حکایات‌حکیمانه

راضی به رضای حق

خداوند به داود فرمود:

ای داود، دوستان مرا با اندوه دنیا چه کار؟اندوه حلاوت مناجات را از دل ایشان ببرد. ای داود، من از دوستان خويش آن دوست دارم که روحانی باشند ،غم هیچ نخورند و دل در دنیا نبندند و امور خود را بکلی با من افکنند و به قضای من رضا دهند.
در بنی اسرائیل عابدی بود روزگار دراز در عبادت به سربرده .در خواب به او نمودند که فلان رفیق تو در بهشت برین جای خواهد داشت.

عابد در طلب او برخاست تا بداند چه کرده که‌ در بهشت جای خواهد داشت؟ چون رسید از وی نه نماز شب نه روزه روز ،مگر همان واجبات! گفت:
مرا بگوی تا کردار تو چیست؟
گفت: عبادتی علاوه بر واجبات نکردم. لیکن یک خصلت در من است که چون در بلا و بیماری باشم، نخواهم که در عافیت باشم ! و اگر آفتاب باشم، نخواهم که در سایه باشم و به هر چه حکم خدا و قضای او باشد رضا دهم وبر خواست او خواست خود نیفزایم.
عابد گفت: این صفت است که تو را به آن منزلت رسانیده است.

( تفسیر ادبی و عرفانی کشف الاسرار خواجه عبدالله انصاری ص۳۵۵)

هر روز بهتر از دیروز

امام موسی بن جعفر الکاظم علیهماالسلام

«مَنْ لَمْ يَعْرِفِ الزّيادَةَ عَلى نَفْسِهِ فَهُوَ فىالنُقْصانِ وَمَنْ كانَ اِلَى النـُّقْصانِ اَكْثـَرَ فَالْمَوْتُ خَيـْرٌ لَهُ مِنَ الْحـَياةِ»

هركس كه در خود، افزايش و رشد نبيند، پيوسته در حال كاهش اسـت

و هركس كه بيشتر رو به نقصان و كاهش رود، مرگ براى او بهتر از زندگى است.

📚 كشف الغُمّه، ج۳، ص۴۲

📒@sahifeh_Et

روباه و تجدید وضو!!

🔻خروس و شيرى با هم رفيق شدند.

🔹شب هنگام خروس برای خوابيدن بالای درخت رفت.

🔸شير هم پاى درخت دراز کشيد.

🔹هنگام صبح خروس مطابق معمول شروع به خواندن کرد..

🔸روباهى که در آن حوالى بود به طمع افتاد، نزدیک درخت آمد و به خروس گفت:

بفرمایيد پایين تا نماز را به شما اقتدا کنيم!

🔹خروس‌ گفت: بنده فقط مؤذّنم، پيش‌نماز پاى درخت است. او را بيدار کن!

🔸روباه که تازه متوجّه حضور شير شده بود، با غرّش شير پا به فرار گذشت!

🔹خروس پرسید: کجا تشريف مى‌بريد؟! مگر نمى‌خواستيد جماعت بخوانيد؟!

🔸روباه در حال فرار گفت: دارم مى‌روم تجدید وضو کنم!

☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸

🔹دشمنان داخلی و خارجی جمهوری اسلامی ایران بدانند که: شیران زیادی پای درخت انقلاب آماده جان‌فشانی هستند.

🔺بهتر است دور و بر آن پرسه نزنند تا نیاز به تجدید وضو پیدا نکنند! 😉😋

‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌┅❅🇮🇷❅┅
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
‌‌https://eitaa.com/kashkooleqbal

نوع نگرش به دینداری!

نوش جان!

مرد با لحنی لجوجانه گفت که قبل‌ترها خیلی مؤمن و مذهبی بوده و در واکنش به عملکرد و رفتار این جماعت، هر چه دین و ایمان را بوسیده و به کلی کنار گذاشته و حالا تا خرخره مشروب می‌خورد و کیف می‌کند!
با او گفتم؛ بسیار هم عالی! نوش جانش!
توقُّع چنین پاسخی را نداشت و با قدری عصبانیت پرسید‌:

تعجُّب نمی‌کنی؟

گفتم؛ از چه تعجُّب کنم؟

گفت؛ از این که او دین و ایمانش را از دست داده است!
پاسخ دادم؛ مگر جای تعجُّب دارد؟ آن دین و ایمانی که در واکنش به رفتار سوء دیگری کنار گذاشته شود مگر اصولاً از جنس دین و ایمان بوده که کنارگذاشتنش از سوی یک نفر بخواهد سبب تعجُّب یا تأسُّف و یا تأثُّر دیگری شود؟
دین و ایمان در شکل حقیقی و اصیل خود، از نیازی درونی به قصد تجربهٔ معنوی هستی می‌جوشد و به عنوان پشتوانهٔ معناداری اخلاق و کردار خیر عمل می‌کند و از این رو، حس و حالتی بسیار آرامش‌بخش و لذّت‌آور و لطیف است! کسی که چنین آرامش و لذّتی را تجربه کرده باشد، دیگر چطور ممکن است صرفاً به دلیل رفتار سوء دیگری، آن را واگذارد و با این واگذاری فخرفروشی هم بکند؟
کسی که دین و ایمان، برایش مایهٔ زحمت و دوری از لذّت است، در واقع فقط خودش را به زحمت و سختی انداخته است. پس چه بهتر که هر چه سریع‌تر خود را از زیر بار این مشقّتِ بی‌دلیل و بی‌اثر و بی‌نتیجه و بی‌ارزش نجات دهد و به آنچه برایش لذّت‌بخش است، رو آورد!

#احمد_زیدآبادی

┄┅┅❅💠❅┅┅┄

بردارکردن حسین‌بن‌منصور حلّاج

و آن گاه که حلاج را بردار کردند....

پس پای‌هایش ببریدند. تبسُّمی کرد و گفت:

«به این پای سفر خاک می‌کردم، قدمی دیگر دارم که هم اکنون سفر هر دو عالم کند، اگر توانید آن قدم ببرید.»
پس دو دست بریدۀ خون‌آلود روی در مالید و روی و ساعد را خون‌آلود کرد. گفتند: «چرا کردی؟»

گفت: «خون بسیار از من رفت. دانم که رویم زرد شده باشد، شما پندارید که زردی روی من از ترس است. خون در روی مالیدم تا در چشم شما سرخ روی باشم که *گلگونه مردان خون ایشان است.»*

گفتند: «اگر روی را به خون سرخ کردی ساعد را برای چرا آلودی؟»

گفت: «وضو می‌سازم»

گفتند: «چه وضو؟»

گفت: «رکعتان فی العشق لایصح وضوء هما الا بالدم» در عشق دو رکعت است که وضوی آن درست نیاید الّا به خون.

پس چشم‌هایش برکندند. قیامتی از خلق برخاست و بعضی می‌گریستند و بعضی سنگ می‌انداختند. پس خواستند تا زبانش ببرند ،گفت:

«چندانی صبر کن که سخنی بگویم!»

روی سوی آسمان کرد و گفت:

*«الهی بر این رنج که از بهر تو می‌دارند محرومشان مگردان و از این دولتشان بی‌نصیب مکن. الحمدلله که دست و پای من ببریدند در راه تو و اگر سر از تن باز کند در مشاهدۀ جلال تو بر سر دار می‌کنند».*

تذکره الاولیا .عطّار

ارزش هدایت یک نفر!

داود پیغمبر عُزلت اختیار کردی و پیوسته در کوه و بیابان تنها طواف کردی و گوشه‌ای گرفتی. از حضرت آفریدگار پیام رسید که:
ای داود چرا تنها روی و تنها نشینی؟
و خودش داناتر از او بود.گفت:
خداوندا،در یاد تو و مهر تو خلق را دشمن می‌دارم و با ایشان زیستن نتوانم!
خداوند فرمود:
ای داود، به‌ سوی مردم بازگرد که اگر یک بنده گریزپا به جانب ما رهبری کنی،تو را در شمار مجاهدین راه حق آورم.
( تفسیر ادبی و عرفانی کشف الاسرار خواجه عبدالله انصاری )

سفر تبلیغی پیامبر به طائف یک ماه طول کشید. در آن سفر تنها یک نفر مسلمان شد! و در نهایت پیامبر را با سنگ‌باران بدرقه کردند!

آقای حاکمیّت، حالمان بد است،...

✍️
*آقای حاکمیّت، حالمان بد است، ما بی‌حیا نشدیم، شما بی‌عدالت شدید!!*

خیابان‌های این شهر دیگر بوی زندگی نمی‌دهند.
بوی دود می‌آید، بوی ناامیدی، بوی سیگار و مشروب و مخدّرهای دخترانی که در هجده‌سالگی پیر شده‌اند.
پسرانی که خندیدن را یادشان رفته و فقط بلدن مصرف کنند؛
مصرفِ «گل»، مصرفِ مشروب، مصرفِ امید.
این جامعه آرام آرام دارد پوسیده می‌شود، نه از بی‌دینی مردم، از بی‌عدالتی صاحبان قدرت.
سال‌ها گفتند حجاب، گفتند ظاهر، گفتند غیرت.
اما کسی نگفت نان.
کسی نگفت عدالت.
کسی نپرسید این جوانِ بیکار چطور مرد بماند؟
این دخترِ تنها چطور پاک بماند وقتی در هر کوچه دست‌هایی از تاریکی بیرون می‌آید و امید را می‌دزدد؟

ای کاش فقط روسری‌ها افتاده بود؛
لباس افتاده.
ایمان افتاده.
اعتماد افتاده.
اخلاق زیر پای فقر له شده است.

در این خاک، هرچه فقر بیشتر شد، موعظه هم بیشتر شد؛
هرچه سفره‌ها کوچک‌تر شد، خطبه‌ها بلندتر شد.
اما مردم گوش نمی‌دهند؛ نه از لجاجت، از درد.
از بس وعده شنیدند و چیزی ندیدند.
از بس عدالت را بر زبان دیدند و رانت را در عمل.

حالا ببین؛
جوانی که باید در کارخانه باشد، در پارک است و دود می‌کشد.
دختری که باید معلّم باشد، در اینستاگرام می‌رقصد.
پیرمردی که باید پناه باشد، دنبال شکارِ جوانی است.
و همه وانمود می‌کنند که عادی است.
اما نیست.
هیچ چیز دیگر عادی نیست.

این کشور دارد آرام آرام از درون می‌سوزد.
آتش نه از غرب آمده، نه از ماهواره، از ظلم آمده.
از نانِ نابرابر، از فرصتِ نابرابر، از دینِ بی‌عدالت.
از وعده‌هایی که نان نشدند و سخنانی که صداقت نداشتند.

جامعه‌ای که دروغ در آن عادت شود، ایمانش می‌میرد.
جامعه‌ای که عدالت در آن فراموش شود، عفتش از دست می‌رود.
نه با فحشا، با ناامیدی.
فحشا فقط شکل ظاهریِ ناامیدی است.
وقتی دختر بداند پاکی‌اش نان نمی‌شود،
وقتی پسر بداند غیرتش کار نمی‌شود،
وقتی ایمان خرج ندارد،
همه چیز فرو می‌ریزد.

شما می‌گویید دشمن تهاجم فرهنگی کرده؟
اما دشمن از درون آمده.
از پشت تریبون‌هایی که سال‌ها عدالت گفتند و رانت خوردند.
از اتاق‌هایی که درباره‌ی حجاب تصمیم گرفتند اما درباره‌ی نان سکوت کردند.

ما بی‌حیا نشدیم، شما بی‌عدالت شدید.
ما بی‌دین نشدیم، شما دین را بی‌اعتبار کردید.
ما خیانت نکردیم، شما اعتماد را کشتید.
و امروز، دختران ما با وقیح‌ترین شکل با سیگار و مخدّری در دست در خیابان می‌گردند
چون هیچ پناهی برای گریه‌شان نمانده است.

تا عدالت برنگردد، حجاب هم برنمی‌گردد.
تا صداقت زنده نشود، ایمان زنده نمی‌شود.
تا رانت هست، فساد هست، و تا فساد هست، بی‌عفتی هم هست.
و اگر این گونه ادامه دهید بدتر هم خواهد شد .
جامعه را با گشت ارشاد نمی‌شود نجات داد،
بلکه با بازگرداندنِ کرامت انسان.
با نانِ پاک، با وعده‌ی صادق، با عدالتِ واقعی.

