امام علي (ع) :
خداوند براي من به موجب اينكه ولي امر و حكمران شما هستم حقي بر شما قرار داده است و براي شما نيز بر من همان اندازه حق است كه از من بر شما،
همانا حق براي گفتن وسيع ترين ميدانها و براي عمل كردن و انصاف دادن تنگترين ميدانهاست، حق بر سودِ كسي جريان نمييابد مگر آنكه به زبانِ او نيز جاري ميگردد و حقي از ديگران بر عهدهاش ثابت ميشود، و بر زبان كسي جاري نميشود و كسي را متعهد نميكند مگر اينكه به سودِ او نيز جاري ميگردد و ديگران را درباره او متعهد ميكند.
هيچ كس هر چند مقام و منزلتي بزرگ و سابقهاي درخشان در راه حق و خدمتِ به دين داشته باشد در مقامي بالاتر از همكاري و كمك به او در اداي وظايفش نميباشد، و هيچ كس هم هر اندازه مردم او را كوچك شمارند و چشمها او را خرد ببينند در مقامي پايين تر از همكاري و كمك رساندن و كمك گرفتن نيست.
با من آنسان كه با جباران و ستمگران سخن ميگويند سخن نگوييد، القاب پر طنطنه برايم بهكار مبريد، آن ملاحظه كاريها و موافقتهاي مصلحتي كه در برابر مستبدان اظهار ميدارند، در برابر من اظهار مداريد،
با من به سبك سازشكاران معاشرت نكنيد، گمان مبريد كه اگر به حق سخني به من گفته شود ؛ بر من سنگين آيد و يا از كسي بخواهم مرا تجليل و تعظيم كند كه هر كس شنيدنِ حق يا عرضه شدنِ عدالت بر او ناخوشايند و سنگين آيد، عمل به حق و عدالت بر او سنگينتر است، پس از سخن حق يا نظر عادلانه خودداري نكنيد.
(خطبه ۲۱۴ نهج البلاغه ،كتاب سيري در نهجالبلاغه از مرتضي مطهري صفحات 125-126)
گاهی نمیتوان به کتابی بیان نمود