حکایات‌حکیمانه

۱۱ نشانه زیر خط فهم

بر اساس محاسبه یک اقتصاددان در تهران خانواده‌های دارای درآمد کمتر از 22 میلیون و 300هزار تومان زیر خطِّ فقرند. اما آیا جامعه‌شناسی هم پیدا می‌شود جرات کند، خطِّ فهم را تعیین کند و تعداد کسانی که زیرخطِّ فهم هستند را نیز اندازه‌گیری کند؟ براستی مشکل ما خطِّ فهم است یا خطِّ فقر؟

▪️می‌توان 11 نشانه زیرخطِّ فهم‌بودن در نظر گرفت:

1_ وقتی من سوار ماشین ۱میلیاردی هستم اما ته مانده سیگارم را به بیرون پرت می کنم زیر خط فهمم.

2_ وقتی به راحتی و قبل از دست کم یک بار مقایسه بر اساس اعداد و ارقام خود را (ایرانیان) باهوش تر از تمام ملل می دانم زیر خط فهمم.
۳_ وقتی به فرزندم اجازه نمی‌دهم که باورهای مرا به چالش بکشد، زیر خطِّ فهمم.

۴_ وقتی زمانی که صرف دیدن «تکرار» سریالی که دیشب نگاه گرده‌ام از زمانی که برای خواندن کتاب‌های عمیق و تحلیل‌های کارشناسانه روزنامه می‌گذارم، بیشتر است، زیرخطِّ فهمم.

۵_وقتی حاضرم برای یک پیتزا به همراه نوشابه و سیب زمینی و سالادش ۸۰۰هزار تومان بدهم اما برای خرید یک کتاب ۲۰۰ هزارتومانی دل درد می‌گیرم، زیر خطِّ فهمم.

۶_ وقتی ارزش طلا، ساعت و لباسی که به همراه دارم بیشتر از مجموع قیمت کتاب هاییست که در ذهن دارم، زیر خطِّ فهمم.

۷_ وقتی معیشت دیگران برای من مهم نیست و بخشی از مالم را برای نجات زندگی همسایه، همشهری و هم سرزمینم اختصاص نمی‌دهم زیرخط فهمم.

۸_ وقتی تاریخ نمی‌خوانم یا نمی‌دانم و تاریخ را دوباره و بلکه چندباره تکرار می‌کنم، زیرخطِّ فهمم.

۹_ وقتی نیم ساعت دربارۀ نحوۀ لباس پوشیدن خواننده زن یک برنامه تلویزیونی گفتگو می‌کنم اما حاضر نیستم نیم ساعت خلوت و تفکُّر کنم زیر خطِّ فهمم.

۱۰_ وقتی پارتی‌بازی، رانت‌خواهی، کم‌کاری، کم‌فروشی، خیانت در امانت و رشوه را راه ثروتمند شدن می‌دانم و تلاش، کوشش، عرق‌ریختن، شرافت، وجدان را به سخره می‌گیرم، زیرخط فهمم.

۱۱_ وقتی محاسبه عقلایی فایده-هزینه، برنامه ریزی و آینده‌نگری را به هیچ می‌انگارم و «در لحظه» تصمیم می‌گیرم و بدون حساب و کتاب (عشقی-کشکی) عمل می‌کنم، زیر خط فهمم.

●● خلاصه کلام: از زیر خطِّ فهم بیرون بیاییم تا از زیر خط فقر بودن نجات پیدا کنیم!

▪️پی نوشت: در نشانه‌ها، به کتاب اشاره شده، این بدان معنا نیست که کسانی که سواد ندارند زیر خط فهمند، چه بسا بی سوادهایی را دیده‌ام که بسیار فهیم تر از دیگران بوده‌اند. در مواردی که فرد سواد نوشتن و خواندن ندارد، کتاب و مطالعه را با گفتگوهای عمیق، بحث‌های آزاد، پرس و جو ، گوش‌دادن به شبکه‌های فاخر جایگزین کند. دیده‌ام افرادی که سواد نداشتند اما به شیوه‌های فوق‌الذّکر به فهم رسیده بودند. مهم درک است نه مدرک. اصل بینش است و نه دانش.

دکتر مجتبی لشکربلوکی

آدم،کرکس می‌شود؟

هرگز در میانِ موجودات، مخلوقی که برای کبوترشدن آفریده شده، کرکس نمی‌شود.
این خصلت در میان هیچ یک از مخلوقات نیست جز آدمیان.

👤 ویکتور هوگو

فرق وام ماشین و وام ازدواج!

آقاهه زنگ زده بانک ميگه: اگه من وام ماشين رو ندم، بانک ماشين رو از من مي‌گيره؟! 😐

کارمند بانک: بله آقا، حتماً اين كار رو خواهيم كرد 😒
آقاهه: در مورد وام ازدواج هم همين شرايط رو دارين؟ 😄😂

حکایتی جالب از صلابت امیرکبیر

سنگ، حکم امیر را شنید!

یکی از تجّار در راه قم مالش به سرقت رفت و برای دادخواهی به نزد امیر آمد.

امیر بر کاغذی نوشت: «مال این شخص باید پیدا شود، فوراً؛ و گرنه تا پنج فرسخ، دهات اطراف را می‌کوبم و حکّام را معزول می‌کنم و سکنه را جریمه سازم».

و آن را به شخص داد و گفت: بر سنگی در آن جاده بگذار، مالت را بر می‌گرداند.

تاجر آن را دیوانگی دانست، ولی اجابت کرد. اخبار در قم پیچید و همه بسیج شدند تا مال را یافتند و به زیر سنگ نهادند. امیر گفت:

اگر حاکم، باشد، سنگ هم حکم را می‌خواند!

ماهی چه می‌خواهد بگوید؟
خسرو شکیبایی
یه حکایت خیلی قشنگی تعریف میکنه که میگه :

ماهیمون هی می‌خواست یه چیزی بهم بگه،
تا دهنشو باز می‌کرد آب می‌رفت تو دهنش،
و نمی‌تونست بگه.دست کردم تو آکواریوم درش آوردم.شروع کرد از خوشحالی بالا پایین پریدن.
دلم نیومد دوباره بندازمش اون تو. این قدر بالا پایین پرید، خسته شد خوابید.دیدم بهترین موقعه تا خوابه دوباره بندازمش تو آب.

ولی الان چند ساعته بیدار نشده.یعنی فکر کنم بیدار شده، دیده انداختمش اون تو، قهر کرده خودشو زده به خواب!

این داستان رفتار ما با بعضی آدمای اطرافمونه.دوسشون داریم
و دوستمون دارند،ولی اونارو نمی‌فهمیم؛فقط
تو دنیای خودمون داریم بهترین
رفتار رو با اونا

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

شعر جهانی
۲۵ اردیبهشت روز فردوسی مبارک

بناهای آباد گردد خراب
ز باران و از تابش آفتاب
پی افکندم از نظم کاخی بلند
که از باد و باران نیابد گزند
برین نامه بر عمرها بگذرد
بخواند هر آن کس که دارد خرد
بسی رنج بردم بدین سال سی
عجم زنده کردم بدین پارسی
جهان کرده­‌ام از سخن ­چون­ بهشت
از این بیش تخم سخن کس نکشت
چو این نامور نامه آمد به بُن
ز من روی گیتی شود پر سُخُن
نمیرم از این پس که من زنده­‌ام
که تخم سخن را پراکنده‌­ام
هرآن کس که دارد هـُش ­و رای­ و دین
پس از مرگ، بر من کند آفرین

فردوسی

@riranmaneshpeyk

با آل علی هرکه درافتـاد، ورافتاد

آمده است که درحدود سال 1330 ظاهراً به سعايت و افساد بعضي كه خود را مسلمان مي‎خواندند، نيكلا امپراتور روس حكم داده بود كه قشون او كه در مشهد بودند توپ به گنبد مطهّرۀ رضويّه بستند. حدود یکی دو سال از اين مقدّمه گذشته بود که در سنۀ سي و دو جنگ در اروپا شروع شد و علاوه بر صدمات و خساراتي كه از دولت آلمان و اطريش بر روسيه وارد شد بأس آن‌ها در ميان خودشان واقع گردیده نيكلا را با نهايت سختي و افتضاح كشتند و چنان اختلافي بزرگ در خاك روسيه اتفاق افتاد كه نزديك بود اسم روس از عالم برداشته شود.

این شعر را سیّد اشرف‌الدّین حسینی (نسیم شمال) خطاب به نیکلای اول تزار روسیه گفته که بعد از این که نیکلا فرمان داد که حرم مطهّر رضوی (ع) گلوله‌باران شود ، به فاصله زمانی کمی خود نیکلا و تمام خانواده‌اش اعدام شدند و دودمانش به باد رفت .