ما هنوز هم می‌خواهیم مؤمن باشیم،
اما به چیزی که دیده نمی‌شود نمی‌شود ایمان داشت.
عدالت را نشان دهید،
تا ایمان بازگردد.....
😔😔😔😢😭😭
با سلام و احترام
مطلب فوق در کانال بازنشستگان سازمان تعاون روستائی اصفهان بود جهت استحضار ارسال داشتم.
فکر کنم به این بازنشسته هم بگویند سیاه‌نمایی می‌کنی تا بدین‌وسیله وجدان خود را سرکوب کنند.!
چه کردند با افکار مردم که وقتی شنیدند امیرالمؤمنین علی علیه‌السّلام به شهادت رسید گفتند مگر علی نماز می‌خواند که در مسجد کشته شده؟!

کاه تهی‌اندیشی و خودبینی!!

از مترسکی پرسیدم:

آیا از این همه ایستادن در میان مزرعه،
زیر تازیانۀ باد و باران،
و در تنهایی بی‌پایان دشت،
خسته و دلزده نشده‌ای؟

پاسخ داد:

نه...
زیرا در هراس افکندن بر دیگران،
لذّتی نهفته است که مرا از ملال می‌رهاند.
من از کار خویش خشنودم
و هرگز از آن بیزار نمی‌شوم.

لحظه‌ای در اندیشه فرو رفتم و گفتم:

شاید حق با تو باشد،
من نیز زمانی چنین احساسی را تجربه کرده‌ام.

مترسک با نگاهی سرد گفت:

نه...
تو در اشتباهی.

هیچ‌کس از رنج دیگران،
از تحقیر دل‌ها
و از افکندن بذر هراس در جان آدمیان،
لذّت نمی‌برد؛
مگر آن که درونش
از کاه تهی‌اندیشی و خودبینی انباشته شده باشد.

سکوت کردم...

باد از میان خوشه‌های گندم گذشت
و آفتاب، سایۀ بلند مترسک را
بر زمین کشید.

در آن لحظه دریافتم
که مترسک‌ها تنها در مزرعه‌ها زندگی نمی‌کنند.

بسیاری از آنان را می‌توان
در میان آدمیان یافت؛
آنان که قامتشان شبیه انسان است،
اما دلشان از مهر تهی است.

آنان که گمان می‌کنند
شکستن دل‌ها نشانه قدرت است،
و تحقیر دیگران،
دلیلی بر برتری.

غافل از آن که
بزرگی در بلند کردن انسان‌هاست،
نه در کوچک شمردنشان؛
و شکوه آدمی
در روشن کردن چراغی در دل دیگران است،
نه در خاموش کردن آن.

چه غم‌انگیز است
آن‌گاه که انسانی،
به جای آن که پناهگاهی برای آرامش باشد،
به مترسکی بدل شود
که همه هنر خویش را
در ترساندن پرندگان امید می‌بیند.

و چه زیباست انسانی
که با دلی سرشار از مهر،
نه سایه هراس،
که نسیم آرامش را
بر جان دیگران می‌نشاند.

*"اوبونتو " چیست ؟*

یکی از پژوهشگران حوزۀ مردم‌شناسی، که برای تحقیق به آفریقا سفرکرده بود، روزی در یکی از قبایل به تعدادی از بچه‌های بومی، یک بازی را پیشنهاد کرد.
او سبدی از میوه را در نزدیکی یک درخت گذاشت و گفت هر کسی که زودتر به سبد برسد، آن میوه‌های خوشمزه را برنده می‌شود.
هنگامی که فرمان دویدن داده شد، آن بچه‌ها دستان یکدیگر را گرفتند و باهم دویدند و در کنار درخت خوشحال به دور آن سبد میوه نشستند.
پژوهشگر که از رفتار بزرگ منشانه‌ی بچه‌ها هاج و واج بود، علت این رفتار آن‌ها را پرسید و گفت: درحالی که یک نفر از شما می‌توانست به تنهایی همه میوه‌ها را برنده شود، چرا از هم جلو نزدید؟
آن‌ها گفتند:*اوبونتو*
به این معنا که: "چگونه یکی از ما می‌تواند خوشحال باشد، در حالی که دیگران ناراحتند"؟
کاش یک روز همه ما آدم‌ها این‌طوری باشیم.
*اوبونتو* در فرهنگ *ژوسا* به اين معناست:
*من هستم، چون ما هستيم*!
خوبى را براى همه بخواهيد تا اثرش به خودتان برگردد ،
در دنيا همه چيز مثل يك پژواك عمل می‌کند.
باهم باشیم .

خود،جای تمام خلق دنیا مُردیم!

☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺

زان روز که مرگ ، بر زبان آوُردیم
شادی ز لب تمام مردم بُردیم

هر روز جنازه‌ای سرِ دوش همه
خود،جای تمام خلق دنیا مُردیم!

جواد جهان آرایی

حماسۀ کربلا

#شفیعی_مطهر

ببار ای ابر غم بر دشت دل از ابر بارانی

که سنگ دل شود آیینه از الطاف یزدانی

محرّم موسم جانبازی مردان حق آمد

بیامد وقت بیداریّ ما از خواب ظلمانی

ز فریاد حسین‌بن‌علی(ع)تاریخ می‌لرزد

ولی افسوس کاین دل‌ها نمی‌گیرد از آن جانی

به خون پاک خود بنوشت بر پیشانی تاریخ

که مرگ با شرافت به ز ننگین زندگی دانی

حسین ای پاک‌مرد حَق حسین ای عاشق مطلَق

حسین ای مُصحفِ ناطِق تو قرآن را نگهبانی

حسین ای مظهر انسانیت ای پیشوای ما

حسین ای آیۀ وحدانیت ای شمس نورانی

تو با خونت نوشتی بهر ما منشور آزادی

بنای کاخ اسلام جهانی را تویی بانی

تو آن شمعی که می‌سوزی به راه دین و آزادی

منم پروانه‌ای دل‌داده بر این شمع نورانی

گلستان مسلمانی ز خونت سبز و خرّم شد

تو با خون آبیاری کردی اشجار مسلمانی

به خاک تیره پاشیدی تو خون نو جوانانت

نمودی خاک لم‌یزرع ز خون رنگین گلستانی

ترا کشتند؟نی مرد خدا هرگز نمی‌میرد

تو جاویدان و پیروزی تو در قلبی تو در جانی

ترا کشتند اما زنده باشد نام جاویدت

نمیرد هر که روشن شد دلش از نور یزدانی

تنت در خاک و خون غلتید و منکوب ستوران شد

ولی تو زنده در قلب همه آزاد مردانی

تو فخر دین اسلامی تو جانِ جسمِ ایمانی

تو سالار شهیدانی شهید راه قرآنی

تو با جانبازیت کاخ ستم را زیر و رو کردی

تو کاخ عزّت و آزادگی را سخت بنیانی

همه جسم و تویی جوهر همه بحر و تویی گوهر

جهان تاریک و تو اختر همه کفر و تو ایمانی

صبا ! گر بگذری بر لاله‌زار کربلا باری

نسیمی جان‌فزا آور از آن گلزار ربّانی

ز کوی عاشقان حق نسیمی روحبخش آور

که قلب مُردۀ ما زندگان گیرد از آن جانی

شنو گر گوش داری ای بشر ! فریاد جانسوزش

که "من جان دادم اندر راه آزادی به آسانی "

حسین از سر گذشت و داد سرمشق مسلمانی

مسلمان ! بشنو و بیدار شو زین خواب طولانی

بیا تا دست هم گیریم و سر بازیم و جان گیریم

حیات جاودان این گونه می‌یابد هر انسانی

نهال دین کنون پژمرده ای مردان با تقوی !

ز خون ما شود شاداب و گیرد مرز کیهانی

خدایا ! این دل عاشق بزن با تیر عشق خود

اگر خواهی به خون بینی و گر خواهی بسوزانی

مسلمان عاشق است و در ره حق جان فدا سازد

بلی باید چنین باشد شعار هر مسلمانی

( محرم ۱۳۸۶قمری-اردیبهشت ۱۳۴۵ شمسی-کاشان )

#طنزسیاهنمایی.960

ماشین مال آن مغازه‌دار روبه‌روست!!

گفت: در این شرایط سختی که ابرقدرت‌ها بر ما تحمیل کرده‌اند،تو چه استراتژی امیدوارانه‌ای پیشنهاد می‌کنی؟

گفتم: ایستادگی و مقاومت!

گفت: من هم نظر تو را تایید می‌کنم،ولی پذیرش گزینۀ جنگ موجب واردشدن خسارات سنگینی بر میهن ما می‌شود. ما باید به گونه‌ای زیرکانه و هوشمندانه از این دوران سخت بگذریم که کمترین خسارت جانی و مالی به ملّت و دولت ما وارد شود.

گفتم: چه کنیم؟ دشمن ما را در برابر دو گزینۀ تسلیم و جنگ قرار داده. ما هرگز نباید تسلیم زور شویم و ننگ حقارت را بپذیریم.

گفت: کاملاً درست می‌گویی،ولی به نظر من ما جز دو گزینۀ فوق گزینۀ سومی هم داریم!

گفتم: چه گزینه‌ای؟

گفت: شگرد گاوبازی!

گفتم: شگرد گاوبازی دیگر چیست؟

گفت: ماهرترین و زیرک‌ترین گاوباز کسی نیست که بدن نرم و آسیب‌پذیر خود را با شاخ سخت و تیز گاو درگیر کند،بلکه باید در برابر هجوم شاخ گاو جاخالی بدهد. این بهترین شگرد و تنها راه پیروزی گاوبازان ماهر و زیرک در برابر شاخ تیز و سخت گاو است.

گفتم: بله،ولی اتّخاذ چنین موضعی در این شرایط خیلی زیرکی و مهارت لازم دارد.

گفت:با زیرکی می‌توان دشمن سرسخت و زورمند را فریب داد.

یکی از دوستان می‌گفت:

چند روز پیش، من و همسرم رفتیم به خیابان و براي خريد. وارد یک مغازه شدیم.وقتی بیرون آمدیم، دیدیم یک پلیس دارد جریمۀ پارک می‌نویسد!
رفتیم سمتش و من گفتم: «جناب سروان ، یه کم به یه شهروند سالمند رحم کن!»

او بی‌تفاوت بود و به نوشتن جریمه ادامه داد. من هم با ناراحتی بهش گفتم «عوضی»!

با عصبانیّت نگاهم کرد و شروع کرد به نوشتن یک جریمه دیگه به بهانه لاستیک‌های فرسوده.

در این لحظه همسرم هم با ناراحتی بهش گفت «ننویس بی‌انصاف»!

او هم جریمه دوم را نوشت و کنار اولی روی شیشه ماشین گذاشت و شروع کرد به نوشتن جریمه‌‌ سومی.

این ماجرا حدود بیست دقیقه ادامه داشت و مبلغ جریمه‌های بعدی و بیشتر را ‌می‌نوشت.

در همین لحظه اتوبوس‌ شرکت واحد رسید و من خنده‌کنان به آن مامور گفتم :

«ماشین مال آن مغازه‌دار روبه‌روست»!!

و‌ سوار خطِّ واحد شدیم و رفتيم به سمت خانه!

گفتم: باز هم #سیاهنمایی کردی؟!

#شفیعی_مطهر

#طنزسیاهنمایی.959

رسوایی مالی معاون نخست‌وزیر انگلستان

گفت: خانم آنجلا رِینر، معاون نخست‌وزیر انگلستان به خاطر رسوایی مالی مجبور به استعفا شد.

گفتم: لابد اختلاس مالی چندهزار میلیارد دلاری داشته است. راستی حالا رسوایی مالیش چیست؟

گفت: فقط عدم پرداخت رقم دقیق مالیات بر دارایی!

گفتم: فقط همین؟ یعنی انگلیسی‌ها این قدر کم‌ظرفیّت(!!) هستند که چنین شخصیّتی را به

خاطر رقمی اندک و ابهام در پرداخت مالیات از مقام بالای معاونت نخست‌وزیری برکنار می‌کنند؟

گفت: بله،دلیل پیشرفت آنان همین حسّاسیّت‌های مالی و لزوم پاکدستی مدیران جامعه است،

نه مانند کسی که تا دیروز پای چوبۀ دار بوده، حالا شده کارآفرین خوشفکر!

گفتم: باید مدیران را از دوران دانش‌آموزی و دانشجویی با دروس ویژۀ مدیریّت برای این سمت‌ها تربیت کنند.

