سنگ ...
عالیجناب سعدی
هر دم که دل به عشق دهی ، خوش دمی بود
در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست...
حضرت حافظ
امیدوار بُوَد آدمی به خیر کسان
مرا به خیر تو امید نیست ، شر مرسان ...
عالیجناب سعدی
صوفی نشود صافی ، تا در نکشد جامی
بسیار سفر باید ، تا پخته شود خامی...
عالیجناب سعدی
در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب
یارب ! مباد آن که گدا معتبر شود...
حضرت حافظ
در محفل خود راه مده همچو منی را
افسرده دل ، افسرده کند انجمنی را...
قائم مقام
مرو به هند و بیا با خدای خویش بساز
به هر کجا که روی ، آسمان همین رنگ است...
علیرضا جلالی
خلوت دل نیست جای صحبت اضداد
دیو چو بیرون رود فرشته در آید...
حضرت حافظ
زلیخا گفتن و یوسف شنیدن
شنیدن کی بُوَد مانند دیدن...
عطّار نیشابوری
زلیخا مُرد از این حسرت که یوسف گشته زندانی ؛
چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی...
صائب تبریزی☘
نمونههایی از نماد خودستایی در تخلّص شاعران
این سخن، پروین نه از روی هواست
هر کجا نور است، ز انوار خداست
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
این که خاکِ سیهش بالین است
اختر چرخ ادب پروین است
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
غزل گفتی و دُرسُفتی، بیا و خوش بخوان حافظ
که بر نظم تو افشاند فلک عقد ثریّا را
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
شهریارا تو به شمشیر قلم در همه آفاق
به خداملک دلی نیست که تسخیر نکردی
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
کلید گنج غزلهای شهریار تویی
بیا که پادشه مُلک دل، گدا کردی
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
جلوه بر من مفروش ای ملکالحاج که تو
خانه میبینی و من خانه خدا میبینم
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
همّت حافظ و انفاس سحرخیزان بود
كه ز بند غم ایّام نجاتم دادند
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
كس چو حافظ نگشاد از رخ اندیشه نقاب
تا سر زلف سخن را به قلم شانه زدند
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
ـ صبحدم از عرش میآمد خروشی، عقل گفت
قدسیان گویی كه شعر حافظ از بر میكنند
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
ـ شعر حافظ در زمان آدم اندر باغ خُلد
دفتر نسرین و گل را زینت اوراق بود
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
ـ در آسمان نه عجب گر به گفتۀ حافظ
سرود ُزهره به رقص آورد مسیحا را
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
گوهرشناس نیست در این شهر «شهریار»
من در صف خزف چه بگویم که چیستم
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ
به قرآنی که اندر سینه داری
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
همّتِ حافظ و انفاسِ سحرخیزان بود
که ز بندِ غمِ ایّام نجاتم دادند
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
ز مِهْربانیِ جانان طمع مَبُر حافظ
که نقشِ جور و نشانِ ستم نخواهد ماند
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
سعدی این منزل ویران چه کنی جای تو نیست
رخت بربند که منزلگه احرار آنجاست
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
سعدی غم نیستی ندارد
جان دادن عاشقان نجات است
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
ناصر خسرو(حجّت)
بهتر سخنان و پند حجّت
صد بار تو را ز شیر مادر (دیوان: 95)
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
سخنهای حجّت به نزد حکیم
بلنداست و پرمنفعت چون جبال (دیوان: 252)
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
اهل غارِ پیمبرند همه
هر که با حجّت اندر این غارند (دیوان: 474)
ب) پند و پیام: در بسیاری از تخلُّصهای ناصرخسرو که بهصورت سومشخص مفرد بهکار رفته، پند و پیامی مطرح شده است؛ مانند:
بر سخن حجّت مگزین سخن
زانکه خرد با سخنش آشناست (دیوان: 101)
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
بر چه سگالی که فرومایگیست
خیره بر این حجّت نیکوسگال (دیوان: 349)
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
حجّت و برهان مجوی جز که ز حجّت
تا بنمایدت راه موسی و هارون (دیوان: 492)
*****************
با پند چو دُرّ و شعر حجّت
منگر به کتاب زند و پازند (دیوان: 24)
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
که آیات قرآن و شعر حجّت
دل دیوان بسنبد همچو پیکان (دیوان: 109)
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
ز شعر حجّت و از پندهاش بَر تو خوری
اگر درخت دل تو ز عقل بردارد (دیوان: 281)
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
گفت و بشنو: تناسب
شعر حجّت بدیل حجّت دار
پر ز معنی خوب و لفظ جزیل (دیوان: 409)
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
شعر و معنی و لفظ: تناسب دارد.
