یکشنبه بیست و هشتم تیر ۱۳۸۸ - 7:7 - سیدعلی رضاشفیعی مطهر -
فرازی از مناجات خواجه عبدالله انصاری :
الهی ضعیفان را پناهی ؛ قاصدان را بر سر راهی ؛ مومنان را گواهی ؛ چه عزیز است
آن کس که تو خواهی!
آن کس که ترا شناخت جان را چه کند ؟ فرزند وعیال وخانمان را چه کند ؟
دیوانه کنی ؛ هر دو جهانش بخشی دیوانه تو هر دو جهان را چه کند ؟
الهی هر که ترا شناسد ؛ کار او باریک وهر که ترا نشناسد ؛ راه او تاریک .
الهی از پیش خطر و از پس راهم نیست ؛ دستم گیر که جز تو پناهم نیست .
الهی توانایی ده که در راه نیفتیم و بینایی ده که در چاه نیفتیم .
الهی بر عجز خود آگاهم و بر بیچارگی خود گواهم ؛ خواست خواست توست ؛ من چه خواهم .
الهی به قدر دانایی تو ؛ نادانم
گاهی نمیتوان به کتابی بیان نمود