و این بند ِ بندگی و این بار ِ فقر و جهل
به سرتاسر جهان نگون و گسسته باد
بسم الله الرحمان الرحیم.
شعری که در ادامه می آید، و توضیحاتی درباره این که نام شاعر چیست و شعر را در چه زمان و به چه مناسبت سروده اند و شعر را به چه کسی تقدیم کرده اند، همه را عیناً از http://aaahoo.blogfa.com/post-236.aspx نقل می کنم (به قلم سیاوش تی؟):
«هوا دلپذیر شد، گل از خاک بردمید
پرستو به بازگشت، زد نغمه امید
به جوش آمدست خون درون رگ گیاه
بهار خجسته باز خرامان رسد ز راه
به خویشان، به دوستان، به یاران آشنا
به مردان تیز خشم که پیکار می کنند .
به آنان که با قلم تمامی درد را
به چشم جهانیان بیدار می کنند
بهاران خجسته باد، بهاران خجسته باد
و این بند بندگی و این بار فقر و جهل
به سر تا سر جهان، نگون وگسسته باد .
دکتر عبدالله بهزادی در اسفند ماه سال 1339 در سوگ رهبر انقلابی کنگو (پاتریس لومومبا) ترانه "بهاران خجسته باد " را تصنیف کرد و برای نخستین بار در هفته نامه سپید و سیاه به چاپ رسانید .
دکتر بهزادی این شعر را از روی هم دردی به همسر لومومبا تقدیم کرد.
گاهی نمیتوان به کتابی بیان نمود