سه شنبه نوزدهم اردیبهشت ۱۳۹۱ - 6:48 - سیدعلی رضاشفیعی مطهر -
کاریکلماتور (3)
- نوک قلم پاچه خوار همیشه چرب است.
- بعضی ها حساب پس می دهند و بعضی ها حق حساب.
- نقاش فقیر، بر بومش خجالت می کشید.
- عدد یک را دست کم نگیرید، یک عمر، یک زندگی، یک انسان!
- بعضی ها رو دست ندارند و بعضی ها زیر دست.
- با اسلحه ای به شکار طبیعت رفتم.
- با یک ریال، دو ریال نمی توان سریال ساخت.
- در بازار سرمایه، کم ضرر کردن یعنی سود کردن.
- شیر بُز بُز قندی شکر نمی خواهد.
- شرکت برق، حتی برای برق کفش هایم هم تعرفه صادر کرد.
- برای باز شدن اشتهایش کلید ساز آورد.
- چون ریاضی بلد نبود، دیگران را آدم حساب نمی کرد.
- دریای غم ساحل ندارد، پس بیخودی پارو نزن.
- این روزها مرغ های گوشتی هم تخمی شدند.
- از پررویی ی ِ بی حد ِ تورم پیداست که تخم مرغ هم بزودی جایگزین سکه می شود.
- ماهی های پرنده عمری پشت میله های آبكی ی دریا حبس خواهند بود.
- آدم ها وقتی به دنیا می آیند، برای خودشون گریه می كنند. وقتی هم از دنیا می روند دیگران براشون گریه می كنند.
- سازها زودتر از آدم ها كوك می شوند.
- پریز برق دو سوراخ داره، یكیش می گیره و با همدستی با اون یكیش آدمو می کشه!
- بهترین ترس، ترس از گناه است.
- زندگی ِ باد در سرگردانی سپری می شود.
- در بازی ِ زندگی داور ها هم اخراج می شوند.
- دیدن ِ دریا نگاهی عمیق می خواهد.
- پرنده صعود می كند، اما جاذبه، سقوط.
- خدا عمری دلم را پشت ِ میله های سینه ام حبس كرد تا فقط اسیر ِ دل ِ خودم باشم.
- نوک قلم پاچه خوار همیشه چرب است.
- بعضی ها حساب پس می دهند و بعضی ها حق حساب.
- نقاش فقیر، بر بومش خجالت می کشید.
- عدد یک را دست کم نگیرید، یک عمر، یک زندگی، یک انسان!
- بعضی ها رو دست ندارند و بعضی ها زیر دست.
- با اسلحه ای به شکار طبیعت رفتم.
- با یک ریال، دو ریال نمی توان سریال ساخت.
- در بازار سرمایه، کم ضرر کردن یعنی سود کردن.
- شیر بُز بُز قندی شکر نمی خواهد.
- شرکت برق، حتی برای برق کفش هایم هم تعرفه صادر کرد.
- برای باز شدن اشتهایش کلید ساز آورد.
- چون ریاضی بلد نبود، دیگران را آدم حساب نمی کرد.
- دریای غم ساحل ندارد، پس بیخودی پارو نزن.
- این روزها مرغ های گوشتی هم تخمی شدند.
- از پررویی ی ِ بی حد ِ تورم پیداست که تخم مرغ هم بزودی جایگزین سکه می شود.
- ماهی های پرنده عمری پشت میله های آبكی ی دریا حبس خواهند بود.
- آدم ها وقتی به دنیا می آیند، برای خودشون گریه می كنند. وقتی هم از دنیا می روند دیگران براشون گریه می كنند.
- سازها زودتر از آدم ها كوك می شوند.
- پریز برق دو سوراخ داره، یكیش می گیره و با همدستی با اون یكیش آدمو می کشه!
- بهترین ترس، ترس از گناه است.
- زندگی ِ باد در سرگردانی سپری می شود.
- در بازی ِ زندگی داور ها هم اخراج می شوند.
- دیدن ِ دریا نگاهی عمیق می خواهد.
- پرنده صعود می كند، اما جاذبه، سقوط.
- خدا عمری دلم را پشت ِ میله های سینه ام حبس كرد تا فقط اسیر ِ دل ِ خودم باشم.
منبع:نابخشوده
گاهی نمیتوان به کتابی بیان نمود