دیشب به سرم باز هوای دگـر افتـاد
در خواب مرا سوی خراسان گذر افتاد
چشمم به ضریـح شه والا گهر افتاد
این شعر همان لحظه مرا در نظر افتاد:
با آل علی هرکه درافتـاد، ورافتاد

این قبر غریبُ الغُـرَبا، خسرو طوس است
این قبر مُعین الضّعفا، شمس شموس است
خاک در او ملجأ ارواح و نفـوس است
باید ز ره صدق بر این خاک درافتاد
با آل علی هرکه درافتاد، ورافتاد

حـوران بهشتی زده اندر حرمش صف
خیل ملَک از نور، طبق‌ها همه بر کف
شاهـان به ادب در حرمش گشته مشرّف
اینجاست که تاج از سر هر تاجوَر افتاد
با آل علی هر که درافتاد، ورافتاد

اولاد علی شافع یوم عرصاتند
دارای مقامات رفیـعُ الدّرجاتند
در روز قیامت همـه اسباب نجاتند
ای وای بر آن کس که به این آل درافتاد
با آل علـی هـرکه درافتاد، ورافتاد

کام و دهن از نام علی یافت حـلاوت
گل در چمن از نام علی یافت طراوت
هر کس که به این سلسله بنمود عداوت
در روز جزا جایگهش در سقر افتاد
با آل علی هرکه درافتاد ورافتاد

هرکس که به این سلسله پاک جفا کرد
بد کرد و نفهمید و غلط کرد و خطا کـرد
دیدی که یزید از ستم و کینه چه‌ها کرد
آخر به درک رفت و به روحش شرر افتاد
با آل علی هرکه درافتاد ورافتاد

‌ای قبلۀ هفتم که تویی مظهر یاهو
ای حجّت هشتم که تویی ضامن آهو
ما جمله نمـودیم به سوی حرمت رو
از عشق تو در قلب و دل ما شرر افتاد
با آل علی هرکه درافتاد، ورافتاد

یه چایی‌ام بیار ببینم بلدی!

برای برادرزاده ام "جشن آب" گرفتن چون دیگه میتونه این کلمه رو بنویسه.
اون وقت من دبیرستانی بودم.
وقتی داستان کوتاه برگزیده شده‌ام رو نشون بابام دادم گفت :
آفرین ،حالا که داستانای قشنگ قشنگ می‌نویسی یه چایی‌ام بیار ببینم بلدی!

💬

کمترین فایدۀ مذاکره

⚜️حکایت ⚜️

اسکندر پاسی از شب گذشته به چین رسید. دمی که برآمد دربان بدو گفت:

فرستاده پادشاه چین بر در است و بار می‌خواهد.
او را به درون آوردند.

بایستاد و گفت: چیزی که برای گفتن آن آمده‌ام برنمی‌تابد که دیگری نیز بشنود.
اسکندر حاضران را مرخّص کرد و شمشیر آخته برگرفت و گفت: بگو هر چه می‌خواهی.

گفت: من پادشاه چین هستم، نه فرستادۀ او.
اسکندر گفت: چه شد که از جان باک نداشتی و به نزد من آمدی؟
گفت: چون ما را از پیش، دشمنی نبوده و از کشتن من در اینجا بهره‌ای نخواهی برد.

اسکندر دانست که مردی باخِرد است. پس گفت:
باج سه سال چین را می‌خواهم تا بروم.
گفت: بپذیرم. اما مردم من، مرا بکشند که چنین ثروتی به تو داده‌ام.
اسکندر گفت: اگر باج دو ساله بستانم چه شود؟
گفت: بهتر باشد و گشایش بیشتر.
اسکندر گفت: اگر به یک سوم درآمد سالانه تو بسنده کنم چه؟
بپذیرفت و سپاس گزارد و برفت.

بامداد که شد سپاهی گران از چینیان گرداگرد اسکندر را بگرفته بود. چنان که او و سپاهش از نابودی بترسیدند. اسکندر، شاه چین را بخواست و گفت: نیرنگ زدی؟
شاه چین گفت: نه. این سپاه را آوردم تا بدانی که اگر با تو بر صلح نهادم از ناتوانی نبود.

اسکندر را خوش آمد و گفت:

چون تو مردی هرگز خوار نشود و باج نپردازد. از گرفتن باج درگذشتم و می‌روم.
شاه چین گفت: زیان نخواهی دید.
اسکندر از چین بازگشت. شاه چین دو برابر آنچه گفته بود برایش فرستاد.

چین تنها سرزمینی بود که از هجوم اسکندر ویران نشد. زیرا فرمانروای چین تا دیر نشده *با آن جهانگشای مغربی وارد مذاکره شد.*
این کمترین فایدۀ مذاکره است با دشمن.
میهن و مردمانش می‌ستایند :
آن کس را که با تدبیر نیکو ، شرِّ جنگ را از سر میهن بگرداند.
آن کس که دمی آرامش به این ملّت برساند.

داستان "خارپشت و مار"

🍎 داستان "خارپشت و مار" را برای چندمین بار خواندم و به ياد نقل یک خاطره و تجربۀ يك دوست افتادم كه فكر مى‌كنم جالب و مفيد باشد:

دوستى برايم تعريف مى‌كرد كه وقتى در اتوبان پشت سر يك كاميون حامل تير آهن حركت مى‌كرده، يك تير آهن بزرگ ناگهان از بالاى كاميون به روى اتوموبيل او افتاده است. شانس آورده بود كه طرف راننده نيفتاده بود! و حالا عكس‌العمل ايشان خيلى برايم جالب بود. ايشان به جاى اين كه توقُّف كند ، سرعتش را زيادتر مى‌كند و به دنبال كاميون مى‌رود تا از پلاكش عكس بگيرد!

اين كاميون‌ها اغلب پشتشان اخطار داده‌اند كه بار سنگين دارند و نبايد آن‌ها را دنبال كرد:

Do not follow!

اگر هم نداشته باشند عقل سليم إيجاب مى‌كند و احتمال اين را مى‌دهد كه اين اتّفاق بيفتد. پس از ابتدا رانندگى پشت كاميون كار اشتباهى بود. فكر كردم اين كاميون پر از تير آهن، مثل كاميون پر از منیّت و هم هويت‌شدگي‌هاست كه ما دنبالشان مى رويم. چون از خطر آن ها اگاه نيستيم و يا هر چقدر كه قرآن کریم یا امامان معصوم‌(ع) و دلسوزان‌ و عرفا و پدر و مادر و.. علامت خطر مى‌گذارند روی بار کامیون و پارچۀ قرمز مى‌بندند روى تير آهن‌های منیّت ما و هم هويت‌شدگى‌های ما، ما باز هم پشت سر اين كاميون خودخواهی و لجبازی و حرص و.. حركت مى‌كنيم. درست مثل همان مار كه به جاى دورشدن از خارپشت خودش را به خارهاى او مى‌زند.
حالا نفهميديم دنبال كاميون حمل تير آهن منیّت و هم هويت‌شدگى حركت كرديم و يكي از آن‌ها افتاد روی سرمان، ديگر بايد عقلمان برسد که فاصله‌مان را از كاميون زياد كنيم، فضا باز كنيم ، نه اين كه بچسبيم به آن!!!

چرا دوستم چسبيده بود به آن، و ولش نمى‌كرد؟ چون دنبال مقصّر مى‌گشت، نمى‌خواست قبول كند كه خودش هم در اين اتّفاق نقش داشته "سلب مسووليت منجر به خطر بيشتر مى‌شود" قضا پشت قضا تا كى مى‌خواهيم پشت سر اين كاميون هم هويت‌شدگي‌ها رانندگى كنيم؟ و درب و داغون بشويم. وقتى يكى از ستون‌ها ريخت، يك هم هويت‌شدگى از ما گرفته شد، به جاى عكس العمل نشان دادن (رفتن دنبال كاميون)،فضا باز كنيم ، فاصله را زياد كنيم، هر چقدر بيشتر، بهتر!

اگر هم به تير آهن‌ها براى ساختن ساختمان زندگيمان نياز داريم با فاصلۀ مناسب حركت كنيم تا بار به مقصد برسد و با خِرد از آن‌ها استفاده كنيم.

خارهايى كه به تنمان تا به حال فرو رفته را با درد هوشيارانه بيرون بكشيم و به جاى هر يك خار كه بيرون مى آوريم ، يك ريشه در خاك زندگانى بدوانيم. يعنى وقتى اتّفاق مشابه افتاد ديگر از جا كنده نشويم و عكس‌العمل نشان ندهيم.(فَاصبِر انَّ وَعدَاللهِ حَق) صبور باش که وعدۀ خدا حق است و بدانیم که خدا صابران را دوست دارد.
@mrshkyaddasht

تفکر:
آثار شوم و زیان‌بخش حملهٔ اعراب تازه مسلمان به ایران

یکی از آثار شوم و زیان‌بخش حملهٔ اعراب تازه مسلمان به ایران محو آثار علمی و ادبی این مرز و بوم بود.

آنان کلّیّهٔ کتب به زبان عجم را به عنوان آثار کفر از میان بردند و بسیاری از کتابخانه‌‌های ایران را سوزاندند، با این همه بعضی از آقایان در این باب تردید دارند و این تردید چه لازم است؟؟

برای عرب بیابانگرد که جز قرآن هیچ سخن را قدر نمی‌دانست حفظ آن کتب چه فایده داشت؟؟

پیداست که چنین قومی تا چه حد می‌توانست به کتاب و کتابخانه علاقه داشته باشد.

دولتشاه سمرقندی می‌نویسد: عبدالله‌طاهر به روزگار خلفای عباسی امیر خراسان بود، روزی در نیشابور به مسند نشسته بود که شخصی کتابی به تحفه پیش او آورد، پرسید:
چه کتاب است؟
مرد گفت:
حکایت‌هایی است که حکما به نام شاه انوشیروان جمع کرده‌اند و خواندنش مفید افتد.
امیر فرمود:

ما مردم قرآن‌خوانیم و جز قرآن و حدیث پیغمبر چیزی نمی‌خوانیم و نمی شناسیم.