گفت:بله،این کار مفید است. ولی روش‌های تربینی باید به گونه‌ای باشد که ارزش‌های مدیریّتی از گفتار بگذرد و در رفتار تبلور یابد.

عُبید زاکانی می‌گوید: شمس‌الدّین مظفّر روزی با شاگردان خود می‎گفت:

تحصیل در کودکی می‌باید کرد. هر چه در کودکی به یاد گیرند،هرگز فراموش نشود.من این زمان پنجاه سال باشد که سورۀ فاتحه را به یاد گرفته‌ام و با وجود این که هرگز آن را نخوانده‌ام،هنوز به یاد دارم!!

گفتم: باز هم #سیاهنمایی کردی؟!

#شفیعی_مطهر

(متن زیر را باید گفت غمنامه )!!👇😢
اجازه ندهیم به ریش ما بخندند!
ما انسانیم چون عاقلیم !:
اخیراً به رغم میلم، سه جلد خاطرات آقای محسن رفیق‌دوست را گرفتم که انصافاَ حاوی اطّلاعات نابی است.
برخی اطّلاعاتی که رفیق‌دوست در بخش‌هایی از خاطراتش بیرون داده است، از چند جهت قابل توجّه و تأمّل است:
او از ابتدای انقلاب پای کار نظام بوده و در مصادر مهمی، ایفای نقش کرده است:
در سپاه مأمور خریدهای خارجی و تدارک امکانات نظامی مهم ایران در دورۀ جنگ
وزارت سپاه،
و ریاست ده ساله بر یکی از بزرگ‌ترین نهادهای اقتصادی (مثلاً انقلابی مشهور)، یعنی بنیاد مستضعفان!
رفیق‌دوست را می‌توان از مغز استخوان‌های راست سنّتی و هستۀ اصلی قدرت در کشور برشمرد، لذا فارغ از هر داوری خطّی و جناحی، باید در اطّلاعاتی که داده است به دیدۀ تأمّل نگریست.
بعلاوه، رفیق‌دوست در گزارشی که ذیلاً به روایت او می‌آورم، نام شخصیّت‌هایی را ذکر می‌کند که زنده و رسمی‌اند و خبرهایی از آن‌ها نقل می‌کند که هرچه قابل تأمّل‌ترند، غیر قابل تکذیب‌تر!
اطّلاعاتی از سفرای فلسطین و انگلیس در ایران!
در ص ۲۱۹ از جلد سوم کتابِ "برای تاریخ می‌گویم"، ایشان می‌گوید:
مهندس باهنر به من زنگ زد، گفت آقای ثمرۀ هاشمی که خواهرزادۀ من است و آقای احمدی‌نژاد و... ، این‌ها آدم‌های خوبی‌اند و بیکارند، اگر بشود در بنیاد به آن‌ها کار بده!
هیأت مدیرۀ شرکت آتی‌ساز را تغییر دادند و آقای احمدی‌نژاد و هاشمی ثمره و... شدند هیأت مدیرۀ شرکت آتی ساز.
چند بار گزارش‌هایی راجع به عدم پیشرفت آنجا به من شد. تا یک روز از آقای علیزاده پرسیدم:

با این‌ها چکار کردی؟
گفت: عوض‌شان کردم، چون واقعاً نمی‌توانستند کار کنند.
بعد، یک‌هو ایشان شد شهردار تهران...!
و اما گزارش اصلی:
سفیر فلسطین با من رفیق است. آمد پیش من، گفت: فلانی، دیشب جلسۀ همۀ سفرا(ی خارجی مقیم ایران) بود و بحث انتخابات(۱۳۸۴) ایران شد، هر کس چیزی می‌گفت، یکی می‌گفت آقای هاشمی می‌شود، دیگری می‌گفت قالیباف، یکی هم می‌گفت آقای لاریجانی...
سفیر انگلیس سرش پایین بود چیزی نمی‌گفت. از ایشون سوآل کردیم، شما چرا حرف نمی‌زنید؟
سرش را بلند کرد گفت: همه‌تون اشتباه می‌کنید! رئیس‌جمهور ایران، شهردار تهران است!
ما با تعجّب به همدیگر نگاه کردیم و درحالی که سعی می‌کردیم بابت این گاف بزرگ سفیر انگلیس جلوی خنده خود را بگیریم به او گفتیم: او که ثبت نام نکرده؟
گفت: خب ثبت نام می‌کند.
خواستم این خبر را به تو بدهم...
چند روز بعد قبل از این که مرحلۀ دوم انجام شود، زواوی[سفیر فلسطین] آمد، گفت:

دیشب جلسه تشکیل شد، قبل از این که وارد بحث شویم، به سفیر انگلیس گفتیم:

احمدی‌نژاد ثبت نام کرد و جزو دو نفر دور دوم شد، اما رأی آقای هاشمی بیشتر است؟
گفت "همان که اول گفتم، رئیس جمهور ایران، شهردار تهران است!
پس از این (ص ۲۲۱)، مصاحبه‌گر به رغم سخنان رفیق‌دوست، نقل قولی را از آقای مصباح یزدی می‌آورد:
دیشب یکی از دوستان حاضر در جلسه نقل کرد که قبل از برگزاری مرحلۀ اول انتخابات، محضر یکی از علمای اهواز رسیدم. ایشان گفته بود شب بیست و سوم ماه رمضان در حال احیا، پیش از نیمه شب به خواب می‌رود. در خواب به او ندا می‌شود که بلند شو برای احمدی‌نژاد دعا کن!
وجود نورانی دارند، برای احمدی‌نژاد دعا می‌کنند. می‌گوید:

من حتی اسم احمدی‌نژاد را هم نشنیده بودم...!
و رفیق‌دوست پاسخ می‌دهد:
حالا شما، هم حرف مرا بنویسید، هم حرف ایشان را، حرف من خوابی نیست، در بیداری است (خنده).
در تکمله، رفیق‌دوست به نکتۀ دیگری نیز در ص ۲۳۳ اشاره می‌کند:
با آمدن آقای احمدی‌نژاد در ریاست جمهوری، قیمت نفت یک‌باره از حدود ۴۰ دلار به حدود ۱۴۰ دلار رسید، بعد از رفتن ایشان، یک مرتبه به ۲۰ دلار سقوط کرد!
بنده متوجّه نشدم چرا؟... درآمد نفتی در این ۸ سال [دورۀ احمدی‌نژاد] بیشتر از ۱۰۰سال فروش نفت ایران است... آقای احمدی نژاد با این ۷۰۰میلیارد دلار چه کرد؟ مشکوک می‌دانم... این را تصادفی نمی‌دانم. نسبت به این موضوع بدبین هستم.
وقتی رفیق‌دوست که از ارکان انقلاب هست صراحتاَ می‌گوید که آن ۷۰۰ میلیارد دلار سر از خزانۀ بریتانیای کبیر درآورده است باید به حال این مملکت گریست...
این عدد عظیم و باورنکردنی ( ۷۰۰ میلیارد دلاری) فقط یک برش از دوران صدرات احمدی نژاد بود.!
شما تصوُّر کنید در طول ۴۴ سال چه برسر منابع و ثروت این مملکت آمده است..😔
بی دلیل نیست که بالای ۸۰ درصد مردم ایران زیر خطِّ فقر زندگی می‌کنند...
منبع :
برای تاریخ می‌گویم/ خاطرات محسن رفیق‌دوست/ جلد سوم/ ۱۳۹۹/انتشارات سورۀ مهر#

*سیاست در ایران آخر و عاقبت ندارد،

به روایت وقایع تاریخی:*

۱ -از شش وزیر اعظم غزنویان، چهار تن اعدام شدند و اموالشان مصادره گردید، پنجمی به زندان افتاد و اموالش نیز مصادره شد و ششمی به نحو معجزه آسایی توانست متواری شود. (که مشهورترین آن‌ها، حسنک وزیر یا حسن بن محمد میکالی، آخرین وزیر سلطان محمود غزنوی بود که به دستور مسعود غزنوی و به فتوای خلیفهٔ بغداد، تحت عنوان قرمطی یا اسماعیلی، در ۲۴ بهمن ۴۱۰ خورشیدی، به دار آویخته شد.)

۲ -در دوران سلجوقیان، جمعاً یازده وزیر به قتل رسیدند. (عمر متوسِط صدارت هر وزیر قبل از آن که سر از تنش جدا شود حدود چهار سال بود.)

۳ -در دورۀ ایلخانان، به استئنای یک تن، تمامی وزرا به قتل رسیدند. (که مشهورترین آن‌ها رشیدالدین فضل‌الله بود که بدنش را دو نیم کردند و سرش را در خیابان‌های تبریز گرداندند.)

۴ - پایان پادشاهی شاهان قاجار و پهلوی:
*آغامحمّدخان*: ترور
*فتحعلی‌شاه*: مرگ طبیعی در کاخ شاهی
*محمّدشاه*: مرگ طبیعی در کاخ شاهی
*ناصر‌الدّین‌شاه*: ترور
*مظفّرالدّین‌شاه*: مرگ طبیعی در کاخ شاهی
*محمّدعلی شاه*: عزل از سلطنت و مرگ در تبعید
*احمد شاه*: عزل از سلطنت و مرگ در تبعید
*رضا شاه*: استعفا از سلطنت و مرگ در تبعید
*محمّدرضا شاه*: عزل از سلطنت و مرگ در تبعید

وزرای قاجار قبل از مشروطه، هرچه مقتدرتر، سرنوشتشان شوم‌تر:
*ابراهیم کلانتر* (وزیر مقتدر و بانفوذ فتحعلی شاه) ابتدا زبانش را بریدند، سپس او. ا در دیگ آب‌جوش انداختند.
*قائم مقام فراهانی* ۶ روز در باغ نگارستان گرسنگی داده شد و سپس با فروکردن دستمال در گلو، خفّه گردید.
*میرزا محمّدخان سپهسالار* با قهوه قجری مسموم شد.
*میرزاتقی‌خان امیرکبیر* در حمّام فین کاشان رگ زده شد.
*امین‌السّلطان* (صدراعظم ۳ پادشاه قاجار)، توسُّط یک مشروطه‌خواه ترور شد.

۵ -اکثر نخست وزیران مشهور و موثّر سلسله پهلوی نیز با ترور و اعدام و زندان کارشان پایان یافت:
*عبدالحسین هژیر*: ترور توسّط فداییان اسلام.
*حاجعلی رزم‌آرا*: ترور توسّط فداییان اسلام.
*محمّد مصدّق*: مرگ در حصر خانگی.
*حسنعلی منصور*: ترور توسّط هیأت مؤتلفه اسلامی
*امیرعباس هویدا*: زندان توسّط محمد رضا پهلوی و اعدام توسّط جمهوری اسلامی
*شاپور بختیار*: عزل از نخست‌وزیری و ترور در تبعید

وضعیّت روسای جمهور و نخست وزیران جمهوری اسلامی:
*مهدی بازرگان*: ردّ صلاحیت و بایکوت
*ابوالحسن بنی‌صدر*: عزل و فرار از کشور
*محمّدجواد باهنر*: ترور
*محمّدعلی رجایی*: ترور
*میرحسین موسوی*: حصر خانگی
*اکبر هاشمی رفسنجانی*: بایکوت، ردِّ صلاحیت و مرگ مشکوک
*محمّد خاتمی*: ممنوع‌التّصویری و بایکوت
*محمود احمدی‌نژاد*: ردِّ صلاحیت و بایکوت
*حسن روحانی*: ردّ صلاحیت و بایکوت
*ابراهیم رئيسی*: مرگ در اثر سقوط مشکوک هلیکوپتر

پی نوشت:
تلخی عاقبت حاکمان، قدمتی به درازای تاریخ دارد.

به این شعر حافظ توجّه کنید:
*شکوهِ تاجِ سلطانی که بیمِ جان در او درج است*
*کلاهی دلکش است اما، به تَرکِ سر نمی‌ارزد*

....کاین "دولت وُ مُلک" می‌رود دست به دست!!

🍁🍃
درویشی مجرّد به گوشه‌ای نشسته بود. پادشاهی بر او بگذشت. درویش از آنجا که فَراغِ مُلکِ قناعت است، سر بر نیاورد و التفات نکرد! سلطان از آنجا که سَطْوَتِ سلطنت است، برنجید و گفت:

این "طایفهٔ خرقه‌پوشان" امثالِ حیوان‌اند و اهلیّت و آدمیّت ندارند!

وزیر نزدیکش آمد و گفت: ای جوانمرد! سلطانِ رویِ زمین بر تو گذر کرد، چرا خدمتی نکردی و شرطِ ادب به جای نیاوردی؟!

