یکشنبه یازدهم آذر ۱۴۰۳ - 10:33 - سیدعلی رضاشفیعی مطهر -
بسم الله الرحییییییییییییییییییم!!!
میگویند خطیب تازهکاری خواست سخنرانیاش را شروع کند، با دستپاچگی گفت:
بسمالله الرحیم!
دید خیلی کوتاه شده، برای جبرانش گفت:
بسمالله الرحییییم!!
دید باز هم کوتاه است.
برای بار سوم تکرار کرد:
بسم الله الرحییییییییییییییییییم!!!
اما هرگز آن بسمالّلهی که میخواست، نشد. کسی نبود به او بگوید الرحمانش جا افتاده نادان، هر چقدر هم الرّحیم را بکشی رحمان نمیشود!
گاهی نمیتوان به کتابی بیان نمود