💠 چریکهای محکوم به اعدام که کشور عمّان را ساختند!
یوسف بن علوی يكي از سه فرمانده چريكهای جبهۀ ظفار بود. وقتی كه شاه به ظفار لشكر كشيد و جنبش ظفار را محاصره كرد ، رهبران دستگير شدند. قابوس تازه شاه شده بود. رهبران ظفار حكم اعدام گرفتند و هر سه حكم را پذيرفتند و به پشيمانی روی نياوردند.
يكی دانشجوی علوم سياسی که در لندن تحصیل کرده و به ظفار باز گشته بود همين يوسف بن علوی بود كه سالهاست وزير امورخارجه عمان است و هم اكنون در تهران است تا دوباره بين دستگاه حاكمه آمريكا و جمهوری اسلامی ميانجيگری كند. و يكی هم دانشجوی اقتصاد بود كه در ٣٠ سال گذشته برنامهريزی اقتصادی و سيستم بانكی عمان را مديريت میکند و ديگری در آموزش و پرورش، كه آن رانوسازی و مدرن كرده و آموزش زبان انگليسی را از دوران ابتدايی اجباری و مجًانی کرد.
سلطان قابوس قبل از اعدام (درست همزمان با اعدام گلسرخی و دورانی که دهها جوان تحصیلکرده ایران به جرم فعالیت چریکی در ایران یا در خیابانها کشته شدند و یا اعدام شدند) خواست تا هر سه جوان چريك را ببيند. از آنها سوْال كرد كه مگر شما عمانی نيستيد؟ پس چرا راه جنگ را انتخاب كرده ايد؟ گفتند ما می خواهيم از يك زندگی بدوی و بيابانی به كشور مدرن تبديل شويم.
قابوس سه راه را پيش پايشان گذاشت:
١. خروج از عمّان و انصراف از شهروندی عمّان ولی تا آخر عمر تمام مخارج تحصيل و زندگی مهمان پادشاه؛
٢. زندان ابد در همين عمان با يك درجه تخفيف؛
٣. دست از اين چريكبازی برداريد و هر كدام يك قسمت مملكت را بگيريد دستتان و آن را بسازيد.
هر سه راه سوم را انتخاب كردند.
اکنون عمّان سوئيس خاورميانه شده است. باورش مشكل است.
اين سه نفر چريك چپگرا، عمان را به يك كشور مدرن تبديل كرده اند. اين يوسف بن علی، وزير امور خارجه در ٤٠ سال گذشته، اعجوبه ديپلماسی است و آموزش و پرورش كشور هم تا حد آمريكاست.
قابوس به مدارا و حزمانديشی تهديد را به فرصت تبديل كرد. تجربهای جالب و موفّق. رهبران فعلی ايران به شكلی ديگر عمل ميكنند و از فرصتها، تهديد میسازند.
👈 ایکاش مقامات جمهوری اسلامی ایران نیز بهجای دشمنسازی، از هنر و قدرت تبدیل دشمن به دوست و تهدید به فرصت برخوردار بودند که در این صورت ایران پس از انقلاب اکنون یک کشور توسعه یافته بود.
گاهی نمیتوان به کتابی بیان نمود