دوشنبه دوازدهم دی ۱۴۰۱ - 11:49 - سیدعلی رضاشفیعی مطهر -
ره توشه سالکان
عالم وارسته چنین بایدباشد
أميرمؤمنان(ع)می فرماید:
مَن نَصَبَ نَفسَهُ لِلنّاسِ إماماً فَعَلَیهِ أَن یَبدَأَ بِتَعلیمِ نَفسِهِ قَبلَ تَعلیمِ غَیرِهِ:
کسی که خود را پیشوای دیگران معرّفی کرده، قبل از دیگران باید خود را تعلیم نموده تا عالم شود
وَلِیَکُن تَأدیبُهُ بِسیرَتِهِ قَبلَ تَأدیبِهِ بِلِسانِهِ:
و پیش از آن که دیگران را با زبان خویش أدب کند باید با سیره و روش عملی خویش آنان را مؤدّب سازد.
وَ مُعَلِّمُ نَفسِهِ وَ مُؤَدِّبُها أَحَقُّ بِالإجلالِ مِن مُعَلِّمِ النّاسِ وَ مُؤَدِّبِهِم:
معلّم و مؤدّب خویشتن از معلّم و مؤدِّب دیگران گرامی تراست.
(وسائل الشّیعه ج۱۶ص۱۵۱)(۱۳۱)
گاهی نمیتوان به کتابی بیان نمود