مدال شجاعت پیشکش، چرا بر دستانش دستبند؟!!!
✍️ ناصر دانشفر
خود میگفت مرا سرباز وطن بخوانید و از بکارگیری القاب اهالی قدرت برای او سخت امتناع میکرد. با آن که به تازگی سکته کرده و به فیزیوتراپی مشغول بود، با اصرار میخواست که تنها در کنار کمپین نباشد و تا جای ممکن گوشهای از کار را بگیرد.
کجای دنیا با رزمندگان عادی خود چنین میکنند که شمایان با سرداران میهن میکنید؟ محمدباقر را با چشمان خود دیدم که با دستان بسته برای تعیین قرار آوردند و او بر خلاف تمنّای من از امضای آن امتناع کرد.
یقین بدانید که این شیرمرد از زندان، غُل و زنجیر و داغ و درفشتان هراس ندارد. اینها از جهنّم شبهای عملیّات ترسی به دل راه ندادهاند. اما حتّی اگر به روی خودشان هم نیاورند، از این که جوانکی برای حفظ نظام، او را چون جانیان همراهی میکنند، دلش میشکند.
این نظام فرزندان سیاسی خود را بلعید، حالا نوبت به مردانی شده که باور داشتند:
«مَن طَلَبَنی، وَجَدَنی و مَن وَجَدَنی، عَرَفَنی و مَن عَرَفَنی، أحَبَّنی و مَن أحَبَّنی، عَشِقَنی و مَن عَشِقَنی، عَشِقتُهُ. و مَن عَشِقتُهُ، قَتَلتُهُ و مَن قَتَلتُهُ، فَعَلَیَّ دیَتُهُ و مَن عَلَیَّ دیَتُهُ، فأنا دیَتُهُ»
شما با باورهای ما چه کردید؟
عزّت زیاد!
@peyghameashna
گاهی نمیتوان به کتابی بیان نمود