سپس فرمود آن کتاب را در آب انداختند و حکم کرد که در قلمرو وی هر جا از عجم (ایرانی‌ها) کتابی بود جمله را بسوزانند!!

یکی از بهانه‌هایی که عرب تازه مسلمان برای مبارزه با زبان و خط ایران داشت این نکته بود که خط و زبان مجوس را مانع نشر و رواج قرآن می‌شمرد .
به همین سبب هر جا که در شهرهای ایران به کتاب و کتابخانه برخوردند با آن‌ها به مخالفت برخاستند.
در مقابل ایرانیان نیز به تلافی حتّی آنان که آیین مسلمانی را پذیرفته بودند زبان تازی و عربی را نمی‌آموختند و از این رو نماز و قرآن را نیز نمی‌توانستند به عربی بخوانند.

در کتاب تاریخ بخارا آمده است:

مردم بخارا عربی نخوانستندی آموختن و چون وقت نماز شدی مَردی در پس ایشان بانگ زدی و آنان فقط رکوع و سجود کردندی.

باری بدین گونه بود که کتاب‌هایی که در زمان خود در زمینه‌های پزشکی، ستاره‌شناسی و دینی بی‌همتا بودند به دست این سبک‌مغزان افتاد که از جهنّم هولناک صحرای عرب پا به بهشت ایران گذارده بودند و آنچه کردند هم در اندازۀ فهم و شعورشان بود و نباید به آنان خُرده گرفت!!

دو قرن سکوت
عبدالحسین زرین کوب

#طنزسیاهنمایی 862

پایتخت پولشویی ایران اعلام شد!

گفت: آقای سعید لیلاز در یک نشست اقتصادی در ستاد دکتر پزشکیان گفتند:

پایتخت پولشویی ایران، مشهد است!

دکتر سیف رییس وقت بانک مرکزی می‌گوید یکی از مدیران موسّسه‌های اعتباری مشهد با سلاح آمد پیش من را تهدید کرد که شما می‌خواهید با ناترازی ما برخورد کنید؟!
بعد این‌ها رفتند غائله ۹۶ را در مشهد راه انداختند!!
موسسه مالی وابسته به آستان قدس چیزی در حدود ۲۵۰ هزار میلیارد تومان باعث خلق پول شدند و این پول از جیب تک‌تک مردم ایران برداشته شد!!
گفتم: با توجّه به این که این افشاگری‌ها در ستاد انتخاباتی آقای دکتر پزشکیان انجام شده،چرا اکنون که در جایگاه رئیس قوّۀ مُجریّۀ کشور نشسته،با این فسادها برخورد نمی‌کنند؟

گفت: احتمالاً اگر بخواهد برخورد کند،آن قدر بهانه‌های گوناگون می‌آورند که ایشان ناگزیر است بپذیرد!

گفتم: مثلاً چه بهانه‌هایی؟

گفت: گویند باغبانی وارد باغ خود شد. دید مردی پشتواره‌ای پیاز را از باغ او کنده و دارد با خود می‌برد. از او پرسید: در باغ من چه کار داری؟

پاسخ داد: از این حوالی می‌گذشتم. باد سختی وزید و مرا به این باغ انداخت!

باغبان پرسید: چرا پیازهای مرا کنده‌ای؟

پاسخ داد:باد مرا با خود می‌بُرد. من چنگ در پیازها زدم. پیازها از ریشه درآمد!

پرسید: چه کسی پیازها را چنین دسته‌بندی کرده و به صورت پشتواره درآورده است؟

پاسخ داد:والّا،من نیز در این فکر بودم که تو از راه رسیدی!!

گفتم: باز هم #سیاهنمایی کردی؟

شفیعی مطهر

قرمساق کیه؟

از تیمسار ضرغام یکی از امرای رضاشاه نقل شده ؛
یک بار رضا شاه برای بازدید از پادگان در یکی از مناسبت‌ها آمده بود. همین طور که از جلوی افسران رد می‌شد، جلوی سرهنگی مکث کرد و در گوش او چیزی گفت. سرهنگ بلافاصله خبردار ایستاد و با صدای بلند گفت : بنده قربان!!!

وقتی مراسم تمام شد، ضرغام سرهنگ را صدا میکنه و میگه شاه در گوش تو چه گفت که فریاد زدی بنده قربان!؟! سرهنگ نمیگه ولی بالاخره به اصرار و دستور ضرغام تعریف میکنه که: من و فلانی و اعلی‌حضرت در جوانی با هم دوست و رفیق بودیم. در جوانی ، یه شب من و فلانی و اعلی‌حضرت در بریگاد قزاق نگهبان بودیم و دور آتش نشسته بودیم.
نقل از این شد که هر کس آرزویش را بگوید ، فلانی گفت:

من می‌خوام یه گله ۱۰۰۰ تایی گوسفند داشته باشم.
من گفتم: می‌خوام تمام دهاتمون رو بخرم.
نوبت به اعلی‌حضرت که رسید، گفت: من می‌خوام شاه بشم!!
من و فلانی بهش خندیدیم و من گفتم: آخه قرمساق ، تو را چه به شاه شدن؟!
امروز صبح اعلی‌حضرت با دیدن من، در گوشم گفت: قرمساق کیه؟

منم گفتم: بنده قربان..!! 😐

یادمان باشد به آرزوی هیچ کس نخندیم!

‼️نماز شغال

صبح در باغی خروس بالای درخت بانگ می زد.شغال که در حال خوردن انگور بود صدای او را شنید و به هوای خروس به نزدیک درخت آمد.دید خروس بالای درخت است و نمی تواند او را بگیرد,صدا زد:ای موذّن صبح شده است؟!

🐔🐔🐔🐔🐔🐔

خروس گفت:بله؛اول وقت است.
شغال گفت:از درخت پایین بیا تا با هم نماز بخوانیم.
سگی نزدیک طویله خوابیده بود.
خروس گفت:من موذّن هستم. پیش‌نماز اینجا خواب است.برو نزدیک طویله بیدارش کن.
وضو بگیر من هم اذان تمام شد پایین میام.

🐺🐺🐺🐺🐺🐺

شغال نزدیک طویله رفت که سگ بیدار شد و به او حمله کرد.شغال فرار کرد,خروس صدا زد:

ای مؤمن بیا نماز جماعت بخوانیم.

شغال گفت:خدا مسجد تو را بر سرت خراب کند.من کجا نماز جماعت کجا؟!

📚کتاب ابلس ج2 ص195 برگرفته از کتاب پندها و حکمت‌های آموزنده، نوشته سید محمد اخلاصی«حسینی»

❖═▩ஜ••🍃🌸🍃••ஜ▩═❖

‍ نه از تو؛ نه از من

روزی شيخ ابوالحسن خرقانی نماز می‌خواند. آوازی شنيد که:

ای ابوالحسن، خواهی که آنچه از تو می ‌دانم با خلق بگويم تا سنگسارت کنند؟

شيخ گفت: بار خدايا ! خواهی آنچه را که از "رحمت" تو می‌دانم و از "بخشایش" تو می‌بينم با خلق بگويم تا ديگر هيچ کس سجده‌ات نکند؟

آواز آمد: نه از تو؛ نه از من.

تذكرة الاولياء
عطار

.

✍️ #داستان_های_آموزنده

🕯#کوتاهش_کن

حکیم ژاپنی در صحرایی روی شن ها نشسته و در حال مراقبه بود. مردی به او نزدیک شد و گفت: مرا به شاگردی بپذیر!

حکیم با انگشت خطّی راست بر روی شن کشید و گفت: کوتاهش کن.

مرد با کف دست نصف خط را پاک کرد.

حکیم گفت: برو یک سال بعد بیا.

یک سال بعد باز حکیم خطّی کشید و گفت: کوتاهش کن.

مرد این بار نصف خط را با کف دست و آرنج پوشاند.

حکیم نپذیرفت و گفت: برو یک سال بعد بیا!

سال بعد باز حکیم خطّی روی شن کشید و از مرد خواست آن را کوتاه کند.

مرد این بار گفت: نمی‌دانم!

و خواهش کرد پاسخ را بگوید.

حکیم خطّی بلند کنار آن خط کشید و گفت: حالا کوتاه شد.

این حکایت فرهنگ ژاپنی‌ها را نشان می‌دهد.

نیازی به دشمنی و درگیری با دیگران نیست. با رشد و پیشرفت، دیگران شکست می‌خورند. به دیگران کار نداشته باش، کار خودت را بکن.

.

آنان که بیشتر می‌دانند،کم‌تر می‌گویند!

آلمانی‌ها لطیفه‌ای دارند با این مضمون که:
۳ پژوهشگر آمریکایی، انگلیسی و آلمانی برای تحقیق درباره‌ی فیل به هندوستان می‌روند...
محقق آمریکایی ۶ ماه بعد برمی‌گردد و کتابی جیبی در ۸۰ صفحه می‌نویسد که عنوانش این بود: «همه‌چیز درباره فیل».
پژوهشگر انگلیسی یک سال بعد برمی‌گردد و کتابی ۲۰۰صفحه‌ای با مطالب باکیفیت‌تر و بهتری نسبت به قبلی می‌نویسد با عنوان: «فیل‌ها را بهتر بشناسیم».
و اما استاد آلمانی...او ۴ سال دیگر هم در هند می‌ماند و روی زندگی و رفتار فیل‌ها به دقت کار می‌کند و وقتی به آلمان بازمی‌گردد کتابی دانشگاهی در ۱۰ جلد با عنوانی متواضعانه می‌نویسد: «مقدّمه‌ای بر شناخت فیل».

