پنجشنبه هفتم اسفند ۱۴۰۴ - 10:11 - سیدعلی رضاشفیعی مطهر -
پرسشی ساده اما تکاندهنده!
☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸☘️🌺🍃🌸
ما گلهای خندانیم
فرزندان ایرانیم
ما سرزمین خود را
مانند جان میدانیم
ما باید دانا باشیم
هشیار و بینا باشیم
از بهر حفظ ایران
باید توانا باشیم
آباد باش ای ایران
آزاد باش ای ایران
از ما فرزندان خود
دلشاد باش، ای ایران
پرسشی ساده اما تکاندهنده:
کدام حکومت در جهان چنین شعرِ روشن، انسانی و عمیقاً میهندوستانهای را از کتابهای درسی کودکانش حذف میکند؟
شعری که نه خشونت دارد،
نه نفرت، نه حذف؛
بلکه دانایی، هشیاری، توانایی، آبادانی و آزادی ایران را به کودک میآموزد.
پاسخ نیز روشن است:
حکومتی که با «ایران» مسئله دارد،
از هویت ملّی هراس دارد،
و پیوندش با این سرزمین سست است.
حذف این شعر، حذف یک متن درسی نیست؛
» حذف ایران از ذهن کودکان است.»
محسن وثوقی
گاهی نمیتوان به کتابی بیان نمود