حکایات‌حکیمانه

 چغندر تا پیاز، شکر خدا!

📚#حکایت‌_خواندنی

می گویند در روزگار قدیم مرد فقیری در دهی زندگی می کرد. یک روز مرد فقیر به همسرش گفت:

می خواهم هدیه ای برای پادشاه ببرم.شاید شاه در عوض چیزی شایسته شان و مقام خودش به من ببخشد و من آن را بفروشم و با پول آن زندگیمان عوض شود.

همسرش که چغندر دوست داشت،گفت:

برای پادشاه چغندر ببر! 

اما مرد که پیاز دوست داشت،مخالفت کرد و گفت:

نه!پیاز بهتر است. خاصیتش هم بیشتر است.

با این انگیزه کیسه ای پیاز دستچین کرد و برای پادشاه برد.

از بد حادثه،آن روز از روز های بد اخلاقی پادشاه بود و اصلا حوصله چیزی را نداشت. وقتی به او گفتند که مرد فقیری برایش یک کیسه پیاز هدیه آورده، عصبانی شد و دستور داد پیاز ها را یکی یکی بر سر مرد بیچاره بکوبند. مرد فقیر در زیر ضربات پی در پی پیازهایی که بر سرش می خورد، با صدای بلند می گفت:«چغندر تا پیاز، شکر خدا!!»

پادشاه که صدای مرد فقیر را می شنید ، تعجب کرد و جلو آمد و پرسید: این حرف چیست که مرتب فریاد می کنی؟ 

مرد فقیر با ناله گفت:شکر می کنم که به حرف همسرم اعتنا نکردم و چغندر با خود نیاوردم و گرنه الان دیگر زنده نبودم!

شاه از این حرف مرد خندید وکیسه ای زر به او بخشید تا زندگیش را سر و سامان دهد! و از آن پس عبارت «پیاز تا چغندر شکر خدا» در هنگامی که فردی به گرفتاری دچار شود که ممکن بود بدتر از آن هم باشد به کار می رود.