اگر ملّیّت آن ۳ پژوهشگر را کنار بگذاریم متوجّه می‌شویم اصل ماجرا واقعاً همین‌ است و آن کسانی که اطّلاعات کمتری دارند همیشه حکم‌های آبکی‌‌تر ولی قاطعی می‌دهند ولی آن‌ها که زیاد می‌خوانند و زیاد می‌دانند غالباً چنین قاطع قضاوت نمی‌کنند؛ زیرا آنان برخلاف گروه اول که میخ طویله‌ی خرشان را بر مرکز عالم کوبیده‌اند و دیگران اگر شک دارند باید بروند عالم را متر کنند علم محدود خود را محور عالم تصور نمی‌کنند.

عبدالله مروارید، روانپزشک

@danaeeii

علّت انتخاب لقب «وکیل‌الرّعایا» برای کریمخان

💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛
*حکایت شده که کریم‌خان زند پادشاه ایران پس از دیدارش از مردمان (پارسوماش )*
*مسجدسلیمان کنونی می گوید*
*در آنجا مردمانی دیدم که در سخاوت بی‌نظیرند و در شجاعت کم‌نظیر* .‌
*در لشکرکشی به آن دیار ، به پارسوماش.رسیدیم*
*شب شد و در دامنه‌ی کوهی اردو زدیم*
*شبانه برای سرکشی به لشکریان گشت زدم*
*که نزدیک اتراقگاه لشکر در میانه‌ی کوه ، آتشی افروخته دیدم که نظرم را جلب کرد
با همراهان بدان سوی رفتیم
در کنار آتش مردی نشسته بود که تصور کردم ایستاده است
نشسته‌ی آن ، به قدّ یک انسانِ معمولی بود
کلاهی نمدین وبلندمشکی بر سر داشت که به تاجِ شاهی شبیه بود،کلاهش نظرم را گرفت،درودش دادیم
جواب داد
بدون اینکه تکانی بخورد با دستش تعارف به نشستن کرد
گویی که یک چوپان بر او وارد شده است
به مزاح به او گفتم : کلاهت به تاجِ ما ، می‌مانَد...
نگاهش را متوجهم کرد و گفت : کلاهِ من ، از اصالت است ، تاجِ شما ، از قدرت .
کنایه‌اش رنجورم کرد
خواستم انتقام بگیرم
به او گفتم : پس مرا
می شناسی و از جا برنخاستی؟
با لبخند گفت : نشسته‌ام که چون تویی برخیزد
مرا ، بیلی‌ست و تورا ، شمشیری
بسیار پخته سخن می‌گفت که جایِ جسارت به او ، باقی نبود .
از احوال پرسیدم و اینکه قدرتِ ما را چگونه می‌بیند
گفت : مردمانِ این دیار ، کشاورزند و سر به کارِ خود دارند
ولی اگر کسی به نانشان حمله کند ، به جانش حمله خواهند کرد .
در کلامش تهدید بود
با نیش خندی گفتم : صبح معلوم می‌شود ،
همان خنده را تحویلم داد و گفت : صبح معلوم می شود .
لختی نشستیم و از کاسه‌ی ماستش خوردیم و به لشکرگاه برگشتیم
شب از نیمه گذشته بود ، که بخواب رفتیم .
صبح ، همهمه‌ی سپاه ، مرا بیدار کرد
از دربان پرسیدم ، چه خبر شده؟
پریشان گفت : آقا ، اسبانِ سپاه را برده‌اند .
از خیمه بیرون زدم
کفشی برای پوشیدن نبود
کفش و سلاح را ، هم برده بودند
شخصی با احترام آمده بودومارا
با سپاهیان ، دعوت نمود وگفت ما را سرجنگ با هموطن نیست. با پایِ برهنه ، به سمتِ مکانگاهشان روان شدیم .
بدانجا که رسیدیم از جلال و جبروتمان چیزی نمانده بود

چون گدایان و درماندگان به لامردون کدخدا رسیدیم که دروازه‌ اش چوبین بود
خانه‌باغی وسیع ، که نهری درمیان و پُر از درختانِ میوه بود و میوهای رسیده آن آویزان بود .
در ایوانِ خانه‌ای در آخرِ باغ ، مردی ایستاده و خیر مقدم می‌گفت ، گفت : بفرمائید .
تعدادمان زیاد بود
من و همراهان به آنها درود فرستادیم و با تکبری که با خود داشتیم ولی با آن اوضاع نابسامان خواستم وارد شوم که جوانی برومند با آفتابه‌ی مسی پُر آب جلو آمد بر دست و صورتم آبی زدم و آفتابه را روی پاهایم گرفت ومشخص بودبرای پذیرایی ما آماده بودند وبه همان ترتیب به همه ی لشکریانم احترام میشدجوری که سپاهیان ما باخیال راحت در کنارِ جویِ آبی که از میانِ باغ می‌گذشت ، دست و صورت شستند .
سپاه مشغول شستشو بود که مرا تعارف به داخل کرد
همانگونه که گفتم از قبل سالن‌های آن اِمارت برای پذیرایی آماده بود
در محوطه‌ی باغ هم ، فضایی بزرگ برای نشستن مهیا شده بود
از من و از سپاهیانم به خوبی بامیوه وکباب ونان تیری ودوغ پذیرایی شد
استراحتی کردیم و زمان به شب نزدیک می‌شد
به کدخدا گفتم : مرا می شناسید؟
نگاهی کرد و گفت اگر کلاهی بر سر داشتی بهتر می‌شناختم هرچند با این سپاهی که به همراه داری می‌شود شناخت
آنان سخنشان را با هنر بیان می‌کردند
مرا در لفافه ، شاهِ بی تاج خطاب کرده بود
کلامش را خوب می‌فهمیدم
ولی با مهمان‌نوازی که کرده بود ، شرم داشتم که او را برنجانم
گفتم : شما که این همه لطف کرده‌اید کلاهی هم بدهید .
دست بر سینه بُرد و با احترام گفت :
کلاهِ ما ، برای شما بزرگ است ، تاجی را به شما هدیه خواهیم کرد .
از کنایه‌ی بزرگیِ کلاهشان برای من ، به خشم آمده بودم ولی از تاجِ پیشکشی ، شرمنده .
این مردمان که بختیاری ولربزرگ نام داشتند در کلام و مقام ، بی‌نظیر بودند
وقتی آماده برای رفتن شدیم همه‌ی سپاه را با کفش مخصوصی به نام خلاتک دیدم
و گیوه‌ی خاصی که جلوی پای من گذاشتند
کفشی بسیار نرم و سبک که انسان از پوشیدنش لذت می‌برد .
از دربِ باغ که خارج شدیم اسبانی زین کرده و آماده در محوطه‌ی بیرون بسته بودند
با تعجب آن همه اسب و زین را نگاه کردم و خواستم سخنی بگویم که کدخدا با اشاره‌ی دست گفت : اسبِ شما آن اسبِ سفید است
اسبی اصیل عربی بسیار زیبا
گفتم : این همه سخاوت از کیست؟
گفت : خان گفته ، به شما بگویم ما رعیتیم و سَرِمان به کارِ خودمان است
اگر کسی به نانمان حمله کند ، به جانش حمله می‌کنیم و اگر شاهی ، مروّت پیشه کند ، برایش جان می‌دهیم و تاجش هدیه می‌کنیم .
تکبر را از خود دور کن و شاهی کن تا رعیت در رفاه باشد .

آنجابودکه فهمیدم فردی که شب قبل دیده بودم ، خود خان بود که با شجاعت به دیدار من آمده بود....

می‌گویند همین علت موجب شده بود کریم‌خان لقبِ *وکیل‌الرعایا* را برای خود برگزیند .

ملتی که تاریخ کشورش رانداند مجبور به تکرار آن است
💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛

گول‌خوری بزرگمنشانه!

خدایا:اندیشه و احساس مرا در سطحی پایین میاور که زرنگی‌های حقیر و پستی‌های نکبت‌بار و پلید "شبه آدم‌های اندک" را متوجّه شوم،چه،دوست‌تر می‌دارم "بزرگواری گول‌خور"باشم تا، همچون اینان "کوچکواری گول زن!

گاه که پستی‌ها و حقارت‌هایی پلید را در کسی دیده‌ام و قلبم مالامال
نفرت شده است، ناگهان بر خود لرزیده‌ام که چرا توانستم ببینم؟ چرا
با او در فاصله‌ای نه چندان دور، ایستاده باشم که زرنگی‌هایی در این
سطح و ابتذال‌هایی را در این حد، در دسترس ادراک و احساسم باشد؟

چه زیبا و درست است این سخن به ظاهر عجیب علی! این روح بزرگوار
تاریخ، که المومن غرّ کریم: مرد ایمان، گول‌خوری بزرگمنش است!
-----------------
کویر و نیایش - علی شریعتی

کی حرف مسئولینو باور می‌کنه ؟

یه اتوبوس که مسافرينش همه از مسئولین رده بالا بودند چپ کرد !
وقتی پلیس رسید دید یه کشاورز ساده دل همشونو خاک كرده !

