حکایات‌حکیمانه

هر صنف چگونه سخن می‌گوید؟

کسی که سخنانش نه راست است و نه دروغ

فيلسوف است.

کسی که راست و دروغ برای او يکی است،

چاپلوس است.

کسی که پول مي‌گيرد تا دروغ بگويد

دلّال است.

کسی که دروغ می‌گويد تا پول بگيرد،

گدا است.

کسی که پول می‌گيرد تا راست و دروغ را تشخيص دهد

قاضی است.

کسی که پول می‌گيرد تا راست را دروغ و دروغ را راست جلوه دهد

وکيل است.

کسی که جز راست چيزی نمی‌گويد

بچه است.

کسی که به خودش هم دروغ می‌گويد

متکبّر است.

کسی که دروغ خودش را باور می‌کند

ابله است.

کسی که سخنان دروغش شيرين است

شاعر است.

کسی که علی‌رغم ميل باطنی خود دروغ می‌گويد

همسر است.

کسی که اصلاً دروغ نمی‌گويد

مُرده است.

کسی که دروغ می‌گويد و قسم هم می‌خورد

بازاری است.

کسی که دروغ می‌گويد و خودش هم نمی‌فهمد

پُرحرف است.

کسی که مردم سخنان دروغ او را راست می‌پندارند

سياستمدار است.

کسی که مردم سخنان راست او را دروغ می‌پندارند و به او می‌خندند

ديوانه است.

شکسپیر می‌گوید：

وقتی می‌توانستم صحبت کنم، گفتند：
گوش کن!
وقتی می‌توانستم بازی کنم ، مرا کار کردن آموختند!
وقتی کاری پیدا کردم ، ازدواج کردم!
وقتی ازدواج کردم ، بچه ها آمدند!
وقتی آن‌ها را درک کردم ، مرا ترک کردند!!!
وقتی یاد گرفتم چگونه زندگی کنم، زندگی تمام شد!
زیبا زندگی کنید"💐