اعلام نظر و نقد برنامههای کمیتۀ صلح و دین در سال 1403
1- همۀ برنامههای اعلامشده در نامۀ ابلاغی از سوی رئیس محترم هیئت مدیرۀ انجمن لازمالاجرا و مفید است و هر یک از ما اعضای کمیته باید در حد توان خود در اجرای دقیق و کامل آن بکوشیم تا در پایان سال بتوانیم گزارشی از اجرای کامل آن را به هیئت مدیرۀ محترم و نیز همۀ رسانههای مردمی اعلام کنیم.
2- اجرای برنامههای فوق لازم است،ولی کافی نیست. همان گونه که رئیس محترم هیئت مدیرۀ انجمن در جملۀ پایانی نامه متذکّر شدهاند،برایند همۀ تلاشهای همۀ کمیتههای انجمن باید به «گسترش فرهنگ صلحدوستی و مهرورزی»در جامعه بینجامد.
اگر مخاطبان اصلی این جمله «مردم»اند،- که هستند- من در اجرای این برنامهها جایگاهی برای تودۀ مردم کوچه و بازار نیافتم. همه گفتهها و نوشتههای اساتید فکور و فاضل در همۀ جلسات و کارگاهها بسیار مفید و فرهنگآفرین است،ولی با کدام وسیلۀ فراگیر به گوش مخاطبان اصلی یعنی همۀ اقشار معمولی جامعه برسد؟
پیشنهاد مختصر و دقیق من این است که همه بکوشیم و راههایی بیابیم که در پایان سال بتوانیم میزان اثرگذاری فعّالیّتهای انجمن را در اقشار گوناگون جامعه ببینیم و بسنجیم،تا در سال و سالهای آینده با برداشتن گامهای بعدی به افق اهداف عالی انجمن نزدیکتر شویم.
3- پیشنهاد مشخّص من دربارۀ یافتن راههایی برای نشر پیام فرهنگآفرین انجمن با توجّه به عدم دسترسی ما به رسانههای نوشتاری و گفتاری و دیداری،بهرهگیری گسترده و فراگیر همۀ اعضای انجمن و کمیتهها از همۀ شبکههای پیامرسانی در فضای مجازی است.خوشبختانه این روزنۀ آگاهی بخشی و فرهنگآفرینی را نتوانستهاند از ما بگیرند. چرا ما با همۀ توان خود از آن بهره نگیریم؟هر یک از ما روزانه میتوانیم دهها یا صدهاهزار نفر مخاطب یعنی بیش از مخاطبان بسیاری از روزنامهها داشته باشیم.
جهت مزید اطّلاع به عرض میرسانم مجموع شمارگان 200 روزنامۀ فعّال کشور بیش از یک میلیون تیراژ نیست!
با احترام: شفیعی مطهر
گاهی نمیتوان به کتابی بیان نمود