امام جعفر صادق(ع) :
روزگاری بر امت اسلام خواهد آمد که قدرت و سیطره حاکمانه بر توده های مردم جز از راه قتل و خون ریزی و جز به وسیله زور و فشار به دست نمی آید.
( سیاتی علی الناس زمان لاینال الملک فیه الا بالقتال و التجبر )
و ثروت و رفاه مالی جز از راه غصب حقوق مظلومان و تجاوز به طبقات ضعیف و استثمار توده مردم و بخل ورزی و امساک در ادای حقوق مالی و بی اعتنایی به نیازهای محرومان تامین نمی شود.
(ولا الغنی الا بالغصب و البخل)
و محبوبیت یافتن جز با بیرون راندن روح دین از زندگی و وجود خویش و سرنهادن به فرمان هوس های نفسانی امکان پذیر نیست.
( و لا المحبت الا باستخراج الدین و اتباع الهوی )
هر کس آن زمان را درک کند ،باید بر فقر و تهیدستی صبر كند و در برابر انگيزه هاي مال اندوزي و رفاه مقاومت ورزد ؛ در حالي كه مي تواند او نيز مانند همه كساني كه در جريان معمولي زمان سير مي كنند با استفاده از روش هاي متداول ( رانت خواري) ، خويشتن را از غناي مالي برخوردار سازد.
( فمن ادرک الزمان فصبر علي الفقر و هو يقدر علي الغني)
بايد بر تنهايي و بي نامي و بدنامي صبر كند و در برابر انگيزه شهرت طلبي و محبت طلبي و محبوبيت مقاومت ورزد.
( و صبر علي البغضه و هو يقدر علي المحبه)
بايد بر رتبه هاي فروتر اجتماعي صبر كند ؛ با محروميت از مقامات عالي و مناصب نام و نان دار بسازد و از امكان خود براي نيل به عنوان و مقامي كه در راه آن به چندين جنايت و نامردي بايد آلوده گشت ، استفاده نكند.
( و صبر علي الذل و هو يقدر علي العز )
خدا پاداشي را كه به پنجاه مومن و راست كردار زمان پيامبر مي دهد ، به چنين كسي عطا خواهد فرمود.
( آتاه الله ثواب خمسين صديقا ممن صدق بي )
(كافي ، ج۲ ، ص ۹۱)
گاهی نمیتوان به کتابی بیان نمود