گفت: سلطان را بگوی: توقّعِ خدمت از کسی دار که توقّعِ نعمت از تو دارد ... و دیگر بدان که ملوک از بهرِ پاسِ رعیّت‌اند نه رعیّت از بهرِ طاعتِ ملوک!!!
مَلِک را گفتِ درویش استوار آمد... گفت: از من تمنّا بکن!

گفت: *آن همی‌خواهم که دگرباره زحمت من ندهی!*...

گفت: مرا پندی بده!. گفت:
*دریاب کنون که نعمتت هست به‌دست،*
*کاین "دولت وُ مُلک" می‌رود دست به دست!!!*
از گلستان سعدی

اد!🙏🌴🌹*

*سرمای سیبری؛ وقتی ایدئولوژی از قطار جا می‌ماند*
~
*✍️ محسن وثوقی :*

*در فیلم نفرت (۱۹۹۵) ساختهٔ متیو کاسوویتز، صحنه‌ای کوتاه اما تعیین‌کننده وجود دارد. پیرمردی برای سه جوان معترض داستانی تعریف می‌کند که بیش از آن که شوخی باشد، هشدار است.*
*دو زندانی را با قطارهای حمل احشام به اردوگاه‌های سیبری می‌برند. دستشویی در قطار ممنوع است. یکی از آن‌ها، به‌دلیل شرم و پایبندی افراطی به قواعد شخصی، هنگام توقُّف قطار دور می شود. قطار حرکت می‌کند. او می‌دود، شلوارش می‌افتد و ناچار می‌شود انتخاب کند. شلوار یا قطار، شلوار را انتخاب می‌کند و در سرمای سیبری می‌میرد."*
*این داستان دربارۀ بدشانسی نیست؛ درباره ناتوانی در تصمیم‌گیری به‌موقع است.*
*در این استعاره ، شلوار یعنی ایدئولوژی مقدّس‌شده، باورهای غیرقابل مذاکره، شعارهای انقلابیِ منجمد، و ترس از بازنگری.*
*قطار یعنی تاریخ، توسعه، علم، اقتصاد جهانی، سرمایه، فناوری و نظم واقعی جهان مسئله اینجاست که این دو همیشه با هم جمع نمی‌شوند. جهان مدرن، برخلاف تصوُّر ایدئولوگ‌ها، نه صبر می‌کند و نه توضیح می‌دهد. حرکت می‌کند؛ با ما و یابدون ما خطای مزمن ما دقیقاً همین بوده است.*
*خواستیم هم پرچم تقابل دائمی را بالا نگه داریم، هم از مزایای نظم جهانی استفاده کنیم. هم نیروهای توانمندِ غیرخودی را حذف کردیم، هم از کمبود مدیر و نخبگان نالیدیم. هم به جهان اعلام دشمنی کردیم، هم انتظار داشتیم درهای سرمایه، فناوری و بازار به رویمان باز بماند.*
*این یک توهُّم بود و هزینه‌اش را پرداخت کرده‌ایم. هیچ قدرتی در جهان، دشمنِ اعلامی خود را توسعه نمی‌دهد. هیچ نظمی، معترض دائمی‌اش را شریک پیشرفت نمی‌کند و هیچ قطاری، برای کسی که هنوز درگیر نگه‌داشتن شلوار است، توقُّف نمی‌کند. سرمای سیبری امروز، دیگر اردوگاه کار نیست؛ انزوای اقتصادی است، فرسایش اجتماعی است، فرار مغزهاست، سقوط سرمایه اجتماعی است و مهم‌تر از همه از دست رفتن زمان است مشکل ما فقط تحریم یا دشمن خارجی نیست؛ مشکل، اصرار بر نرسیدن به قطار با افتخار ایدئولوژیک است.*
*تاریخ با کسی دشمنی شخصی ندارد. فقط از کنار آن‌هایی که انتخاب نمی‌کنند، عبور می‌کند. قطار پیشرفت مدّت‌هاست حرکت کرده است. ما هنوز ایستاده‌ایم و با غرور، شلوارمان را نگه داشته‌ایم.*

نطق ابوبکر و عمر در آغاز خلافت

ابوبکر در آغاز خلافت یک پلّه پایین‌تر از پیامبر نشست و پس از حمد خدا گفت:

من اکنون با این که بهتر از شما نیستم،بر شما حکومت یافتم. پس اگر راست بودم،مرا پیروی نمایید و اگر کج شدم،راستم کنید. نمی‌گویم از شما برترم،لیکن در کشیدن این بار بر شما برتری دارم.

(تاریخ یعقوبی،ج 2،ص2)

عمر نیز یک پلّه پایین‌تر از ابوبکر نشست و گفت:

من جز مردی از شما نیستم و اگر ناخوش نمی‌داشتم که فرمودۀجانشین پیامبر خدا را رد کنم،امر شما را بر عهده نمی‌گرفتم.

(همان،ص20)

#طنزسیاهنمایی.958

فرق رژیم جمهوری با سلطنتی

گفت: فرق رژیم جمهوری با سلطنتی چیست؟

گفتم: در رژیم‎های سلطنتی فقط ارادۀ پادشاه حاکم است،ولی در رژیم‎های جمهوری این اراده و

آرمان جمهور مردم است که سرنوشت کشور را تعیین می‎کند و مردم با آرای خود کسی را به عنوان

رئیس جمهور برای می‎گزینند تا مطالبات مردم را به اجرا درآورد.

گفت: پس چرا آقای دکتر صادق زیباکلام می‌گوید: پزشکیان که سهل است؛ پدر جدِّ پزشکیان هم نمی‌تواند جلوی این بودجه‌ها را بگیرد. برای این که نهادهایی که این بودجه‌ها را می‌گیرند، خیلی خیلی قدرتمندتر از پزشکیان هستند!

گفتم: مگر این نهادها چقدر بودجه می‌گیرند؟

گفت: بودجۀ دانشگاه تهران نزدیک ۶۵۰۰ میلیارد تومان و بودجه سازمان محیط زیست حدود 8.000 میلیارد تومان است. یعنی مجموع بودجۀ این دو نهاد حدود 14.000 میلیارد تومان است، در حالی که بودجه 64.000 میلیارد تومانی نهادهای مذهبی تنها برای تبلیغ و هدایت مردم صرف می‌شود.

سوال این است که این مجمع جهانی اهل بیت، مجمع تقریب مذاهب، دفتر تبلیغات اسلامی، شورای عالی حوزه‌های علمیّه، موسّسۀ امام خمینی و دیگر نهادها با این بودجه چه کاری برای جذب نسل‌های جدید انجام داده‌اند؟ صداوسیما با بودجه 30.000 میلیارد تومانی چه کرده است تا جوانان و مردم را به اسلام، خدا و پیغمبر نزدیک کند؟

گفتم: بله،تفاوت بودجۀ این نهادهای مذهبی با بودجۀ دانشگاه خیلی زیاد است و حتماً باید تعدیل شود. چرا آقای رئیس جمهور دراین باره اقدامی نمی‌کنند؟

گفت: مگر نشنیدی به نظر آقای زیباکلام پدرجدِّ آقای دکتر پزشکیان یعنی آقای رئیس جمهور هم نمی‌تواند کاری بکند! تو حالا هی شعار بده و رجز بخوان که در نظام جمهوری برایند ارادۀ مردم در وجود رئیس جمهور تبلور می‌یابد!

گفتم: البتّه وظیفۀ گسترش و تعمیق باورهای مذهبی و نهادینه‌کردن فرهنگ نماز و سایر عبادات بر عهدۀ صداوسیما و سایر نهادهای مذهبی است.

گفت: حالا تو خیال می‌کنی این نهادها در انجام وظیفۀ خود چقدر موفّق شده‌اند؟

یکی از افراد تربیت‌یافتۀ این نظام تبلیغی دعا می‌کرد:

ﺧﺪﺍﯾﺎ! ما را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﻤﺎﺯ ﺟﻤﺎﻋﺖ‌ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﻣﺪﺭﺳﻪ می‌خواندیم ببخش!
چون هم وضو نداشتیم و هم اجباری بود و هم الکی پیس‌پیس می‌کردیم!

گویند پدری در وصیّت‌نامه‌اش برای فرزندان نوشته بود:

من نماز قضا ندارم؛چون همه را با اجبار رئیس اداره خوانده‌ام! فقط تا می‌توانید وضو بگیرید!چون همۀ نمازهایم بی‌وضو بود!!

گفتم: باز هم #سیاهنمایی کردی؟

#شفیعی_مطهر

ایثارگری قهرمانِ جهان و رکورددارِ شنایِ زیرِ آب

«شاواراش کاراپتیان» (Shavarsh Karapetyan)، قهرمانِ جهان و رکورددارِ شنایِ زیرِ آب، در حالِ دویدن در کنارِ دریاچه‌یِ ایروان بود که ناگهان صدایِ مهیبی شنید. یک اتوبوسِ برقی با ۹۲ مسافر از جاده منحرف شد و به اعماقِ دریاچه‌یِ یخ‌زده و پُر از لجن سقوط کرد.
‌
شاواراش بدونِ ثانیه‌ای تردید، خودش را به آبِ کثیف و منجمد انداخت. او به عمقِ ۱۰ متری رفت، با پاهایش شیشه‌یِ اتوبوس را در تاریکیِ مطلق خُرد کرد و شروع به بیرون کشیدنِ آدم‌ها کرد...
‌
🔺او ۳۰ بار به آن عمقِ وحشتناک شیرجه زد. در آبی که دیدِ آن صفر بود، با دست‌هایِ بریده و خونی، ۴۶ نفر را از آن گورِ دسته‌جمعی بیرون کشید (که ۲۰ نفر از آن‌ها زنده ماندند).
‌
⚠️ اما بهایِ این فداکاری برایِ خودش ویرانگر بود....
شیشه‌ها پاهایِ او را تکّه‌تکّه کرده بودند. او به دلیلِ سرمایِ شدید و عفونتِ خون، همان‌جا در ساحل از هوش رفت. شاواراش ۴۵ روزِ تمام در کُما بود. وقتی بیدار شد، ریه‌هایش برایِ همیشه آسیب دیده بودند. رویایِ المپیک، مدال‌هایِ جهانی و آینده‌یِ ورزشی‌اش برایِ همیشه نابود شد.
‌
🇷🇺 سال‌ها گذشت. جهان او را فراموش کرد. شاواراش به مسکو رفت و برایِ گذرانِ زندگی، یک مغازه‌یِ کوچکِ کفاشی باز کرد و در گمنامیِ مطلق مشغولِ تعمیرِ کفشِ آدم‌ها شد... بله، زندگی همیشه مهربان نیست...
‌
دهه‌ها بعد، یک خبرنگار که او را پیدا کرده بود، از او پرسید:

«تو تمامِ زندگی، شهرت و سلامتی‌ات را در آن دریاچه از دست دادی. وحشتناک‌ترین بخشِ آن روز برایِ تو چه بود؟»
‌
پاسخِ شاواراش، یکی از تکان‌دهنده‌ترین جملاتِ تاریخِ بشریت است. مردی که جانِ ۲۰ انسان را نجات داده بود، با چشمانی پُر از اشک گفت:
💬 «در آن تاریکیِ مطلق، من یک بار اشتباه کردم. دستم به چیزی خورد، فکر کردم یک انسان است. با تمامِ توانم آن را به سطحِ آب آوردم، اما وقتی رویِ آب رسیدم دیدم یک "صندلیِ چرمیِ اتوبوس" است... من ثانیه‌هایِ حیاتی‌ام را برایِ یک تکه چرم هدر دادم. می‌توانستم با آن زمان، یک نفرِ دیگر را نجات دهم. آن صندلیِ چرمی، هنوز هر شب در کابوس‌هایِ من است و هرگز خودم را نمی‌بخشم.»
‌
✳️ رفیقِ جان! دلیلِ این که امشب به سراغِ این کفّاشِ قهرمان رفتیم، همین بود.
‌
❗ ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که آدم‌ها برایِ انجامِ کوچک‌ترین وظایفشان، از زمین و زمان طلبکارند. اما در همین دنیا، انسان‌هایِ اصیلی وجود دارند که فراتر از توانشان می‌دَوند، از جانشان، خوابشان و روانشان مایه می‌گذارند، اما در نهایت، باز هم عذاب‌وجدان دارند که «چرا بهتر نبودم؟»
‌
روانِ انسان‌هایِ متعهّد و متخصّص، یک روانِ سنگین و پُردرد است. آن‌ها مدال‌هایشان را نمی‌شمارند؛ آن‌ها همیشه به «آن یک نفری که نتوانستند راضی کنند»، «آن پروژه‌ای که بی‌نقص نشد» و «آن خطایی که در تاریکی رخ داد» فکر می‌کنند....
‌
⚠️ درسِ شگرفِ شاواراش برایِ خلوتِ امشبِ ما این است:
تعهدِ واقعی، یک نشانِ افتخار رویِ سینه نیست؛ یک زخمِ پنهان در اعماقِ وجدان است. انسانِ اصیل، همیشه خودش را بدهکارِ کیفیت و انسانیت می‌داند.
‌
✅ اگر تو هم از آن دسته آدم‌هایی هستی که شب‌ها از خستگی به خواب می‌روی، اما باز هم ذهنت درگیرِ این است که:
✔️ «آیا امروز با فلان مشتری یا همکارم به اندازه‌یِ کافی باانصاف بودم؟»
✔️ «آیا فلان کارِ شرکت را با بالاترین استانداردی که می‌توانستم تحویل دادم؟»
✔️ «آیا برایِ خانواده‌ام کم نگذاشته‌ام؟»
بدان که تو بیمار نیستی؛ تو فقط به بیماریِ نادرِ «شرافت و وجدانِ بیدار» مبتلایی.
‌
✍️ می‌بینی؟ جهان به آدم‌هایِ بی‌خیال پاداش می‌دهد، اما رویِ شانه‌هایِ زخمیِ آدم‌هایِ متعهّد می‌چرخد...
‌
بابتِ آن صندلی‌هایِ چرمی که اشتباهی بالا کشیدی، خودت را ببخش. تو در تاریکیِ این روزگار، تمامِ تلاشت را کرده‌ای. به دست‌هایِ خسته‌ات نگاه کن؛ آن‌ها جانِ چیزهایِ ارزشمندِ زیادی را نجات داده‌اند.
‌
⏳ امشب، بارِ سنگینِ کمال‌گرایی و عذاب‌وجدان را زمین بگذار. تو فراتر از وظیفه‌ات شیرجه زده‌ای. آسوده بخواب،همکار عزیز آموزشی و پرورشی من،آسوده بخواب...🌱

🔴📚از تاریخ بیاموزیم!

رفتار عبرت‌آموز امپراتور چین با اسکندر مقدونی

وقتی اسکندر مقدونی به چین رسید، در محل فرماندهی لشکر، شبانه با سردارانش مشغول گفتگو پیرامون نقشه و برنامه جنگ بود که دربان آمد و گفت:
فرستاده پادشاه چین بر در است و اجازه ورود می‌خواهد، او را به درون آوردند.
بایستاد و گفت:
چیزی که برای گفتن آن آمده‌ام برنمی‌تابد که دیگری نیز بشنود. اسکندر حاضران را مرخّص کرد و گفت:
بگو هر چه می‌خواهی.
گفت: من امپراتور چین هستم، نه فرستاده‌ او و برای گفتگو و صلح آمده‌ام.
اسکندر با تعجُّب گفت:
چه شد که از جان باک نداشتی و به نزد من آمدی؟
گفت: چون می‌دانم از کشتن من بهره‌ای نخواهی برد.
اسکندر دانست که مردی با خِرد است.
پس گفت:
باج سه سال چین را می‌خواهم تا بروم.
گفت: اگر بپذیرم، مردم مرا می‌کشند که چنین ثروتی به تو داده‌ام.
اسکندر گفت:
اگر باج یک ساله بستانم چه شود؟
گفت: بهتر باشد و گشایش بیشتر. پذیرفت و رفت.

بامداد که شد سپاهی گران از چینیان گرداگرد سپاه اسکندر را گرفته و محاصره کرده بود. چنان که اسکندر و سپاهش از محاصره و نابودی ترسیدند.
اسکندر به ملاقات امپراتور چین رفت و گفت:
دیشب قول دادی و امروز نیرنگ زدی؟
امپراتور گفت: نه، من بر سرِ قولم هستم! این سپاه را آوردم تا بدانی که اگر با تو از درِ صلح درآمدم، از ناتوانی نبود. هراس جنگ و بیم ویرانی سرزمینم حتّی در صورت پیروزی را داشتم.
اسکندر را خوش آمد و گفت: مرد باخردی چون تو ،هرگز خوار نشود و باج نيز نپردازد.
از گرفتن باج درگذشتم و می‌روم.
امپراتوری چین گفت: زیان نخواهی دید.
اسکندر از چین بازگشت. امپراتور چین دو برابر آنچه گفته بود برای اسکندر فرستاد.

با تدبیر امپراتور، چین تنها سرزمینی بود که از هجوم اسکندر ویران نشد. زیرا فرمانروای چین تا دیر نشده با آن جهانگشای مغربی وارد مذاکره شد.

جنگ، شکستِ انسان پیش از میدان نبرد است. وظیفه‌ی یک حاکم دانا و با لیاقت، افروختن آتش نیست؛ نگه‌داشتن چراغی‌ست که نگذارد انسان‌ها و سرزمینش نابود شوند و قدرت یک حاکم در پیروزی در جنگ‌ها نیست. قدرت، آن‌جا معنا دارد که ویرانی را متوقف کند و جنگ زمانی آغاز می‌شود که قدرت جای مسئولیت می‌نشیند و وظیفه‌ی حاکمی شایسته، حفظ و آبادانی یک سرزمین است، نه اثباتِ قدرت و غرور.

آن‌که می‌تواند جنگ را متوقّف کند و نمی‌کند، در ویرانی شریک است حتّی اگر خود ویرانگر نباشد.

#طنزسیاهنمایی. 957

گردو خاک الکی یا سرکیسه‌کردن پولکی؟!
👇👇👇👇👇
گفت: شرکت توزیع برق می‌خواهد ما را سرکیسه کند! نرخ الگوی مصرف را گذاشته؛ ۲۰۰ کیلو وات برق در ماه!!!

گفتم: خب،کار خوبی کرده‌اند. باید برای صرفه‌جویی نرخ اُلگویی تعیین کنند.

گفت: خب ،آدم ناحسابی! آدم نُخبه! مصرف فقط یک یخچال فریزر در ماه بیشتر از ۲۰۰ کیلو وات است!

گفتم: لابد مصرف یک ماه خانۀ خود را ملاک و معیار گرفته و برای جامعه الگوی مصرف تعیین کرده‌اند!

گفت: تو کجای کاری؟ مصرف برق خانۀ خودشان که مجّانی است !

لابد انتظار مسئولان این است که شبمان را با یک لامپ ۲۰ وات روشن کنیم و یخدان یونولیتی داشته باشیم و بادبزنی در دست بگیریم! اگر مسئولان دنبال بهانه می‌گردند تا دستشان را در جیب مردم کرده و همۀ کمبودها را از جیب ما جبران کنند،راست و مستقیم منظورشان را بگویند! دیگر چرا گرد و خاک الکی برپامی‌کنند؟!

گفتم: گردو خاک الکی یعنی چه؟!

گفت: می‌گویند یک روز صبح که حیوانات ساکن در کشتی نوح بیدار شدند، گرگ رو کرد به گوسفند و گفت:
امروز خیلی گرد و خاک می‌کنی! می‌خواهم بخورمت!
گوسفند گفت: عمو، انگار وسط آبیم ها! همه جا خیس است. گرد و خاک کجا بود؟اگر می‌خواهی مرا بخوری، بیا بخورم! چرا بهانۀ الکی می‌گیری؟

گفتم: باز هم #سیاهنمایی کردی؟!

#شفیعی_مطهر

☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸

برای دستیابی به دانلود رایگان کتاب‌ها و دیگر آثار این قلم در

کانال گزین‌گویه‌های مطهر،لطفا روی لینک زیر کلیک فرمایید.

https://t.me/nedayemotahar

🔵بر سر در یک حمام نوشتند:
برای حفظ شئونات اخلاقی از پذیرش دانشمندان و فلاسفه معذوریم!

روزی که ارشمیدس به حمّام رفت، لابد چرک بود. امّا به جای این که کیسه بکشد شروع به بازی و غوطه‌خوردن در آب کرد. پایین می‌رفت و بالا می‌آمد، باز پایین می‌رفت و بالا می‌آمد، خیلی آرام، یک بار دیگر که پایین رفت یک‌هو از آب بیرون جست. فریاد کشید: یافتم، یافتم...

کسانی که حمّام نرفته‌اند نمی‌دانند که فریاد در حمّام چه انعکاس پرابّهت و چندباره‌ای دارد. پژواک صدا در خود صدا می‌پیچد و باز ارشمیدس انگار که «مویش» را می‌کشند از ته دل فریاد می‌زد: یافتم، یافتم...

اولین گمان این بود که ارشمیدس سنگ پا پیدا کرده است، اما تا آن روز کسی برای سنگ پا این طور نعره نکشیده بود. آن‌هایی که به ارشمیدس نزدیک‌تر بودند بی‌اختیار ذهن‌شان به ثروت و جواهری رفت که ارشمیدس از روی خوش‌شانسی و اتّفاق آن را پیدا کرده است که فریاد در فریاد ارشمیدس انداختند: مال ماست، مال ماست...

امّا ارشمیدس بی‌اعتنا به همه‌چیز و همه‌کس و حتی لباس‌هایش، از سر شوق، لخت مادرزاد از حمّام بیرون زد.

صاحب حمّام فقط یک فریاد کوتاه داشت: پس پول حمّام چی؟

بعد یک‌هو مثل تیر از ذهنش گذشت که ارشمیدس چیز باارزشی یافته و فریاد‌زنان به دنبالش افتاد:

مال من است، مال من است!

حمّامی پس از این که دویست، سیصد متر به دنبال ارشمیدس دوید، دیگر کاملاً باورش شد که ارشمیدس چیز باارزشی پیدا کرده و حالا فریاد می‌زد: دزد، دزد، بگیریدش...

وقتی ارشمیدس از کنار بازار شهر گذشت جمعیّتی که از پی‌اش می‌دوید به هجده نفر رسید، در حالی که ارشمیدس همچنان فریاد می‌زد: یافتم، یافتم...

شمع‌فروشان و نعل‌بندان و خلاصه کاسب‌کارها از کسانی که به دنبال ارشمیدس بودند می‌پرسیدند: «مگر چه شده است؟» و آن‌ها جواب می‌دادند: «یافتش، یافتش» و همین‌طور از پی ارشمیدس می‌دویدند.

پیرزنی گفت: چه بی‌حیاست این مرد!

لاتی به محض این که ارشمیدس را آن‌طور لخت مادرزاد دید گفت:

این چی‌چی پیدا کرده که باید حتماً لخت باشه تا نشون بده؟!

در سرکوی سگ‌بازها، آنجا که «کلبی»‌ها جمع می‌شدند، بالاخره جلوی ارشمیدس را گرفتند. لنگی به دور تنش پیچیدند، پیرمردی نفس‌نفس‌زنان از راه رسید:

من هفته قبل در حمام انگشتر طلایم را گم کردم، زنم شاهد است!

حمّامی هم رسید: منطقاً آنچه در حمّام است، مال حمّامی است.

یکی از سوفسطائیان خواست با این نظر مخالفت کند که مأمور دولت آمد:

حرف بی‌حرف! این چیزها مال دولت است.

مرد میانسالی از جمعیت گفت: قربان هنوز معلوم نیست چی‌چی هست.

مأمور خود را از تک و تا نینداخت: پس زودتر معلوم کنید تا بفهمیم صاحب چه چیزی هستیم!

امّا ارشمیدس که غافل از دور و برش بود همین‌طور داد و فریاد می‌کرد: یافتم، یافتم، یافتم...

جمعیّت که هر دم بیشتر می‌شد و کلافه بود دسته‌جمعی فریاد زدند: آخه بگو چی ‌یافتی؟

ارشمیدس با همان شور و حرارت فریاد کرد:

هر جسمی که در آب فرورود به اندازۀ وزن مایع هم‌حجمش سبک می‌شود.

مردم گفتند: چی‌، چی گفتی؟

ارشمیدس که از دقّت و توجّه مردم نسبت به مسائل علمی شوق‌زده شده بود شمرده گفت:

دقّت کنید، ‌هر جسمی که در آب فرورود به اندازۀ وزن مایع هم‌حجمش سبک می‌شود.