وقتى ازش پرسیدن كه مطمئنّی همشون مُرده بودن يا نه ؟

گفت : والّا بعضیاشون می‌گفتن كه زنده هستن ، ولی کی حرف مسئولینو باور می‌کنه ؟

😂😂😂😂😂😂

هيچ وقت ایرانی هارو دست كم نگير!

یک ايراني در امریکا برای شغل دوم یک کلینیک باز می‌کند بایک تابلو به این مضمون:

"درمان بیماری شما با 50 دلار. در صورت عدم موفقیت 100 دلار💵 پرداخت می‌شود."

یک دکتر آمریکایی برای مسخره کردن او و کسب 100 دلار به آنجا می‌رود و می‌گوید:

من حس ذائقه خود را از دست داده ام .

ایرانیه به دستیار خود می گوید: از داروی شماره 22 سه قطره بهش بده .

دکتر دارو را می چشد اما آن را تف می کند و می گوید این دارو نیست که گازوییل است!
ایرانیه می گه: شما درمان شدید!
چون طعم گازوییل را حس کردید و 50 دلار می گیرد.

چند روز بعد دکتر آمریکایی برای انتقام بر می گردد و می گوید که حافظه اش را از دست داده است.

ایرانیه به دستیار خود می گوید: از داروی شماره 22 سه قطره بهش بده .

دکتر اعتراض می کند که این دارو که مربوط به ذائقه بود!
و ایرانیه می گوید: شما حافظه خود را به دست آوردید و درمان شدید !!!!
و 50 دلار می گیرد.

به عنوان آخرین تلاش دکترچند روز بعد مراجعه می کند و می گوید که بینایی خود را از دست داده است.

ایرانیه می‌گه متاسفانه نمی توانم شما را درمان کنم، این 100 دلاری را بگیرید!

اما دکتر اعتراض می کند که این یک50دلاری است. ایرانیه می گوید :

شما درمان شدید و 50دلار دیگر می گیرد.

ايرانيه میزنه رو شونه دکتر آمریکایی و میگه :
هيچ وقت ایرانی هارو دست كم نگير. اینو به اون ترامپ هم بگو 😂😂😂

شغل ثابت و امام جمعه موقّت!

پسره میره خواستگاری بهش میگن: شما شغل ثابت هم دارین؟

میگه امام جمعه تهران بعد از سی سال هنوز موقّته تو از من شغل ثابت میخوای؟

میگن بابای عروس تاحالا این جوری قانع نشده بوده الان واسه پسره پراید خریده😂😂😂😂
-----------------------------------

بمیری...برو بتمـــــرگ!

معلّمی از دانش‌آموزانش خواست تا در مورد زندگی و مرگ انشا بنویسند!

آنچه در ادامه آمده انشای یکی از دانش‌آموزان است و طوری معلّم را تحت تاثیر قرار داد که برای او آرزوی مرگ کرد‼

به نام خدا. انشایم را با نام زندگی آغاز می‌کنم. آقا، به نظر من زندگی، بدون مرگ معنا و مفهومی ندارد! ما از صبح که بیدار می‌شویم، عزرائیل یار جدانشدنی ماست. مثلاً همین جمعه‌ای که گذشت، قرار بود خاله‌پری به ما سر بزند. خواب بودم که مادرم داد زد" الهی خدا مرگت بده! پا نمیشی از این وسط!!!" همین را که گفت فهمیدم یعنی زود بیدار شو و اتاقت را جمع کن.

بعد بابا در حمّام را باز کرد و گفت: خبر مرگشون کی میان؟؟؟ بعد هم که خاله‌پری آمد و همه خوب و خوش بودیم. البتّه شوهر خاله‌پری معتقد است ما خوشی نداریم و با این گرانی‌ها همه باید سرمان را بگذاریم و برویم بمیریم.

بعد هم که خواستند بروند هر چه مامان اصرار کرد، برای ناهار بمانند، گفت به مرگ خودم ناهار خوردیم! و رفتند!!!

مثلا خود ما آقا، می‌گوییم خدا کند فلان معلّم بمیرد! یا شما خودتان آقا همش می‌گویید "مرگ! چه مرگتونه؟". دایی‌ام می‌گوید: کاش صاحب خانه اشان بمیرد. من فکر می‌کنم صاحبخانه‌اش هم، هر ماه که اجاره دایی عقب می‌افتد همین دعا را به جانش می‌کند! مطمئنم اگر مرگ نبود هیچ کس به ادامۀ زندگی امیدی نداشت!
برای همین من مرگ را خیلی دوست دارم. ما هر روز صبح مرگ را سر صف صدا می‌کنیم و برای خیلی ها آرزوهای مرگ می‌کنیم. ماشین بابا هر روز صبح روشن نمی‌شود و ما می‌فهمیم که باز یک مرگش شده؛ طوری که بابا می‌گوید عزرائیل خودت بیا و راحتم کن!
کلّاً مرگ خوب است. بابا می‌گوید دیدن مرگ آدم‌های بد هم خیلی خوب است ؛چون یاد می‌گیریم کار بد نکنیم. در ایّام مرگ مدارس تعطیل است و ما کلّی زندگی می‌کنیم. آقا ما این قدر مرگ را دوست داریم که بعد از فوتبال و والیبال و کشتی...بعد از وزنه‌برداری چه ببریم و چه ببازیم، بالاخره برای یکی آرزوی مرگ می‌کنیم. عمو احمد می‌گوید مرگ رحمت خداست و اگر مرگ می‌آمد نصف مملکت می‌مُردند، جمعیت کم می‌شد و مشکلات بیکاری، کم‌آبی و فقر هم رفع می‌شد!
من فکر می‌کنم مرگ واقعاً چیز خوبی است. پدربزرگم هم که مُرد همه می‌گفتند خدا را شکر که مُرد؛ راحت شد. مرگ آن قدر خوب است که ما صبح عید نوروز سر قبر همۀ آدم‌های فامیل که مُرده‌اند می‌رویم و مُرده‌ها را بیشتر از زنده‌ها دوست داریم. نمی‌خواهم شعار بدهم اما من فکر می‌کنم عزرائیل در ایران خیلی پر کار است. این بود انشای من!

انشای دانش‌آموز که به اتمام رسید، معلّم گفت: "بمیری...برو بتمـــــرگ"

علا آزاد
(بر اساس نوشته ای از ناصر سبزیان پور)

اسباب بندگي

يكي از ملوك يونان بر سقراط حكيم گذر كرد و او را در خواب ديد .

سر پايي بر او بزد و گفت: برخيز .

سقراط برخاست ، و از كوكبۀ شاهي پروا نكرده التفاتي به وي ننمود .

ملك گفت: مرا نمي‌شناسي ؟

سقراط گفت: نه ، وليكن در طبع چهارپايان مي بينمت ، چه لگد زدن كار ايشان است .

ملك گفت: اين چنين گستاخانه سخن گويي ، حالي كه تو بنده و رعيت مني ؟

سقراط گفت: نه چنين است ، بلكه تو بنده مني!

گفت: چطور ؟

گفت :براي آن كه شهوت‌ها و آرزوها ترا بنده و فرمانبردار خود ساخته‌اند و من آن‌ها را بنده و محكوم خود گردانيده‌ام .

ملك از آن سخن خجل گشته ، از آن مقام در گذشت .

/ بزم ايران

💮🍀🍁🌿🍂🌵🌷🌲💮
*#داستان_آموزنده_شب*

*✨ابوریحان و آسیابان✨*

✍️آورده‌اند که روزی ابوریحان بیرونی به همراه یکی از شاگردانش جهت مطالعه و بررسی ستارگان از شهر محل سکونتش بیرون شد و در بیابان کنار یک آسیاب بیتوته نمود.
تا این که غروب شد و کمی هم از شب گذشت.
آسیابان بیرون آمد و خطاب به ابوریحان و شاگردش گفت که می‌خواهد درب آسیاب
را ببندد.
اگر می‌خواهید داخل بیایید همین الآن با من داخل شوید. چون من گوش‌هایم نمی‌شنود
و امشب هم باران می‌آید شما خیس می‌شوید و نصف شب هم هر چقدر درب را بزنید،
من نمی‌شنوم و شما باید زیر باران بمانید.

ناگهان شاگرد ابوریحان سخنان آسیابان را قطع کرد و گفت: مردک چه می‌گویی؟

این که اینجا نشسته بزرگ‌ترین دانشمند و ریاضی‌دان و همچنین منجّم حال حاضر دنیاست و طبق محاسبات ایشان امشب باران نمی‌آید.

آسیابان گفت :به هر حال من گفتم كه گوش‌هایم نمی‌شنود و شب اگر شما درب را بزنید من متوجّه نمی‌شوم.

شب از نیمه گذشت، باران شدیدی شروع به باریدن کرد و ابوریحان و شاگردش هر چه بر درب آسیاب کوفتند آسیابان بیدار نشد که نشد!

تا این که صبح شد و آسیابان بیرون آمد و دید که شاگرد و استاد هر دو از شدّت سرما به خود می‌لرزند.
هر دو با هم به آسیابان گفتند که تو از کجا می‌دانستی که دیشب باران می‌آید؟

آسیابان جواب داد: من نمی‌دانستم سگ من می‌داند!

