از کوره دررفتن!
این ضربالمثل معمولاً زمانی به کار میرود که فردی سخت عصبانی و خشمگین میشود و شاید حرکتی را انجام بدهد که به دور از عقل و منطق باشد.
اما ريشۀ اين ضربالمثل:
در کورۀ آهنگری آهن را تا جایی حرارت میدهند که ذوب شود و از آن آهن مذاب برای ساختن ابزار و وسایل استفاده میکنند.
طبیعی است که از آن ابتدا آهن سرد را در کوره با حرارت بالا نمیاندازند. بلکه درجه حرارت کوره آهنگری را به آرامی بالا میبرند تا آهن هم به تدریج گداخته شود. علّت هم این است که آهن این خاصیت را دارد که اگر در معرض گرما و حرارت بالا قرار بگیرد، سخت گداخته میشود و با صدای مهیبی منفجر میشود و از «کوره در میروند» به این معنا که از کوره به بیرون پرتاب میشوند.
چون اعمال غير طبيعی و غير ارادی ناشی از افراد عصبیمزاج، با انفجار و از کوره دررفتن آهن گداخته تشابه دارد؛ لذا اصطلاح از کوره دررفتن در مورد افراد تندخو و خشمگين که قدرت توانايي کنترل اعصاب را ندارند معنی و مفهوم مجازي پيدا کرده است.
گاهی نمیتوان به کتابی بیان نمود