👌ابیاتی که مصراع دوم آن ها مشهورترند:
۱- گر دایرۀ کوزه ز گوهر سازند
از کوزه همان برون تراود که در اوست
( بابا افضل )
۲- با سیهدل چه سود گفتنِ وعظ
نرود میخ آهنین در سنگ
( سعدی )
۳- هر دم که دل به عشق دهی ، خوش دمی بود
در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست
( حافظ )
۴- چنین است رسم سرای درشت
گهی پشت زین و گهی زین به پشت
( فردوسی )
۵- امیدوار بُوَد آدمی به خیر کسان
مرا به خیر تو امید نیست، شر مرسان
( سعدی )
۶- صوفی نشود صافی، تا در نکشد جامی
بسیار سفر باید، تا پخته شود خامی
( سعدی )
۷- در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب
یا رب مباد آن که گدا معتبر شود
( حافظ )
۸- در محفل خود راه مده همچو منی را
افسرده دل، افسرده کند انجمنی را
( قائم مقام )
۹- مرو به هند و بیا با خدای خویش بساز
به هر کجا که روی، آسمان همین رنگ است
( عليرضا جلالی )
۱۰- خلوت دل نیست جای صحبت اضداد
دیو چو بیرون رود فرشته در آید
( حافظ )
۱۱- زلیخا مُرد از این حسرت که یوسف گشته زندانی
چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی
( صائب اصفهانی )
۱۲- زلیخا گفتن و یوسف شنیدن
شنیدن کی بُوَد مانند دیدن
( عطار )
گاهی نمیتوان به کتابی بیان نمود