همگی با هم گفتند: «این مردک خر چه می‌گوید، دیوانه است»

و از دورش پراکنده شدند و ارشمیدس از دور صدای مردی را شنید که می‌گفت:

«هر جسمی که در آب فرورود به اندازۀ ارشمیدس دیوانه نمی‌شود»

و صدای خنده مردم بلند شد.

فردای آن روز به سردر حمام یک تابلوی کوچک نصب شد که روی آن با خط خوش یونانی نوشته شده بود:

برای حفظ شئونات اخلاقی از پذیرش دانشمندان و فلاسفه معذوریم!

از کتاب «مو، لای درز فلسفه»/اردلان عطارپور

‌‌─┅─═ ⚙️ ═─┅─
Join→🆔 http://t.me/sanatir

🌐کانال #مدیران‌صنعت

ارزش هدایت یک بندۀ گریزپا

داود پیغمبر عزلت اختیار کردی و پیوسته در کوه و بیابان تنها طواف کردی و گوشه‌ای گرفتی. از حضرت آفریدگار پیام رسید که:
ای داود، چرا تنها روی و تنها نشینی؟
و خودش داناتر از او بود.گفت:
خداوندا،در یاد تو و مهر تو خلق را دشمن می‌دارم و با ایشان زیستن نتوانم!
خداوند فرمود:
ای داود، به‌ سوی مردم بازگرد که اگر یک بندۀ گریزپا به جانب ما رهبری کنی،تو را در شمار مجاهدین راه حق آورم.
( تفسیر ادبی و عرفانی کشف الاسرار خواجه عبدالله انصاری )

****************

سفر تبلیغی پیامبر به طائف یک ماه طول کشید. در آن سفر تنها یک نفر مسلمان شد! و در نهایت پیامبر را با سنگ‌باران بدرقه کردند!

*🔴 یک خاطره؛ یک مقایسه!

عبدالعلی بازرگان می‌گفت، وقتی پدرش مهندس مهدی بازرگان در رژیم گذشته به ۵ سال زندان محکوم شد، پدرش عباسقلی‌آقا تجارتی در دومین ماه زندانی فوت کرد. من صرفاً برای این که پدرم مهندس از مرگ پدر باخبر باشد به زندان رفتم و به افسر نگهبان گفتم:

می‌خواهم این خبر را به پدر بدهم…

سروان خیلی متأثّر شد و گفت:

اجازه بده بروم و برای دفن پدرش از سرهنگ مرخّصی بگیرم.

پس از کمی معطّلی، عصبانی بودم که دیدم افسر نگهبان یک چای برایم آورد و گفت:

صبر کن، سرهنگ در تلاش است برای مهندس جهت شرکت در مراسم پدرش مرخّصی بگیرد…

بالاخره پدر را به مرخّصی فرستادند… سوم گذشت، هفتم گذشت، حتّی تا چهلم از مأموران شهربانی خبری نشد!

پدر گفت: آن‌ها بزرگواری کردند، بگذار من خودم بروم و خودم را معرّفی کنم…

ما به اتّفاق به زندان رفتیم. همان افسر نگهبان بود. مجدّداً به من و پدر تسلیت گفت، آن‌گاه ادامه داد: مقامات بالا گفته‌اند چون آقای مهندس بازرگان متألّم است، فعلاً نیاز نیست به زندان برگردد!

ما هم بیرون آمدیم و دیگر پدر به زندان برنگشت و آن‌ها هم به دنبالش نیامدند!…

به یاد جناب مهندس میرحسین موسوی و مرگ پدرش افتادم. چه دردناک بود که حتّی اجازه ندادند در خاک‌سپاری پدرش هم شرکت کند!
پ.ن: رژیم شاه لابد اشتباه می‌کرده!*

*کانال گاه‌نوشت

@kaleme

#طنزسیاهنمایی. 956

اکسیژن دموکراسی چیست؟

گفت: در دنیای معاصر، «آزادی اطّلاعات» به عنوان لازمۀ دموکراسی مشارکتی شناخته شده و به دلیل کارکردهای مفیدش، به «اکسیژن دموکراسی» موسوم شده است. زیرا اگر مردم ندانند که در جامعۀ آن‌ها چه می‌گذرد و اگر اعمال حاکمان و مدیران جامعه از آن‌ها پنهان باشد، در این صورت چگونه خواهند توانست در ادارۀ امور جامعه نقش ایفا کرده و سهم مهمّی داشته باشند؟

گفتم: بله،امروز استثنائاً حق با توست!این حرف تو حسابی است. مگر کسی با این حقوق مسلّم شهروندان جامعه مخالف است؟

گفت: اگر این حرف درست است،تو چه توجیهی دربارۀ فیلترینگ در فضای مجازی داری؟ مگر کسانی که جریان آزاد اطّلاعات را با داشتن خطِّ سفید برای خود عین حق می‌دانند،ولی همین حق را با تایید فیلترینگ از هموطنان خود دریغ می‌دارند؟ این عین تبعیض نیست؟

گفتم: با تو چه‌کنم که امروز استثنائاً حرف‌های حسابی می‌زنی؟!

گفت: زمانی وزیر محترم ارتباطات توئیت زده بود و از مخاطبانش خواسته بود که به این پرسش،پاسخ دهند:
اگر امام حسین(ع) در زمان ما بود با #اینترنت چکار می‌کرد؟

از میان پاسخ‌های داده شده یکی از پاسخ‌ها خیلی جالب بود و آن این که یکی از کاربران گفته بود:

🗣 امام حسین را نمی‌دانم، ولی اگر یزید بود اینترنت را قطع می‌کرد تا مردم نفهمند در کربلا چه گذشت.

گفتم: باز هم #سیاهنمایی کردی؟!

#شفیعی_مطهر

🌿...نظری گر بربایی، دلت از کف برباید

گر مرا هیچ نباشد، نه به دنیا نه به عقبی
چون تو دارم، همه دارم، دگرم هیچ نباید

چشمِ عاشق نتوان دوخت که معشوق نبیند
پایِ بلبل نتوان بست، که بر گل نسراید

سعدیا دیدنِ زیبا نه حرامست، ولیکن
نظری گر بربایی، دلت از کف برباید

#سعدی
✨✨❤️✨✨

برجای دیگران نشستن یعنی چه ؟

شگرد زنده‌یاد دکتر مصدق برای محکومیت اگلستان

#یک_دقیقه_مطالعه 📚

می‌گویند زمانی که قرار بود دادگاه لاهه برای رسیدگی به دعاوی انگلیس در ماجرای ملّی‌شدن صنعت نفت تشکیل شود ، دکتر مصدّق با هیات همراه زودتر از موقع به محل رفت . در حالی که پیشاپیش جای نشستن همۀ شرکت‌کنندگان تعیین شده بود ، دکتر مصدّق رفت و به نمایندگی هیات ایران روی صندلی نمایندۀ انگلستان نشست .

قبل از شروع جلسه ، یکی دو بار به دکتر مصدّق گفتند که اینجا برای نمایندۀ هیات انگلیسی در نظر گرفته شده و جای شما آن جاست، اما پیرمرد توجّهی نکرد و روی همان صندلی نشست!
جلسه داشت شروع می شد و نمایندۀ هیات انگلیس روبه‌روی دکتر مصدّق منتظر ایستاده بود تا بلکه بلند شود و روی صندلی خویش بنشیند ، امّا پیرمرد اصلاً نگاهش هم نمی‌کرد .
جلسه شروع شد و قاضی رسیدگی‌کننده به مصدّق رو کرد و گفت که شما جای نمایندۀ انگلستان نشسته‌اید، جای شما آن جاست .
کم‌کم ماجرا داشت پیچیده می‌شد و بیخ پیدا می‌کرد که مصدّق بالاخره به صدا در آمد و گفت :

شما فکر می‌کنید نمی‌دانیم صندلی ما کجاست و صندلی نمایندۀ هیات انگلیس کدام است؟

نه جناب رییس ، خوب می‌دانیم جایمان کدام است ..اما علّت این که چند دقیقه‌ای روی صندلی دوستان نشستم به خاطر این بود تا دوستان بدانند برجای دیگران نشستن یعنی چه ؟
او اضافه کرد که سال‌های سال است دولت انگلستان در سرزمین ما خیمه زده و کم‌کم یادشان رفته که جایشان این جا نیست و ایران سرزمین آبا و اجدادی ماست نه سرزمین آنان ...

سکوتی عمیق فضای دادگاه را احاطه کرده بود و دکتر مصدّق بعد از پایان سخنانش کمی سکوت کرد و آرام بلند شد و به روی صندلی خویش قرار گرفت.
با همین ابتکار و حرکت، عجیب بود که تا انتهای نشست، فضای جلسه تحت تاثیر مستقیم این رفتار پیرمرد قرار گرفته بود و در نهایت نیز انگلستان محکوم شد ...

📚 @Academic_Library

🔴📣 موسی (ع) و شبان...

⬅️👈 شعر طنز


«دید موسی یک شبانی را به راه
کو همی گفت ای خدا و ای اله»

تو کجایی تا بپیچم گوش تو
جِر دهم آن قیمتی تن‌پوش تو

روی بنزت خط کشم با خنجرم
بر در کاخت بکوبم با خرم

من نمی‌دانم چرا با ما لجی!
تا به کی آخر دورویی و کجی؟!

خشکسالی، زلزله، گرد و غبار،
این هم از وضع دلار و روزگار

پیش من یک عطسۀ بز بهتر است
از خدای ظالمی که کافر است

نامسلمان! این چه وضع زندگی ست؟!
غیر تو مسئول این اوضاع کیست؟!

سنگ زد سمت خدا در آسمان
گفت خواهر، مادرت، چیز و فلان

گفت موسی : وای استغفار کن
توبه از رفتار و این گفتار کن

کفر هم اندازه‌ای دارد؛ خلی؟!
کلّه‎ات پوک است، قطعاً منگلی

شد شبان ناراحت و فریاد زد
در بیابان هی دوید و داد زد

«وحی آمد سوی موسی از خدا
بندۀ ما را ز ما کردی جدا

تو برای وصل کردن آمدی
نی برای فصل کردن آمدی»

این شبان بینوا ایرانی است
کشورش در معرض ویرانی است

می‌رسد از هر طرف بحران و غم
من خودم هم توی کارش مانده‌ام

تا ببینم که چه پیش آید، برو
در بیاور از دلش، موسی! بدو!

«چون که موسی این خطاب از حق شنید
در بیابان در پی چوپان دوید

عاقبت دریافت او را و بدید
گفت مژده ده که دستوری رسید»

چون که در ایران به دنیا آمدی
بی‌مجازات است هر حرفی زدی

«هیچ آدابی و ترتیبی مجوی
هر چه می‌خواهد دل تنگت بگوی»

حسین گلچین- تیر 97

🤔🤔😜😜

[Forwarded from پیوند نگار]
‍ (http://robateman.000webhostapp.com/totg.php?id=208034&channel=peynegar

استاد غلامرضا ارژنگ از نویسندگان کتب درسی دستور و از پژوهشگران زبان و ادبیات فارسی و زادۀ قم، شعری انتقادی با عنوان ای شیخ دارد که خواندنی است:

اى شيخ!

غلامرضا ارژنگ

ديرى است كه در راهِ شَر افتاده‌اى اى شيخ!
در چاهِ شرارت به سر افتاده‌اى اى شيخ!

افروخته‌اى آتش صد فتنه به هر كوى
چون برق به هر خشك و تر افتاده‌اى اى شيخ!

چون رندِ سيه مست، سر از پا نشناسى
گويى به خُم باده درافتاده‌اى اى شيخ!

با شيوۀ منكَر، زِ پى نهى ز منكَر
با پير و جوان سخت درافتاده‌اى اى شيخ!

گوش فلك از نعرۀ تكبيرِ تو شد كر
امّا تو خود از عُجب، كَر افتاده‌اى اى شيخ!

سر مى‌كَشى از حرص به هر رخنه وُ سوراخ
چون موش به دنبال زر افتاده‌اى اى شيخ!

از وسوسۀ زور و زر و زيور و تزوير
از ياد خدا بى‌خبر افتاده‌اى اى شيخ!

الحق كه تو در كارِ قصاص و حد و تعزير
از شرع نبى پيشتر افتاده‌اى اى شيخ!

چون آتش صدفتنه به هر برزن و هر كوى
در دامن هر رهگذر افتاده‌اى اى شيخ!

* *
ديرى است كه چون اشك پشيمانى و حسرت
از ديدۀ اهل نظر افتاده‌اى اى شيخ!

