همزیستی خارپشتها
● درنگانه
داستانی از داروین و ژان پل سارتر
داروین در نظریه فرگشت میگه:
باهوشها دوام نیاوردند،
سخت کوشها هم دوام نیاوردند،
● پس چه کسانی دوام آوردند
و ماندند؟
«انعطافپذیرها»
و در این عبارت دو کلمهای تکّۀ دوم مهمتره؛ «پذیرش»
یعنی بپذیریم دنیای ما پر از رنج و سختیهای متفاوته و ما باید باهاش کنار بیایم و دوام بیاریم.
🙏🌺❤️
ژان پل سارتر فیلسوف نامدار فرانسوی ، درباره دورهمی و نزدیکی آدمها به یکدیگر و مساله انعطافپذیری پند بسیار آموزنده و زیبایی گفته است :
“ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﯾﺨﺒﻨﺪﺍﻥ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﯾﺦ ﺯﺩﻧﺪ ﻭ ﻣُﺮﺩﻧﺪ .
ﺧﺎﺭپشتها ﻭﺧﺎﻣﺖ ﺍﻭﺿﺎﻉ ﺭﺍ ﺩﺭﯾﺎﻓﺘﻨﺪ و ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ
ﺩﻭﺭﻫﻢ ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ با گرمای خویش زنده نگهدارند .
هرچه ﻧﺰﺩیکتر ، ﮔﺮمتر .
اما ﺧﺎﺭﻫﺎﯾﺸﺎﻥ
ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﺯﺧﻤﯽ میکرد.
ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دلیل ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ که ﺍﺯ ﻫﻢ ﺩﻭﺭ ﺷﻮﻧﺪ ، ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﺍﺯ ﺳﺮﻣﺎ ﯾﺦ ﺯﺩه و ﻣﯽﻣﺮﺩﻧﺪ.
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭ ناگزیر بودند دو راه را ﺑﺮﮔﺰﯾﻨﻨﺪ ؛ ﯾﺎ ﺧﺎﺭﻫﺎﯼ یکدیگر ﺭﺍ ﺗﺤﻤُّﻞ ﮐﻨﻨﺪ ﯾﺎ ﻧﺴﻠﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﺮ ﮐﻨﺪه ﺷﻮﺩ و در تنهایی خویش به تدریج بمیرند .
ﺩﺭﯾﺎﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ دوباره ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﮔﺮﺩﻫﻢ بیاﯾﻨﺪ و ﺁﻣﻮﺧﺘﻨﺪ ﮐﻪ با ﺯﺧﻢﻫﺎﯼ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ از ﻫﻤﺰﯾﺴﺘﯽ ﺑﺎ کسی که که ﻧﺰﺩﯾﮏشان هست ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻨﺪ ، ﭼﻮﻥ ﮔﺮﻣﺎﯼ ﻭﺟﻮﺩشان که از بههم پیوستنشان بدست میآمد برای زندهماندن مهمتر است.
ﻭ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺯﻧﺪه ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ .
پس ؛ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ دوستان ﺑﯽﻋﯿﺐ ﻭ ﻧﻘﺺ ﺭﺍ ﮔﺮﺩ ﻫﻢ ﻣﯽﺁﻭﺭﺩ ﺑﻠﮑﻪ آنست که ﻫﺮکس ﺑﯿﺎﻣﻮﺯﺩ ﺑﺎ ایرادات دﯾﮕﺮﺍﻥ ﮐﻨﺎﺭ ﺁﯾﺪ ﻭ خوبیهای ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ارج بگذارد .
ــــــــــــ
آنگاه که ﺗﻨﻬﺎﻳﻴﻢ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺩﻭﺳﺖ میﮔﺮﺩﻳﻢ و تا ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻛﺮﺩﻳﻢ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻋﻴﺐ ﻫﺎﻳﺶ میﮔﺮﺩﻳﻢ
ﻭ آنگاه ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺶ ﺩﺍﺩﻳﻢ ﺩﺭ ﺗﻨﻬﺎیی ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﺶ میگردیم .
قدر یکدیگر را بدانیم
ما به یکدیگر نیازمندیم
ما کنار یکدیگر قدرتمندیم.
گاهی نمیتوان به کتابی بیان نمود