شاگرد ابوریحان گفت: آخر چگونه سگ می‌داند که باران می‌آید؟

آسیابان گفت: چون هر شبی که قرار است باران بیاید سگ به داخل آسیاب می‌آید تا خیس نشود!

ناگهان صدای ابوریحان بلند شد و گفت: خدایا آن قدر می‌دانم که می‌دانم به اندازه یک سگ هنوز نمی‌دانم!
*خدایاقدرتمان بده تا همه چیز را بفهمیم وهمانندآن سگ به خودمغرورنشویم*
*📚 حکایتهای معنوی*
🌸🌵🌷🌳🥀☘️🌹🌲🌸

خودشناسی

قال الإمام عليّ (ع):

مَن عَرَفَ قَدرَ نَفسِهِ لَم يُهِنها بِالفانِياتِ

حضرت علی (ع) می‌فرمایند:

آن كه شـأن خـود را بشناسـد، آن را با كارهاى فانى، خـوار نمى‌سازد.

غرر الحكم : ح ۸۶۲۸

تربيت اطفال

پيش از آن كه سقراط را محاكمه كنند، از وي پرسيدند:

بزرگ‌ترين آرزويي كه در دل داري چيست ؟

وي پاسخ داد: بزرگ‌ترين آرزوي من اين است كه به بالاترين مكاني در آتن صعود كنم و با صداي بلند به مردم بگويم كه:

اي رفقا ، چرا با اين حرص و ولع بهترين و عزيزترين سال‌هاي عمر خود را به جمع آوري ثروت و عبادت طلا مي‌گذارانيد ؟ در حالي كه آن گونه كه بايد و شايد در تعليم و تربيت اطفالتان كه مجبور هستيد روزي ثروت خود را براي آنان باقي گذاريد همت نمي‌گماريد ؟

بديهي‌گویي‌ها

بهلول؛ديوانۀ دانا

شيخ جنيد بغدادي به عزم سفر از شهر بغداد بيرون رفت و مريدان به دنبال او مي‌رفتند .

شيخ از احوال بهلول پرسيد. مريدان گفتند: او مرد ديوانه اي است ، با او چكار داري ؟

جنيد گفت: او را بياوريد كه مرا با بهلول ، كاري است .

جستجو كردند .

او را در صحرايي يافتند و شيخ را پيش او بردند .

هنگامي كه جنيد پيش رفت ، ديد كه بهلول خشتي را زير سر نهاده و خوابيده است .

از چنين كاري در حيرت ماند .

سلام كرد .

بهلول جوابش داد و پرسيد: چه كسي هستي ؟

گفت :منم جنيد بغدادي .

بهلول پرسيد: همان شيخي كه مردم را ارشاد مي‌كند ؟

- آري .

بهلول پرسيد: آداب طعام خوردن خود را مي‌داني ؟

- آري مي‌دانم .

- چگونه مي‌خوري ؟

جنيد بغدادي پاسخ داد:

اول بسم ا ...مي‌گويم و از جلوي خود مي‌خورم ، و لقمۀ كوچك بر مي‌دارم ، و به طرف راست دهانم مي‌گذارم ، و آهسته مي‌جوم ، و به لقمه ديگران نظر نمي‌كنم ، و در خوردن از ياد حق غافل نمي‌شوم ، و هر لقمه كه مي‌خورم ، الحمدالله مي‌گويم ، و در اول و آخر غذا دست مي‌شويم .

بهلول برخاست و گفت: تو مي‌خواهي كه مرشد خلق باشي و طعام خوردن خود را نمي‌داني؟ و به راه خود رفت .

پس مريدان ، شيخ را گفتند: اي شيخ، اين مرد ديوانه است!

جنيد گفت: ديوانه به كار خويشتن هوشيار است ، و سخن راست از ديوانه بايد شنيد .

بعد به دنبال بهلول روانه شد و گفت: مرا با او كار است .

چون بهلول اندكي راه برفت .بر زمين نشست .

شيخ دو مرتبه پيش او آمد و در كنارش قرار گرفت ، و گفت:

شيخ بغدادي هستم كه آداب طعام خوردن خود را نمي‌داند.

بهلول گفت: آيا آباد سخن گفتن را مي‌داني ؟

گفت: آري .

- چگونه سخن مي‌گويي ؟

جنيد پاسخ داد: سخن را به اندازه مي‌گويم .بي‌موقع و بي‌حساب حرف نمي‌زنم و به قدر فهم شنوندگان مي‌گويم و مردم را به خدا و رسول دعوت مي‌كنم و چندان نمي‌گويم كه مردم از من ملول گردند .

بهلول گفت :طعام خوردن كه جاي خود داشت. اينك دانستم كه سخن‌گفتن هم نمي‌داني.

پس از جاي برخاست و دوباره شيخ را به حال خود گذاشت و رفت .

مريدان گفتند:

يا شيخ ،ديدي كه اين مرد ديوانه است؟ تو از آدم ديوانه ، چه توقعي داري؟

جنيد به آرامي جواب داد: مرا با او كاري است كه شما نمي‌دانيد .

و ديگر بار به دنبال بهلول حركت كرد تا به او رسيد .

بهلول گفت: تو از من چه مي‌خواهي ؟ اي شيخ تو آداب خوردن و سخن‌گفتن خويش را نمي‌داني .آيا از آداب خوابيدن آگاهي داري ؟

- بلي آگاهي دارم.

- چگونه مي‌خوابي ؟

جنيد گفت: چون از نماز عشاء و دعاي آن فارغ مي‌شوم ، لباس خواب را مي‌پوشم .

سپس آنچه از آداب خوابيدن بود كه از حضرت رسول (ص) رسيده بود ، بيان نمود .

در پايان سخنانش ، بهلول گفت: دانستم كه آداب خوابيدن هم نمي‌داني.

و خواست برخيزد كه جنيد دامن لباسش را گرفت و گفت:

اي بهلول ،براي خدا اين‌ها را به من بياموز.

بهلول گفت: تا كنون كه ادّعاي دانايي مي‌كردي ، از تو كناره مي‌گرفتم، امّا حال كه به ناداني خويش معترف شدي ، ترا بياموزم .

اين‌ها كه تو گفتي ، فرع است و اصل در خوردن ، آن است كه لقمۀ حلال بايد خورد و اگر غذاي حرام را صدها نوع از اين آداب كه گفتي ، به جاي بياوري ، فايده‌اي ندارد و سبب تاريكي شود .

جنيد كه خوشحال شده بود ، گفت:

خداوند پاداش نيكويي به تو دهد.

بهلول گفت: در سخن‌گفتن ، بايد كه دل پاك باشد ، و نيّت درست گردد ، و گفتن و هدف از آن ، براي خدا باشد كه اگر از براي هدفي دنيايي سخن بگويي ، يا بيهوده و هرزه حرف بزني ، هر كلام تو وبال گردنت خواهد شد .

در چنين هنگامي ، سكوت و خاموشي بهتر و نيكوتر است .

امّا آداب خوابيدن را هم بشنو. البته حرف‌هايي كه در اين باره بر زبان آوردي ، فرع مي‌باشد و اصل اين است كه در هنگام خوابيدن ، در دل تو بغض و كينه و حسد مسلمانان نباشد و حبّ دنيا و مال دنيا در دل تو نباشد .

بايد كه در هنگام استراحت ، به ذكر حق باشي تا به خواب روي .

جنيد ، دست بهلول را بوسيد و او را دعا كرد .

/ جامع التّمثيل

#طنزسیاهنمایی.861

دیگر چه طنزی تلخ‌تر از این‌ها؟!

گفت: یکی از زیان‌های فرهنگی و اجتماعی جامعۀ ما در این عصر خالی‌شدن واژه‌ها از محتواست. از بس مردم واژه‌ها و اصطلاحات مقدّس و محبوب را خالی از محتوا دیده‌اند،دیگر برای هیچ عنوانی ارزش و اعتبار قائل نیستند.

گفتم: چه واژه‌هایی و چه عناوینی؟

گفت: مثلاً زمانی عنوان «دکتر»،«مهندس»،«استاد»،«علّامه» و... ارزش و اعتباری داشت و این عناوین به هر کس اطلاق می‌شد،احترام مردم را برمی‌انگیخت،ولی امروز از بس مدارک کم‌مایه و سفارشی و در مواردی تقلُّبی صادر شده،دیگر این عناوین، کاربرد موثّری ندارد.

گفتم: مثلاً چه مواردی دیده یا شنیده‌ای؟

گفت: می‌گویند فلان مسئول به جای شرکت در کلاس درس دانشگاه،چنان قدرتی دارد،که استاد را به دفتر کارش می‌کشاند و نمرۀ قبولی‌دادن چنین استادی در چنین جایگاهی معلوم است!

آن وقت این آقای دکتر در گفتگوی تلفنی با شبکه خبر می‌گوید:

:«مردم مطمئن باشند که به هیچ‌وجه ما خودمان را کنار مردم نمی‌دانیم!»

گفتم:خب،بنده خدا راست می‌گوید! حالا یک بار یک مسئول راستگو هم سخن راست می‌گوید،تو به او گیر می‌دهی که چرا اصول دیپلماسی(!!) را رعایت نکرده است؟

یا در برنامۀ تلویزیونی می‌فرمایند: من به ملّت ایران قول می‌دهم اگر آمریکایی‌ها به ما حملۀ نظامی کنند ما در همان هفتۀ اول هزار نفر سرباز آمریکایی اسیر می‌گیریم و آمریکایی‌ها برای آزادی هر سرباز باید چند میلیارد دلار بدهند و ما با آن پول می‌توانیم بسیاری از مشکلات اقتصادی خود را حل کنیم!