در جادوى گفتار تو ديگر اثرى نيست
چون مطرب پير از هنر افتاده‌اى اى شيخ!

اين گونه كه افتاده‌اى از چشم خلايق
تا چشم كنى باز، وَر افتاده‌اى اى شيخ!

از راهِ خطا روى بگردان ز سرِ صدق
هُش دار! كه اندر خطر افتاده‌اى اى شيخ!

از : آتشکدۀ خاموش

کارگر معمولی

💕 #داستان_شب

هیچ وقت "عادت" نداشته‌ام و ندارم موقعی که دو نفر با هم گپ می‌زنند، "گوش بایستم،"

ولی یک شب که دیروقت به خانه آمدم و داشتم از حیاط رد می‌شدم، به طور "اتّفاقی" صدای گفت‌وگوی "همسرم و کوچک‌ترین پسرم" را شنیدم.

پسرم کف آشپزخانه نشسته بود و همسرم داشت با او "صحبت" می‌کرد.
من آرام ایستادم و از پشت پرده به حرف‌های آن‌ها گوش دادم.

ظاهراً چند تا از بچه‌ها در مورد شغل پدرشان "لاف زده "و گفته بودند که آن‌ها از مدیران اجرایی بزرگ هستند و بعد از بابِ من، پرسیده بودند که "پدرت چه کاره است؟"

باب درحالی که سعی کرده بود نگاهش به نگاه آن‌ها نیفتد، زیر لب گفته بود:

«پدرم فقط یک کارگر معمولی است.»

"همسرِ خوب" من منتظر مانده بود تا آن‌ها بروند و بعد درحالی که گونۀ خیس پسرش را می‌بوسید، گفت:

"پسرم، حرفی هست که باید به تو بزنم."

تو گفتی که پدرت یک "کارگر معمولی" است و درست هم گفتی، ولی شک دارم که واقعاً بدانی کارگر معمولی چه جور کسی است، برای همین "برایت توضیح می‌دهم."

*در همه "صنایع سنگینی" که هر روز در این "کشور" به راه می‌افتند.
* در همۀ "مغازه‌ها،" در کامیون‌هایی که بارهای ما را این طرف و آن طرف می‌برند.
* هر جا که می‌بینی خانه‌ای "ساخته" می‌شود.
* هر جا که "خطوط برق" را می‌بینی و "خانه‌های روشن و گرم،"

*"یادت نرود" که "کارگرها و متخصّصان معمولی" این "کارهای بزرگ" را انجام می‌دهند! *

درست است که مدیران، "میزهای قشنگ" دارند و در تمام طول روز، "پاکیزه" هستند،

این درست است که آن‌ها "پروژه‌های عظیم" را طرّاحی می‌کنند، ولی برای آن که رویاهای آن‌ها "جامۀ حقیقت" به خود بپوشند، پسرم "فراموش نکن" که باید؛

"کارگرهای معمولی و متخصّصان دست به کار شوند."

اگر همۀ "روسا،" کارشان را ترک کنند و برای یک سال برنگردند، "چرخ‌های کارخانه‌ها" همچنان می‌گردد،
امّا اگر کسانی "مثل پدر تو" سر کارش نروند، "کارخانه‌ها از کار می‌افتند."

"این قدرت زحمتکشان است."

*کارگرهای معمولی هستند که کارهای بزرگ را انجام می‌دهند.*

من "بغضی" را که در گلو داشتم، فرو بردم، سرفه‌ای کردم و وارد اتاق شدم.

چشم‌های پسر من از "شادی" برق می‌زدند.

او با دیدن من از جا پرید و "بغلم کرد" و گفت:
« پدر! به این که پسر تو هستم، افتخار می‌کنم، چون تو یکی از آن آدم های مخصوصی هستی که کارهای بزرگ را انجام می‌دهند.»
#هر_شب_ساعت_10_منتظر_یک_داستان_جذّاب_باشید 👇👇👇👇👇👇

🆔 @ganunejazb

چرا مردم نباید آروغ بزنند؟

تخلیه انرژی اعتراضی

روزی پادشاهی خزانه را خالی دید. پس به وزیر زیرک خود دستور داد طرحی برای بودجه سال بعد ارائه کند.
وزیر پس از مشورت با اصحاب اقتصاد برای جبران کسری بودجه طرحی ارائه کرد که شامل سه بند بود:
مالیات دو برابر شود.
نیمی از گاو و گوسفندها به نفع دولت مصادره شود.
کسی حق ندارد آروغ بزند!

پادشاه طرح را که دید، با پوزخندی به وزیر گفت:

بند اول و دوم قبول، اما سومی یعنی چی؟ چرا مردم نباید آروغ بزنند؟

وزیر زیرک گفت: قسمت سوم ضمانت اجرای دو قسمت قبل است.

او ادامه داد: بند سومی برای تخلیۀ انرژی اعتراضی مردم است و ما با استفاده از جارچی‌ها آروغ‌نزدن را به مهم‌ترین مسئلۀ مردم تبدیل می‌کنیم. مردم هم به جای پرداختن به بندهای اول و دوم، به قسمت سوم خواهند پرداخت.

در نهایت، پس از بالا گرفتن اعتراضات، به نشانۀ احترام به خواست مردم، با دستور ملوکانۀ شما بند سوم را لغو می‌کنیم و مردم هم خوشحال به خانه می‌روند و درد اجرای دو بند قبلی را تحمل می‌کنند.

@erfaneparsi

گزیده‌ای از سخنان حکیمانه امام علی(ع)

☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️

امام علی: به خدا سوگند، که دنيای شما در چشم من، از استخوان بي‌گوشت خوک در دست بيماری که گرفتار مرض جذام باشد، خوارتر و بی ارزش تر است.

☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️
امام علی:اگر نبود عهد و مسئولیتی که خداوند از دانشمندان هر جامعه گرفته که در برابر شکمخواری ستمگران و گرسنگی ستمدیدگان سکوت نکنند، من مهار شتر خلافت را رها می ساختم و از آن صرف نظر می کردم .

☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️
وَلَا تَظُنُّوا بِی اسْتِثْقَالاً فِی حَقٍّ قِیلَ لِی، وَلَا الِْتمَاسَ إِعْظَامٍ لِنَفْسِی، فَإِنَّهُ مَنِ اسْتَثْقَلَ الْحَقَّ أَنْ یقَالَ لَهُ أَوِ الْعَدْلَ أَنْ یعْرَضَ عَلَیهِ، کَانَ الْعَمَلُ بِهِمَا أَثْقَلَ عَلَیهِ. فَلَا تَکُفُّوا عَنْ مَقَالَةٍ بِحَقٍّ، أَوْ مَشْوِرَةٍ بِعَدْلٍ، فَإِنِّی لَسْتُ فِی نَفْسِی بِفَوْقِ أَنْ أُخْطِئَ، وَلَا آمَنُ ذلِکَ مِنْ فِعْلِی، إِلَّا أَنْ یکْفِی اللَّهُ مِنْ نَفْسِی مَا هُوَ أَمْلَکُ بِهِ مِنِّی.

و گمان مبرید اگر حقّی به من پیشنهاد دهید بر من گران آید، یا در پی بزرگ نشان دادن خویشم. زیرا کسی که شنیدن حق، یا عرضه شدن عدالت بر او مشکل باشد، عمل کردن به آن دشوارتر خواهد بود. پس، از گفتن حق، یا مشورت در عدالت خودداری نکنید، زیرا خود را برتر از آن که اشتباه کنم و از آن ایمن باشم نمی‌دانم، مگر آن که خداوند مرا حفظ فرماید.

از خطبه ۲۱۶ نهج البلاغه

☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️
فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صلّى الله عليه و آله و سلم يَقُولُ فِي غَيْرِ مَوْطِن: «لَنْ تُقَدَّسَ أُمَّةٌ لاَ يُؤْخَذُ لِلضَّعِيفِ فِيهَا حَقُّهُ مِنَ الْقَوِيِّ غَيْرَ مُتَتَعْتِع». ثُمَّ احْتَمِلِ الْخُرْقَ مِنْهُمْ وَ الْعِيَّ

من از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بارها شنيدم كه مى فرمود:

«ملّتى كه حق ناتوانان را از زورمندان، بى‌اضطراب و بهانه‌اى باز نستاند، رستگار نخواهد شد».

پس درشتى و سخنان ناهموار آنان را بر خود هموار كن، و تنگ‌خويى و خودبزرگ‌بينى را از خود دور ساز تا خدا درهاى رحمت خود را به روى تو بگشايد، و تو را پاداش اطاعت ببخشايد، آنچه به مردم مى‌بخشى بر تو گوارا باشد، و اگر چيزى را از كسى باز مى‌دارى با مهربانى و پوزش خواهى همراه باشد.

🍀🍁🌘🕊

📗 نهج البلاغه، نامه ۵۳(عهدنامه مالک اشتر)
🎙دكتر عبدالکریم سروش
📎گزیده از سخنرانی با عنوان "امام على و نهج‌البلاغه"، ۲۶ خرداد ۱۳۹۶

#طنزسیاهنمایی.955

چند گام تا اعلام رسمی فعّالیّت اینترنت ماهواره‌ای!!

گفت: کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) در حال تنظیم قانونی است که به شرکت‌ها اجازه می‌دهد خدمات اتّصال ماهواره‌ای را مستقیماً به گوشی‌های موبایل ارائه کنند.

♦️این کمیسیون طرح جدیدی را پیشنهاد کرده که به موجب آن، اتّصال ماهواره‌ای به‌طور مستقیم در دسترس گوشی‌های هوشمند سراسر جهان قرار می‌گیرد./دیجیاتو

گفتم: یعنی ما به سویی می‌رویم که «خودی‌ها!!» با فیلترینگ می‌کوشند با بستن چشم و گوش ما،ما را از درک و فهم حقایق محروم کنند،ولی «نخودی‌ها!!» می‌کوشند این موانع را رفع کنند؟!!

گفت:بله،متاسّفانه! اینجا فیلترینگ و فروش فیلترشکن یک کاسبی پررونق است. وقتی مجری رادیو فردا از احمدی‌نژاد می‌پرسد: با چه فیلترشکنی وارد توییتر می‌شوید؟؟!
او پاسخ می‌دهد: مهم نیست، اینجا هرکس فیلتر می‌کند، خودش فیلترشکن هم می‌فروشد!!

گفتم: بالاخره فیلترینگ جلوی فهم و درک مردم را می‌گیرد یا جلوی گمراهی مردم را؟

گفت: در دنیای سیاست می‌توان با طرح هر حقیقتی به صورت وارونه، آن را بر فهم مردم حُقنه کرد!

گویند مردى مجوّز مهاجرت از آلمان به روسیه را کسب کرد.
هنگام خروج از آلمان در فرودگاه مامور وسایل او را چک کرد. یک مجسّمه دید از او پرسید: این چیست؟
مرد گفت:
بپرس این کیست، این مجسّمۀ هیتلر مرد بزرگ آلمان است که در تمام کشور عدالت و دموکراسی برقرار کرد. من هم برای بزرگداشت این شخص مجسّمه‌اش همیشه همراهم است.

مامور گمرک گفت: درست است آقا، بفرمایید.
در فرودگاه روسیه مامور گمرک هنگام تفتیش مجسّمه را دید و از مرد پرسید: این چیست؟

مرد گفت: بگو این کیست؟ این مجسّمه مرد منفور و دیوانه‌ای است که مرا مجبور کرد از آلمان بروم بیرون. مجسّمه‌اش همیشه همراه من است که تُف و لعنتش کنم.
مامور گمرک گفت: بله درست است آقا، بفرمایید!

چند روز بعد که آن مرد در خانه‌اش همه فامیل را دعوت کرد؛ پسر برادرش مجسّمه را روی طاقچه دید و پرسید: این کیست؟
مرد گفت: پسرم ،بپرس این چیست؟
این ده کیلوگرم طلای ۲۴ عیار است که بدون عوارض گمرکی از آلمان به اینجا آوردم!!
«سیاست یعنی این که یک حرف را به مردم به صورت‌های مختلف بیان کنی»‌!

