حکایات‌حکیمانه

مونس و غمخوار هم باشیم!

بيا تا مونس هم ، يار هم ، غمخوار هــــم باشيم

انيـــس جان غــــــم فرسودۀ بيمـــــــار هم باشيم

شب آيد شمـــع هم گرديم و بهـر يكدگر سوزيم

شـود چون روز دست و پاى هم در كار هم باشيم

دواى هم ، شفـــاى هم ، براى هم ، فــداى هم

دل هم ، جان هم ، جانان هم ، دلـــدار هم باشيم

به هم يك تن شويم و يكـدل و يكرنگ و يك‌پيشه

ســــرى در كار هم آريم و دوش بار هـــم باشيم

جــــدايى را نباشــــد زهـره‌اى تا در ميــــان آيد

به هم آريم سر، برگردهم ، پر گار هم باشيـــــم

حيات يكدگــــر باشيم و بهـــــر يكدگر ميــــــريم

گهـــى خندان ز هـــم گه خسته و افكار هم باشيم

به وقت هوشــــــيارى عقل كل گرديم و بهر هــــم

چو وقت مستى آيد ساغــــــر سـرشار هم باشيم

شويم از نغمـــه‌سازى عندليبى غم‌ســـــراى هم

به رنگ و بوى يكديگر شــــده گلزار هم باشيم

بــــــه جمعيت پنـــــــاه آريم از باد پريشــــــانى

اگر غفلت كنـــد آهنگ ، ما هشيـــار هم باشيم

براى ديــــده‌بانى خواب را بر يكــــــدگر بنديم

ز بهــــر پاسبانى ديـــده بيـــــدار هم باشــــيم

جمال يكدگـــــر گرديم و عيب يكـــــدگر پوشيم

قبا و جبــــّـه و پيراهن و دستــــــار هـم باشيم

غم هم ، شادى هم ، دين هم ، دنياى هم گرديم

بلاى يكــــــدگر را چــاره و ناچار هم باشيــم

بلا گـردان هـــم گرديده گِــــــرد يكدگر گرديم

شـــــده قربان هم از جان و نيّت دار هم باشيم

يكى گرديم در گفتار و در كردار و در رفتــار

زبان و دست و پا يك كرده خدمتكار هم باشيم

نمى‌بينم به جز تو همدمى اى فيض ! در عالم

بيا دمســــاز هم گنجينــۀ اســـــرار هم باشيم

(ملّا محسن فيض کاشاني)