گفتم: تو از دیگران چه مدرک مستندی برای اثبات این نظریّۀ داری؟

گفت:دانشجویی پایان‌نامۀ فوق‌لیسانس نوشته با موضوع «خیار غبن». بعد «خیار» را که در حقوق به معنی «اختیار» است، به انگلیسی ترجمه کرده: Cucumber ، یعنی همان خیارسبز خوراکی!

گفتم: خب،بر فرض این کار دانشجو را تو سند کم‌سوادی دانشجو بدانی،استادان متبحّر قطعاً این گونه اشتباهات را گوشزد می‌کنند و از نمرۀ قبولی این دانشجو می‌کاهند.

گفت: حالا تو شاید فکر‌ کنی من می‌خواهم بگویم حرکت دانشجو خیلی عجیب است! من اصلاً کاری به دانشجو ندارم. طنز تلخ و عجیب داستان این است که ۴ نفر «استاد» دانشگاه آزاد تهران هم این پایان‌نامه را خوانده‌اند و امضا کرده‌اند و به دانشجو نمره ۱۸ داده‌اند!!

گفتم:بسیار خوب! اگر کنترل مملکت در دست این گونه افراد باشد،چه بر سر ما می‌آورند؟

گفت: من یک روز در خانه می‌گفتم اگر کنترل مملکت دست من بود، ایران را گلستان می‌کردم!

فوراً پسرم گفت:

والله، یک کنترل کولر دستت داده‌اند، اینجا را جهنّم کرده‌ای!

گفتم: باز هم #سیاهنمایی کردی؟

شفیعی مطهر

دانلود رایگان کتاب‌ها و دیگر آثار این قلم در کانال گزین‌گویه‌های مطهر

https://t.me/nedayemotahar

درب خیبر رو چه کسی کنده؟

ًبازرس آموزش وپروش وسط سال میره سر کلاس.
بعد از معرّفی خودش میخواد ببینه شاگردا چقدر اطلاعات دارن. از یکیشون می‌پرسه:
میدونی درب خیبر رو چه کسی کنده؟
بچه میزنه زیرگریه و میگه: آقا به خدا ما نکندیم.
به معلمش میگه: این محصلّت داره چی میگه؟؟؟
معلم میگه: راست میگه، من می‌شناسمش، بچه خوبیه، از این کارها نمی‌کنه.
بازرسه عصبانی میره پیش معاون و جریان رومیگه، اونم میگه:

شما اصلا خودتو ناراحت نکن. چقدرخسارتشه تا خودم تقدیم کنم.
بازرس دیگه جوش میاره و میره پیش مدیر و کل ماجرا رو تعریف می‌کنه.
مدیر میگه: آقا ما شیفت بعد از ظهرم داریم، حالا از اونام بپرس شاید اونا کنده باشن؟!

تو نیکی میکن و در دجله انداز ...

داستان واقعی:

ماًمورِ کنترلِ بلیط قطاری به مقصد بنگلور از بمبئی در حالِ انجام وظیفه بود، دختری را گرفت که زیر صندلی پنهان شده بود. دخترحدودا ۱۳یا ۱۴ ساله بود.
از او خواست تا بلیط خود را ارائه دهد.دختر با تردید پاسخ داد که بلیط ندارد.
مامورِ قطار به دختر گفت: باید از قطار پیاده شود.

ناگهان صدایی از پشت سر به گوش رسید:" من کرایهٔ او را می پردازم."

این صدایِ خانم بهتا چاریا، مُدرسِ یک کالج بود.
خانم بهتاچاریا هزینۀ بلیطِ دختر را پرداخت و از او خواست که نزدیکِش بنشیند.

از او پرسید اسمت چیست؟
دختر پاسخ داد: «چیترا».
"داری کجا میری؟"
دختر گفت:"من جایی برای رفتن ندارم"!

خانم بهتاچاریا به او گفت: "پس با من بیا."

پس از رسیدن به بنگلور، خانم بهتاچاریا دختر را به یک سازمانِ غیرِ دولتی تحویل داد تا از او مراقبت شود.

بعداً خانم بهتاچاریا به دهلی نقل مکان کرد و ارتباط آن دو با یکدیگر قطع شد.

پس از حدود ۲۰ سال، خانم بهتاچاریا به سانفرانسیسکو در ایالات متّحده آمریکا دعوت شد تا در یک کالج ، آنجا سخنرانی کند.

او در آن شهر در یک رستوران مشغول صرفِ غذا بود. اما وقتی صورت حساب را درخواست کرد، به او گفتند که صورت حسابش قبلا پرداخت شده است!
وقتی برگشت، زنی را با شوهرش دید که به او لبخند می زد.
خانم بهتاچاریا از زوج پرسید: "چرا صورت حساب من را پرداخت کردید؟"
زنِ جوان پاسخ داد:
"خانم! صورت حسابی که من امروز پرداخت کردم، در مقایسه با کرایه‌ای که برای سفرِ قطار از بمبئی به بنگلور برای من پرداخت کردید! بسیار کم و ناچیز است."

اشک از چشمان هر دو زن سرازیر شد.

خانم بهتا چاریا با خوشحالی و حیرت زده گفت:
"اوه چیترا... تو هستی...؟!"

بانوی جوان در حالی که یکدیگر را در آغوش گرفته بودند گفت:

"خانم! نامِ من، الان چیترا نیست. من سودا مورتی هستم و این هم شوهرِ من است ،نارایان مورتی."

تعجُّب نکنید شما در حال خواندنِ داستان واقعیِ بخشی از زندگیِ خانم سودا مورتی، رئیسِ اینفوسیس با مسئولیت محدود و آقای نارایان مورتی، فردی که شرکت نرم افزاری چند میلیونی اینفوسیس را تأسیس کرد، هستید.

* خوب است بدانید آکشتا مورتی دخترِ این زوج با "ریشی سوناک" که اکنون نخست وزیر بریتانیا است ازدواج کرده است. "ریشی سوناک" دامادِ سودا مورتی یا همان چیترا، دخترکی که به دلیلِ نداشتن بلیطِ قطار، زیر صندلی پنهان شده بود، اولین نخست وزیرِ آسیایی‌تبارِ تاریخ بریتانیا و جوان‌ترین رهبرِ دولت در تاریخِ معاصر این کشور است!!

بله، گاهی کمک کوچکی که به دیگران می‌کنید می‌تواند کلِ زندگی آن‌ها را تغییر دهد!

چه خوب است کمی عمیق‌تر به درونِ این داستان برویم و سعی کنیم از نیکی‌کردن به کسانی که در مضیقه هستند، به ویژه هنگامی که انجام آن در حدِ توانایی و اختیارِ ماست، دریغ نکنیم".

برای شما و عزیزان تان آرزوی یک زندگیِ پربار، زیبا و شاد را دارم.

تو نیکی میکن و در دجله انداز

که ایزد در بیابانت دهد باز

دوست دختر یا قورباغۀ سخنگو؟

روزی یک مهندس در حال عبور از یک جاده بود که یک قورباغه او را صدا کرد و گفت:

اگر مرا ببوسی، من به پرنسس زیبایی تبدیل خواهم شد!
او خم شد، قورباغه را بلند کرد و در جیبش گذاشت.قورباغه گفت:

اگر مرا ببوسی و به پرنسس زیبایی تبدیل کنی، برای یک هفته پیش تو خواهم ماند!

این بار نیز مهندس، قورباغه را از جیبش در آورد، لبخندی به او زد و دوباره او را در جیبش گذاشت.
قورباغه پرسید:موضوع چیست؟چرا مرا نمی بوسی؟

مهندس گفت:نگاه کن!من یک مهندسم! من برای یک دوست دختر وقتی ندارم! اما یک قورباغه سخنگو واقعاً برایم جالب است!

بخشای بر آن مرغ ...

بخشای بر آن مرغ که خونش گَهِ بِسمل
بر خاک بریزند و تپیدن نگذارند

****************

زندگی بی‌هوده رفت و غافل از هر هوده‌ایم

لحظه‌های عمر رفت و کی بر آن افزوده‌ایم

کدام ملک و هتل؟

👆 لبخند

🔸 پيرمردی در بيمارستان نفس‌های آخر را می‌كشيد و سه پسرش بالای سرش بودند، برای لحظه‌ای چشمانش را باز کرد و‌ به پسر اول گفت:
رستوران‌ها مال تو!
بعد رو کرد به پسر دوم و گفت:
چهارتا هتل هم مال تو!
و بعد به پسر آخر هم گفت:
عزیزم ،خانه‌ها هم مال تو!
و سپس چشمانش را بست و جان داد!

سه پسر شروع به سر و صدا وِ داد بیداد کردند!
دكتر كه شاهد ماجرا بود، گفت:
صبر داشته باشيد، فردا پس فردا سرتان به املاكتان گرم می‌شود و داغتان یادتان می‌رود، ولی هیچ وقت پدرتان را فراموش نکنید و برایش فاتحه بخونید و خيرات کنید.

بچه‌ها گفتند:کدام ملک؟کدام هتل آقای دكتر!؟
پدر ما با نیسان آب تصفیه می‌فروخت ...
الان هم کارهایش را تقسیم کرد!