به شعر حجّت پرگشت دفتر از حکمت
که خاطرش دُر پند است و معدن حکمت (دیوان: 409)
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
سخن حجّت بشنو که همی بافد
نرم و با قیمت و نیکو چو خز ادکن (دیوان: 37)
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
سخن حکمت از حجّت بپذیری
گر تو از طایفة حیدر کراری (دیوان: 76)
پند: پند مهمترین محتوای تخلّص است و شاید بتوان گفت که مهمترین موضوع تخلّص در شعر ناصرخسرو پند و نصیحت است. در بعضی ابیات کلمۀ پند و نصیحت عیناً در بیت تخلّص آمده است؛ مانند:
پند ده ای حجّت زمین خراسان
مر عقلا را که قبلة عقلایی (دیوان: 92)
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
پند حجّت را بخوان و درس کن زیرا که هست
چون قرآن از محکمی و زنیکویی وز موجزی (دیوان: 421)
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
از حجّت اگر تو پند بپذیری
از قهر تو این جهان فرو ماند (دیوان: 460)
در بیت تخلّص کاربرد کلمة «شعر» و کلماتی مانند «طبع»، «آیات قرآن»، «خواندن»، «لفظ» و نیز کلمههایی از این قبیل که به نوعی با شعر در ارتباطاند، بسامد بالایی دارد؛ مانند:
طبع تو ای حجّت خراسان در زهد
درّ همی در کشید به رشته همیدون (دیوان: 10)
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
شعر حجّت را بخوان، ای هوشیار و یادگیر
شعر او در دل تو را شهد است و اندر لب لبن (دیوان: 265)
کلمة «حکمت» نیز در بیت تخلّص نسبتاً زیاد بهکار رفته است؛ هرچند که از نظر مفهومی، حکمت با پند و سخن تفاوت چندانی ندارد. برای مثال:
حکمت حجّت بخوان که حکمت حجّت
بهتر و خوشتر بسی ز مال و ز کاله (دیوان: 417)
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
همچون شکر به هدیه ز حجّت کنون
بشنو ز روی حکمت بیتی دو سه (دیوان: 475)
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
باباطاهر عریان:
من آن بحرم که در ظرف آمده استم
چو نقطه بر سر حرف آمده استم
به هر الفی الف قدی برآید
الف قدّم که در الف آمده استم
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
مولوی:
بحر علمی در نمی پنهان شده
در سه گز تَن عالمی پنهان شده
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺
بخشای بر آن مرغ ....
بخشای بر آن مرغ که خونش گهِ بسمل
بر خاک بریزند و تپیدن نگذارند
دل شد ز تو صد پاره و فریاد که این قوم
نعرهزدن و جامهدریدن نگذارند
(کمال خجندی)
سخنی با اعضای فرزانه و فکور گروه وزین امیدواران
فَبَشِّر عبادالَّذینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولئِکَ الَّذینَ هَداهُمُ اللهُ وَ أُولئِکَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ
پس مژده بده به همان کسانى که سخنان را مىشنوند و از نیکوترین آنها پیروى مىکنند؛ آنان کسانى هستند که خدا هدایتشان کرده، و آنها خردمندانند.
(الزمر ، ۱۸ )
زبان و قلم دو پنجرهای است که نهانخانه دل را به باغ بیکران هستی پیوند میزند.
چون دردی سَتُرگ در این خانه بُزُرگ سکنا گزیند ، ناگزیر رشحات آن از حلقوم قلم و زبان میتراود.
نهال «اندیشه» چون در بستر «خرد» ریشه کند ، پیوسته زلال «حکمت» را از جویبار هر سخن حکیمانه مینوشد و به تدریج میبالد.
رشد و رویش اندیشه در گروی سقایت ریشه است.
انسان به مصداق « اَلحِکمَهُ ضالَّهُ المُومِن » تشنۀ حکمت است و « زبان » و « قلم » دو چشمۀ ساری و دو جویبار جاری است که میتواند با زلال حکمت این تشنگی معرفت را فرو بنشاند.
..و نیز هر انسان فکور و فرزانه ناگزیر است جوشش چشمۀ اندیشه و افکار خود را به جویبار زبان و قلم خود جاری سازد و ایمان و آرمان خود را گسترش بخشد . این نیاز فطری بشری ایجاب میکند که انسان ها با یکدیگر ارتباط کلامی برقرار کنند.
گفت و گوی بین انسانهای اندیشمند بهترین و سالمترین راه انتقال ، رشد و رویش اندیشهها ، افکار و آرمانهاست.
گفت و گو فوران فوّارۀ تفکُّر را بر دشت تشنۀ دلها جاری میسازد و کشتزار سبز اندیشهها را طراوت میبخشد.
گفت و گو دریچه است گشوده به روی بهار حیات بخش حکمت.
