یکشنبه هفتم اردیبهشت ۱۴۰۴ - 8:1 - سیدعلی رضاشفیعی مطهر -
«اتیاز کبیره» و....
من با چند تن از اساتید ادبیات در خیابانی مشغول گفتگو بودیم . یکی از داشمشدیهای محل از راه رسید و با ما شروع به حال و احوالپرسی کرد. من در معرّفی ایشان به دوستان گفتم:
آقای .....از «اتیاز کبیره» و «سنادید یابسات» و «نُجبای اراذل» هستند!
دوست داشمشدی بدون این که معنای جملۀ مرا بفهمد،دست بر سینه شروع به تشکُّر و سپاسگزاری کرد!
فردای آن روز او را در خیابان دیدم گفت: دیروز مرا شرمنده فرمودید!من قابل این تعریفها نبودم و نیستم!
گاهی نمیتوان به کتابی بیان نمود