😜😂😄😅

تقواي بايزيد بسطامي

بايزيد بسطامي يكي از عرفا مدت سي سال بود كه از بسطام خارج شده بود و در كسب علم و معرفت مي‌كوشيد .

پس از گذشت اين مدّت زمان طولاني ، ميل كرد تا به شهر خويش بازگردد .

مردم بسطام ، همين كه از خبر آگاه شدند ، تدارك استقبال پرشكوهي را از او فراهم كردند .

بايزيد ، در نزديك شهر متوجّه جمعيت انبوهي شد كه منتظر ورود او بودند .

شيخ ، باز نگريست و از ياري كه كنارش بود ، پرسيد اين‌ها براي چه آمده‌اند ؟

يار پاسخ داد: با تو صحبت خواهند داشت .

بايزيد ، به سوي آسمان نگريست و گفت:

خداوندا، من از تو مي‌خواهم كه مردم را به خودت متوجّه سازي و از من دور كني.

اتّفاقاً آن روز ، از ايّام ماه مبارك رضمان بود .

شيخ ، كوزه‌اي آب بر پشت و قدري نان خشك با خويش داشت .

در برابر چشم آن جمعيت ، بر زمين نشست و آب بر نان زد و شروع به جويدن و خوردن آن كرد.

مردم كه انتظار نداشتند در چنين روزهايي ، كسي مثل اين شيخ عالي‌مقام ، به روزه‌خوراي علني بپردازد ، ابتدا حيرت كردند و سپس از گرد شيخ متفرّق شدند .

هنگامي كه هيچ كس در آنجا نمانده بود غير از شيخ و يارش ، آن يار از او پرسيد:

اين چه بود كه با مردم نمودي ؟

شيخ گفت: ديدم كه اشتياق اين جمعيّت براي استقبال از من ، غرور و تكبّري را در دلم كاشته است كه اگر جلوي رشد آن را نگيرم ، ايمانم را خواهد سوزانيد. بايد كاري مي‌كردم كه از چشم اين مردم ، دور شوم و هواي نفس خودم را سركوب كنم .پس به اين كار زشت پرداختم تا بر هر دو مقصود خويش دست يابم .

/ از يادداشت‌هاي يك دانشجو

/ 106

کلک‌های زن و شوهر علیه یکدیگر!

یه خانم میره خرید کنه، موقع حساب کردن صندوقدار متوجه کنترل تلویزیون تو کیف خانم میشه و می‌پرسه: همیشه کنترل تلویزیون رو با خودتون میبرین؟
زن جواب میده: نه همیشه، ولی شوهرم امروز نخواست باهام بیاد خرید چون می‌خواست فوتبال ببینه، برای همین کنترل تلویزیون رو برداشتم.
*نتیجه اخلاقی :*
*همیشه همراه و حامی زنت و سرگرمی‌هاش باش.*

صندوقدار به خنده افتاد و تمام خریدهای خانم رو برگردوند، زن که از این کار شوکه شده بود از صندوقدار پرسید:

این چه کاریه داری می‌کنی؟

صندوقدار گفت: شوهرتون کارت اعتباری تون رو مسدود کرده!
*نتیجه اخلاقی :*
*همیشه به سرگرمی شوهرتون احترام بذارید*

زن کارت بانکی شوهرش رو در آورد و از اون کشید. متاسفانه شوهرش کارت بانکی خودش رو مسدود نکرده بود.
*نتیجه اخلاقی :*
*هیچ وقت قدرت و هوش زنت رو دستکم نگیر !*

کارتخوان موقع کشیدن کارت نوشت: رمز موقتی که به گوشی همراهتون ارسال شد را وارد کنید.
*نتیجه اخلاقی :*
*وقتی یه مرد داره می‌بازه، ماشین‌ها انقدر باهوش میشن تا نجاتش بدن.*

زن لبخند زد و از ته کیفش گوشی شوهرش رو درآورد که روش پیامک رمز اومده بود. زن گوشی شوهرش رو با کنترل از خونه برداشته بود.
*نتیجه اخلاقی :*
*زنی که از کارات خسته شده رو دستکم نگیر.*

وقتی زن به خونه برگشت نامه ای رو توی صندق پستی پیدا کرد که روش نوشته بود:

نتونستم کنترل تلویزیون رو پیدا کنم، با دوستام میرم بازی رو از نزدیک ببینم. چون ممکنه خریدت طول بکشه، از ترس دزد درها رو قفل کردم و کلیدها رو با خودم می‌برم. اگه چیزی خواستی به گوشیم زنگ بزن.
*نتیجه اخلاقی :*
*هیچ وقت سعی نکن شوهرت رو کنترل کنی.*😄

نظر امیرکبیر دربارۀ دزدی مسئولان

از امیرکبیر پرسیدند :

در مدّت زمان محدودی که داشتی چطور این مملکت رو از هرچی دزده پاک کردی؟

گفت: من خود دزدی نمی‌کردم و نمی‌گذاشتم معاونم هم دزدی کند. او هم از این که من نمی‌گذاشتم دزدی کند ، نمی‌گذاشت معاونش دزدی کند و ....
تا آخر همین طور...
اگر من دزدی می‌کردم تا آخر دزدی می‌کردند و کشور می‌شد دزدخانه , همه هم دنبال دزد می‌گشتیم و چون همۀ ما دزد بودیم، هیچ دزدی را هم محکوم نمی‌کردیم !

*******************

عجب حرفی زده افلاطون !!

در آیینه نگاه کن و اگر صورتی زیبا داری کاری
انجام بده که مناسب جمالت باشد، و اگر
صورتت زیبا نیست، زشتی کردار را بر آن
میفزا…

***************

به ندرت در هر صد نفر یک نفر ارزش آن را دارد که با او بحث کنی...

بگذار دیگران هر چه دوست دارند بگویند، زیرا هر کسی آزاد است که احمق باشد...☘️

"آرتور شوپنهاور"

حجّت ظاهر و حجّت باطن

🔳 کلام ژرف امام کاظم علیه‎السّلام، برای آن‌ها که عقل را به نام دین تعطیل می‌کنند!

إنَّ لِلّهِ عَلَی النّاسِ حُجَّتَینِ: حُجَّهً ظاهِرَهًَ وَ حُجَّهً باطِنَهً، فَاَمَّا الظّاهِرَهُ فَالرُّسُلُ وَ الاَنبیاءُ وَ الاَئِمَّهُ، وَ اَمَّا الباطِنَهُ فَالعُقُولُ؛

خداوند را بر مردم دو حجّت است: حجّت ظاهر و حجّت باطن
«حجّت ظاهر»، رسولان و پیامبران و امامانند، و «حجّت باطن» اندیشه‌ها و عقول

📘اصول کافی/ جلد ۲ / صفحه ۱۹۷
@amirolkalam

☘️لئو تولستوی معتقد بود که:

سرچشمه همهٔ عیب‌های آدمی دو چیز است:

یکی بیکاری و دیگری اعتقاد به خرافات.

و دو فضیلت نیز بیشتر وجود ندارد :
یکی کار و دیگری خِرد .☘️

*******************
☘️اگر شما گیوتین را به جلوی صحنه آورده‌اید و آن را با این شادمانی و افتخار افراشته و به آسمان رسانده‌اید، فقط برای این است که بریدن سر از همۀ کار آسان‌تر است و پروردن اندیشه در سر، از همه کار دشوارتر...

شما تنبلید، پرچم شما کهنه پارچه‌ای بیش نیست؛ نماد ناتوانی...☘️

"فئودور داستایوفسکی"

چند لطیفۀ ملاطفه!!

دیشب قبل از خواب نشستیم نصیحتش کردیم که:

دیگه بزرگ شدی، چند ماه دیگه می‌شه ۵ سالت. همین‌جوری که روزا خودت می‌ری دستشویی، شبا هم اگه دستشویی داشتی لازم نیست ما رو بیدار کنی.
دیشب ساعت ۲ بیدارمون کرده می‌گه:

من دیگه بزرگ شدم. خودم می‌رم دستشویی می‌کنم، شما بخوابید. 🤦😮‍💨

*******************
دوستم درحالی که عسل+خامه+ارده+شیره‌خرما را قاطی می‌کرد، با حسرت برگشته به من میگه: خوش‌بحالت لاغری!

خو قربونت برم اونی که تو برا یه وعده
غذایی می‌خوری سوخت یک‌سال هواپیمای جنگیه 😂😂😂

*****************
آقاهه زنگ زده بانک ميگه: اگه من وام ماشين رو ندم، بانک ماشين رو از من مي‌گيره! 😐

کارمند بانک: بله آقا، حتماً اين كار رو خواهيم كرد 😒

آقاهه: در مورد وام ازدواج هم همين شرايط رو دارين؟ 😳😄😂

********************
دیشب موقع خواب رفتم در خونه رو مثل هر شب قفل کنم، اتّفاقی متوجّه شدم شش ماهه که هر شب، اشتباهی قفل رو باز می‌کردم و می‌رفتم با خیال راحت می‌خوابیدم!
😬😁😁

دوستای گلم آیا می‌دونید ایران دومین کشور غمگینه جهانه؟؟

بیاید یه همّت کنید،یه کم دیگه ناله کنیم اول بشیم.

نخند سوم میشیمااا!!😒😒