گفت و گو ابزار تعلیم و تربیت است.
گفت و گو باب مشارکت در عقول و علوم انسانها را میگشاید و به انسان امکان میدهد که چون ”نحل” بر هر غنچۀ شکوفا بنشیند و از هر نوش گوارا بنوشد.
گفت و گو از مصادیق ” تضارب آرا و اندیشهها” است و قید و بند تحجُّر و تعصُّب را از دست و پای تفکُّر میگشاید و راه رشد را مینمایاند.
شهید بزرگوار « زینالدّین بن علی » مشهور به « شهید ثانی » در کتاب « مُنیهالمُرید » برای مناظره و گفت و گو ۸ شرط و اصل و ۱۲ آفت ذکر میکند .من در کتاب «مبانی مشارکت» از انتشارات عابد تهران به طور مفصّل دربارۀ آن بحث کردهام.
خوشبختانه با پیشرفتهای علمی و ابداع فضای مجازی بستری مناسب برای پرواز اندیشه با دو بال زبان و قلم گسترش یافت. بنا به فرمایش امام صادق(ع) که هر شیعۀ جعفری باید چون خورشید بدرخشد و همه را نور و نوا بخشد،این حقیر نیز با توان اندک و بضاعت مزجات خود کوشیدم بنا به رسالت خداباوری و دینمحوری، شمع کمفروز و دلسوز خود را بیفروزم و با لطف بیکران الهی در اندک مدتی در بیش از 2000 گروه در شبکههای تلگرام، واتسآپ ،فیسبوک،ایتا،روبیکا،سروش،بله،اینستاگرام و....و دهها وبلاگ و وبسایت با صدهاهزار عضو و مخاطب توانستم پیام روشنگر خود را به سمع و نظر مخاطبان اندیشمند و فرزانه برسانم.الطاف الهی و تشویقها و تقدیرهای مخاطبان، این قلم ناچیز را بر آن داشت تا هر از چندی محتویات نگاشتههای این قلم را در قالب کتابی به بازار نشر ارایه دهم که تاکنون بیش از 55 جلد کتاب از رشحات این قلم در عرصه اندیشه منتشر شده و یکی از آنها عنوان پرتیراژ کتاب سال کشور را به خود اختصاص داده است.
از جملۀ عرصههایی که توفیق یافتم از محضر اندیشمندانی فاضل بهره ببرم گروه وزین امیدواران است. ولی پس مدّتی متاسّفانه یکی از اعضای کمظرفیّت گروه که اصل تفاوت دیدگاهها را که اصلی مسلّم و بدیهی است،برنمیتابد و هر نظر جز نظر کوتاه خود را کفرآمیز و غیرقابل باور میپندارد ،مکرّر پردۀ لطیف ادب و نزاکت را برید و با الفاظ بسیار زشت و توهینآمیز عرصۀ پاک گروه را آلود و به هیچ توصیۀ دلسوزانه بنده و سایر افراد فاضل و فرزانه گروه توجُّه نکرد و نمیکند. بنده هرچه کوشیدم مودّبانه این اصل بدیهی را به ایشان بباورانم موفّق نشدم. مدیر محترم و فرهیختۀ گروه جناب آقای حسن رجایی هم یا نتوانستند یا نخواستند نسبت به تادیب ایشان اقدامی انجام دهند. من هم در نهایت چون احساس میکنم بنا به تمثیل زیبای سعدی نمیتوانم با زبان فحّاش و هتّاک او سخن بگویم و با او مقابله کنم، چارهای جز ترک این گروه وزین را ندارم.
از همۀ اعضای فرزانه و فرهیخته گروه پوزش میخواهم و همه را به خدای مهربان میسپارم.
#شفیعی_مطهر
سگی پای صحرانشینی گزید
به خشمی که زهرش ز دندان چکید
شب از درد بیچاره خوابش نبرد
به خیل اندرش دختری بود خُرد
پدر را جفا کرد و تندی نمود
که آخر تو را نیز دندان نبود؟
پس از گریه مرد پراکنده روز
بخندید کای بابک دلفُروز
مرا گر چه هم سلطنت بود و بیش
دریغ آمدم کام و دندان خویش
محال است اگر تیغ بر سر خورم
که دندان به پای سگ اندر برم
توان کرد با ناکسان بد رگی
ولیکن نیاید ز مردم سگی
(گلستان سعدی)
رنگ دنیانگری!
آن کیست که حال دل ما را نگریست
بر حال دل شکستۀ ما نگریست؟
در حشمت سبز جنگل عشق حبیب
سنگ است دلی که رنگ دنیانگریست!
#شفیعی_مطهر
گاهی نمیتوان به کتابی بیان نمود