گفتم: باز هم #سیاهنمایی کردی؟

#شفیعی_مطهر

برای دستیابی به دانلود رایگان کتاب‌ها و دیگر آثار این قلم در

کانال گزین‌گویه‌های مطهر،لطفا روی لینک زیر کلیک فرمایید.

https://t.me/nedayemotahar

.
*📑چرا تغییردادنِ عقیده‌ی آدمای متعصّب، تقریباً غیرِممکن است؟*

*در یک شبِ سرد و برفی در دِسامبرِ ۱۹۵۴، زنی به‌اسم دوروتی مارتین (۱۹۰۰ _ ۱۹۹۲)گروهی از پیروانش (جویندگان) را در خانه‌اش واقع در شیکاگو جمع کرده بود؛ اما این فقط یک دورهمی ساده نبود. آن‌ها منتظر پایان دنیا در رأسِ ساعت ۱۲ نیمه‌شب بودند...*

*دوروتی ادعا می‌کرد پیام‌هایی از موجوداتِ فضاییِ سیاره‌ی «کلاریون» دریافت می‌کند و به پیروانش گفته بود که سیلِ عظیمی در راه هست که قرار است تمامِ زمین و بشریت را نابود کند؛ اما رأسِ نیمه‌شب بشقاب‌پرنده‌ای از راه می‌رسد و صرفاً قراراست مومنانِ واقعی که آن‌ها باشند را نجات بدهد...*

*این آدم‌ها دیوانه نبودند؛ بین آن‌ها پزشک، مهندس، دانشجویان باهوش و آدم‌های معمولی‌ای بودند که همگی کار و کسب‌شان را رها کرده بودند، خانه‌هایشان را فروخته و تمام پل‌های پشتِ سرشان را خراب کرده بودند؛ چرا؟ چون قرار بود دنیا به پایان برسد...*

*ساعت تیک‌تاک می‌کرد؛ ده شب، یازده شب و سرانجام ۱۲ نیمه‌شب.... سکوتِ مطلق حاکم شد. همه به هم نگاه می‌کردند اما هیچ بشقاب‌پرنده‌ای نیامد. هیچ سیلی جاری نشد و دنیا با بی‌تفاوتیِ تمام به چرخشِ خودش ادامه داد...*

*منطق حکم می‌کند که در آن لحظه، آن جمع باید از شدتِ شَرم آب می‌شدند و به حماقتِ خودشان اعتراف می‌کردند و با سرهای پایین به مکان و مأوای خود برمی‌گشتند، اما اتفاقی که افتاد، یکی‌از عجیب‌ترین و ترسناک‌ترین واکنش‌های روانشناختیِ انسان بود!!*

*لئون فستینگرِ روانشناس بزرگی که مخفیانه توی آن جمع نفوذ کرده بود، مشاهداتش را ثبت کرد. ساعت ۴ صبح، وقتی فشارِ روانی به اوج رسید، ناگهان دوروتی پیامی جدید نوشت:*
*«خداوندِ جهان به‌خاطرِ ایمانِ قویِ همین گروهِ کوچک، تصمیم گرفت به کلِ‌بشریت رحم کند و سیل را لغو کرد.»*

*واکنش گروه چی بود؟ آیا عصبانی شدند؟ اصلاً. آنان یهو پر از انرژی و شادی شدند. آن‌ها که تا دیروز ار رسانه‌ها فرار می‌کردند، حالا با روزنامه‌ها تماس گرفته و فریاد زدن که «ما دنیا را نجات دادیم!» آن‌ها به‌جای اینکه بپذیرند که فریب خوردند، متعصب‌تر شدند.*

*اما چرا این طوری است؟ چرا تغییردادنِ عقیده‌ی آدمای متعصب تقریباً غیرممکن است؟ نکته این است که وقتی تو هزینه‌ی زیادی برای یک باور می‌پردازی، وقتی آبرو، پول و وقت‌ات را پای یک چیز اشتباه ریختی، پذیرفتنِ «اشتباه» دیگر یک اعترافِ ساده نیست، بلکه به‌معنای فروپاشی کاملِ هویتِ توست.*

*این داستان فقط درباره‌ی آن فرقه‌ی قدیمی نیست؛ این داستانِ تک‌تکِ ماست وقتی که روی اسب بازنده شرط می‌بندیم، وقتی در یک رابطه‌ی سمی می‌مانیم، وقتی ارتباطات بی‌ثمر را پایان نمی‌دهیم و وقتی به آدمای اشتباهی اطمینان می‌کنیم...*

*اپیکتتوس، فیسوف رواقی می‌گفت:

«غیرممکن است کسی چیزی را یاد بگیرد که فکر می‌کند از قبل می‌داند.»*

*خطرناک‌ترین لحظه‌ی زندگیِ ما زمانی نیست که چیزی را نمی‌دانیم، بلکه زمانی است که به چیزی «اطمینانِ تام» داریم و حاضریم برای این اطمینان، واقعیت را قربانی کنیم.*

*آن فرقه در شیکاگو ترجیح دادند باور کنند که قوانینِ فیزیک و کیهان تغییر کرده تا این که بپذیرند احمق بودند.*

*به‌خاطر همین است که می‌گویند مهم‌ترین توانایی در قرن ۲۱، توانایی تجدیدنظر در افکار و باورهای ماست. این یکی از معیارهای سواد در قرن ۲۱ هست.*

✍ ع. خدابنده

👌🤔🤔

...چون تو باشی آنِ من!

عارف زنی در بادیه از کاروان بریده و در بیابان حیران و سرگردان. زیر خار مغیلانی فرود آمد. سر بر زانوی حسرت نهاد.همی‌گفت:
خدایا، غریبم و بیمار، و غمگین و درویش و تنها و درویش.
از غیب آوازی شنید که:
وحشت داری در حالی که من با تو هستم؟ چه اندوه بری؟ و چگونه تنهایی؟ من حاضر دل تو و مونس جان توام.
زبان حال او ناگهان اين شد:
گر شوند اين خلق عالم سر به سر خصمانِ من
من روا دارم نگارا چون تو باشی آنِ من!
( تفسیر ادبی و عرفانی کشف الاسرار خواجه عبدالله انصاری)

💢سی ویژگی کسانی که خیلی اشتباه می‌کنند.

🖊دکتر محمود سریع‌القلم

۱. حتّی سه صفحه در مورد خودشان نمی‌توانند بنویسند؛
۲. صندوقچه EQ آن‌ها قفل است؛
۳. انسان‌ها را به خوب و بد تقسیم می‌کنند؛
۴. با داده (Data) و مشورت تصمیم نمی‌گیرند؛
۵. با افراد تکراری معاشرت می‌کنند؛
۶. با معنای ریسک آشنایی ندارند؛
۷. به استقبال شکست نمی‌روند؛
۸. حتّی در حدِّ یک کتاب از فلاسفۀ بزرگ نخوانده‌اند؛
۹. دامنۀ واژگان آن‌ها بسیار محدود است؛
۱۰. برای انجام کارها، ذهن خود را نمی‌توانند به دپارتمان‌های ده‌گانه تقسیم کنند؛
۱۱. به پیامدهای سخن و رفتار خود بی توجه‌اند؛
۱۲. بر پرخاش‌های خود کنترل ندارند ؛
۱۳. با ویژگی‌های مثبت و منفی طبع بشر آشنایی محدودی دارند؛
۱۴. ۹۵ درصد حرف می‌زنند، ۵ درصد سؤال می‌کنند؛
۱۵. اکثریّت مطلق حرف‌هایشان تکراری است؛
۱۶. قدرشناس نیستند؛
۱۷. آداب نگه داشتن دوست را نمی‌دانند؛
۱۸. از افراد بهتر از خود هراس دارند؛
۱۹. با زیبایی‌ها، رنگ و سکوت انس ندارند؛
۲۰. ظرفیّت به تأخیرانداختن واکنش خود تا یک ماه و حتّی یک سال را ندارند؛
۲۱. فکر می‌کنند Perfect [کامل]هستند؛
۲۲. [پروپاگاندا] Propaganda در آن‌ها تأثیر بسزایی دارد؛
۲۳. به جزئیات بی‌توجّه‌اند؛
۲۴. یک سؤال را از ده نفر با دیدگاه‌های گوناگون نمی‌پرسند؛
۲۵. کوتاه آمدن را ضعف می‌پندارند؛
۲۶. دائماً در حال قضاوت بدون پشتوانه هستند؛
۲۷. انتظاراتشان از دیگران بیشتر از انتظاراتشان از خودشان است؛
۲۸. منحنی زندگی‌شان افقی است؛
۲۹. دایرۀ غرایز آن‌ها فعّال ولی دایرۀ فکرآن‌ها منجمد است؛
۳۰. نمی‌دانند تغییر یعنی فکر تعطیل نیست.

یکی بزاد،لطفعلی‌خان بزاد!

معروف است که یک شب به آقامحمّدخان قاجار خبر دادند که دیشب چهار زن از زنان باباخان( فتحعلی‌شاه بعد) وضع حمل کرده‌اند ودر واقع چهار بچه برای خان آورده‌اند.
او با حسرت گفته بود:
یکی بزاد،لطفعلی‌خان بزاد!
( مقصودش لطفعلی خان زند است)
(حکیم لاادری،از ابراهیم صهبا, )

به چه وسیله می‌توان معروف شد؟

یکی از شاگردان هرموکرات سوفسطایی از استاد خود پرسید:
به چه وسیله می‌توان معروف شد؟
سوفسطایی مزبور جواب داد:
در صورتی که کسي را،که کارهای بزرگ کرده، بکشند،زیرا تاریخ اسم قاتل را از اسم مقتول جدا نخواهد کرد.
آن شاگرد اسمش " پوزانیاس" بود. و وقتی آن حرف را از استاد خود شنید،در ساعاتی که فیلیپ مقدونی پدر اسکندر برای دیدن یک نمايشنامه به تئاتر می رفت، پوزانیاس که قمه‌ای در زیر لباس پنهان کرده بود، وارد نمایشگاه شد و در حالی که فیلیپ به دوستان خود می‌گفت پیش روند و به قراولان امر می‌کرد عقب‌ بمانند تا او تنها وارد تئاتر شود و همه او را تماشا کنند، پوزانیاس دوید و قمه را به پهلوی او فروبرد و فرار کرد.
فیلیپ درگذشت. پوزانیاس هم دم دروازه حین فرار با اسب به درخت گیر کرد و به زمین افتاد و دستگیر شد و کشته شد. ولی به هرحال اسم او همیشه با اسم فیلیپ همراه برده می‌شود.
این هم یک نوع معروف‌شدن است! از قبیل معروفیّت برادر حاتم طایی و چاه زمزم!
( حکیم لاادری )

نمادهای صلح‌طلبی در تاریخ اسلام

ریشۀ همۀ برداشت‌های انحرافی در جمهوری اسلامی از آغاز تاکنون، در چند فرضیه‌سازی بسیار اشتباه بوده و هست.

الف . امام حسین انقلابی(ع)
ب . مبارزه با شرک و کفر جهانی
ج . تشکیل حکومت اسلامی

۱. طول دوران امامت امام حسین(ع) حدود ۱۱ سال بوده است.
دعوت کوفیان از امام
خروج از مدینه
عزیمت به سفرحج
خروج از مکّه و حجِّ ناتمام
رسیدن به کربلا
شهادت در عاشورا
تمام وقایع بالا از ماه رجب سال ۶۰هجری تا ۱۰ محرّم سال ۶۱ فقط شش ماه بوده است.
نتیجه:
۱. امام حسین(ع) ۱۰ سال و شش ماه در مدینه هیچ اقدام انقلابی نداشتند.

۲. امام حسین(ع) هرگز اصرار به مبارزۀ مسلّحانه و جنگ نداشتند.

۳. جنگ عاشورا از سوی یزید بر امام حسین(ع) کاملا تحمیلی بود.

۴.‌امام حسین(ع) کاملا با جنگ مخالف بودند.

۵ .‌امام تقاضای خروج از خطّۀ حکومت یزید با آرامش کامل را داشتند.

۶. درطول تاریخ هیچ کس برای جنگ زن و فرزندان خود را وارد معرکۀ جنگ نکرده است.

۷. امام تا آخرین لحظات اصرار به عدم مبارزۀ مسلّحانه با لشکر یزید را داشتند.

۸. امام هرگز اصحاب خود را به جنگ با لشگر یزید ترغیب و تکلیف نکردند.

۹ . امام سجّاد(ع) به مدّت ۳۲سال در مسند امامت بودند، درحالی‌که بیشترین شورش‌ها را در جامعه مسلمانان واقع شده است.

۱۰ . امام سجّاد(ع) با حکومت یزید به تفاهم رسیده و هرگز اقدام مبارزاتی و انقلابی نداشتند.

📖⚖📖⚖📖⚖📖